Η ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ

Η επιστολή που έστειλαν οι Ελληνες πολίτες μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα κάτοικοι της Θράκης στους Ελληνες βουλευτές, από τους οποίους ζητούσαν να μην υποκύψουν στις εκπορευόμενες από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής πιέσεις και να υπερψηφίσουν την τροπολογία για τον διορισμό των ιεροδιδασκάλων στα σχολεία τους αποτελεί μνημείο. Η τροπολογία τελικά αποσύρθηκε, αλλά η επιστολή αυτή αποτελεί μνημείο και κραυγή αγωνίας ανθρώπων που ζουν εδώ και γενιές στην Ελλάδα, αισθάνονται και είναι Ελληνες και ας μην είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. “Θέλει το ελληνικό κράτος να δώσει ευκαιρίες στα παιδιά μας για να είναι υπερήφανοι μουσουλμάνοι Έλληνες πολίτες; Θέλει να διατηρήσουμε την πίστη μας όπως την είχαν οι πατέρες και οι παππούδες μας ή θα αφήσει ξένους να την αλλάξουν σιγά σιγά και ύπουλα;”, είναι τα ερωτήματα που μεταξύ άλλων θέτουν. Οι άνθρωποι αυτοί δεν αισθάνονται Τούρκοι, αλλά Ελληνες και αυτοπροσδιορίζονται ως μουσουλμανική μειονότητα, όπως πραγματικά είναι και όπως τους περιγράφει και η συνθήκη της Λωζάνης. Λένε χαρακτηριστικά σε άλλα σημεία της επιστολής τους πως “η τροπολογία είναι μια μεγάλη ηθική ανταμοιβή για όλους εμάς τους Έλληνες πολίτες μουσουλμανικού θρησκεύματος” και καταλήγουν “σας ζητάμε να στηρίξετε με την υπογραφή και την ψήφο σας αυτή την τροπολογία που λύνει ένα μείζον θέμα για τη Θράκη, την μουσουλμανική μειονότητα και την Ελλάδα”. Επειδή η Ελλάδα δεν είχε ποτέ σαφή πολιτική στα θέματα των μειονοτήτων και επειδή το ίδιο λάθος έκανε και με τους Πομάκους που είναι μουσουλμάνοι με σλαβικές ρίζες, τους οποίους έστειλε στην αγκαλιά του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής με την αδιαφορία της για αυτούς, ας ακούσει τη φωνή αυτών των ανθρώπων, των Ελλήνων πολιτών, μουσουλμάνων στο θρήσκευμα.

Η ΚΕΡΑΤΕΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΣΥΜΒΟΛΟ

Πέρασαν σχεδόν δύο χρόνια από την έναρξη εκείνου του αγώνα που για πολλούς αποτέλεσε σύμβολο. Πέρασαν σχεδόν δύο χρόνια από τότε στην Κερατέα είπαν ένα από τα τελευταία “όχι”, από τότε που άπλωσαν μεγαλοπρεπές πέπλο αντίστασης και αξιοπρέπειας και έδειξαν σε όλη την κοινωνία τι σημαίνει να έχεις αξίες και ιδανικά, να μάχεσαι για αυτά και να μην σκύβεις το κεφάλι. Πέρασαν σχεδόν δύο χρόνια από την ημέρα που στην Κερατέα οι άνθρωποι ξεσηκώθηκαν για να υπερασπίσουν τη γη τους και να μην επιτρέψουν να θαφτεί κάτω από τα σκουπίδια. Στην Κερατέα η η κρατική εξουσία καταστολής και τα ιδιωτικά συμφέροντα υπέστησαν μία από τις μεγαλύτερες ήττες της ιστορίας της. Εκεί τελικά επικράτησε η νομιμότητα, γιατί απλά οι άνθρωποι έδωσαν έναν αγώνα για να υπερασπιστούν τον πολιτισμό τους, τις πατρογονικές τους εστίες και να τις παραδώσουν στα παιδιά τους. Οι κατηγορίες που ακούστηκαν για αυτούς τους ανθρώπους ήταν πολλές και οι προβοκάτσιες επίσης. Μέχρι και το καλυβάκι, το περίφημο “Απαρτο κάστρο” απ΄ όπου ξεκινούσαν την καθημερινή τους αντίσταση, τους έκαψαν. Ο, τι, όμως, και αν ειπωθεί, όποια κατηγορία και αν εκτοξευθεί, ο αγώνας των κατοίκων της Κερατέας θα αποτελεί για εμάς σύμβολο και φάρο φωτεινό. Θα αποτελεί ένα διαχρονικό σύμβολο αντίστασης και μη υποταγής που το χρειαζόμαστε όλοι στις ζωές μας.

Ο ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΦΡΟΥΤΟ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗΣ

Το ερώτημα είναι πόσο απέχει ο Μεσαίωνας από αυτά που συνέβησαν στην Ελλάδα τις προηγούμενες μέρες με την παράσταση «Corpus Christi». Μάλλον όχι πολύ είναι η απάντηση στο ερώτημα και πρέπει να ομολογήσουμε πως αυτό το εκρηκτικό μίγμα ζηλωτών ελληνορθοδόξων, ακροδεξιών φασιστών-ναζιστών, ρασοφόρων και κάποιων κυριών που πήγαν για διαμαρτυρία μετά το κομμωτήριο με τον σταυρό ανά χείρας μας τρόμαξε. Αυτές οι συμπεριφορές νομίζαμε ότι είχαν παρέλθει ανεπιστρεπτί από τη χώρα, αλλά πέσαμε έξω. Συμπεριφορές που παραπέμπουν στα συμβαίνοντα κατά καιρούς στο μοναδικό θεοκρατικό καθεστώς του κόσμου, το Ιράν, και που δεν διαφέρουν σε τίποτα απ' όσα -επίσης καταδικαστέα- έκαναν κάποιοι μουσουλμάνοι για την ταινία που πίστευαν ότι προσβάλλει τον Μωάμεθ. Πέραν του ότι η ελευθερία της έκφρασης αλλά και της επιλογής του τι θα παρακολουθήσει ο καθένας είναι αδιαπραγμάτευτες, όλα όσα συνέβησαν με τις διαμαρτυρίες για μια θεατρική παράσταση που κατά κάποιους προσβάλλει τον Ιησού είναι αποτέλεσμα της οικονομικής και της πολιτισμικής κρίσης που βιώνει η χώρα. Ολα αυτά βεβαίως είχαν συμβεί και προ πολλών ετών στην Ελλάδα, χωρίς την παρουσία του φρούτου που λέγεται Χρυσή Αυγή, το οποίο βρήκε χώρο και μπήκε, ενώθηκε με τις υπόλοιπες κατηγορίες διαμαρτυρόμενων και ανέλαβε και να τις προστατεύει. Τα θέλαμε και τα πάθαμε βεβαίως, διότι και την παιδεία μας υποβαθμίσαμε και άρα και τον πολιτισμό μας και χρεοκοπήσαμε -οικονομικά και πολιτισμικά- με αποτέλεσμα την επαναφορά τέτοιων συμπεριφορών και την εμφάνιση φρούτων που αναμένεται να παράξουν καρπούς αποσταθεροποίησης, όπως είναι η Χρυσή Αυγή.

Ο ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΣ ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Εάν ζούσε σήμερα θα ήταν 38 ετών. Κάποιοι, όμως, αποφάσισαν να του πάρουν τη ζωή, αλλά και να τον κατατάξουν στους ήρωες. Είναι ίσως ο μικρότερος σε ηλικία ήρωας μιας μεγάλης τραγωδίας του Ελληνισμού, της κυπριακής τραγωδίας, είναι ο Ανδρέας Κυριακού. Στα κατεχόμενα εντοπίστηκαν τα λείψανα ενός βρέφους που ήταν αγνοούμενος της τουρκικής εισβολής. Το 1974 ήταν βρέφος λίγων μηνών. Σήμερα 38 χρόνια μετά θα ήταν ένας νεότατος άνδρας που θα είχε μπροστά του μια ολόκληρη ζωή. Η οικογένειά του, όσοι από αυτή ζουν, τον περίμενε. Όπως περιμένουν τους δικούς τους ανθρώπους που είναι αγνοούμενοι τόσες και τόσες οικογένειες στην Κύπρο. Σύμφωνα με τα όσα έγραψε η εφημερίδα «Φιλελεύθερος», η Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοουμένους σε εκταφές κοντά στο τουρκοκυπριακό σήμερα χωριό Τραχώνι εντόπισε τα λείψανα ενός βρέφους μόλις λίγων μηνών το 1974, το οποίο οι Τούρκοι στρατιώτες πήραν από την αγκαλιά της μητέρας του και το δολοφόνησαν. Όπως επίσης δολοφόνησαν τη μητέρα του, την 11χρονη τότε αδελφή της και τη γιαγιά του. Στο δημοσίευμα αναφέρεται ακόμη πως οι ενδείξεις για εντοπισμό του μικρότερου αγνοούμενου της εισβολής προκύπτουν από τα εννέα λείψανα αγνοουμένων -συμπεριλαμβανομένων και οστών βρέφους- που βρέθηκαν στα κατεχόμενα, τα οποία παραπέμπουν σε ομαδική δολοφονία σε βάρος γυναικόπαιδων τον Αύγουστο του 1974. Μετά απ΄ όλα αυτά τα ανατριχιαστικά που είναι σαφέστατα εγκλήματα πολέμου, το μόνο που θέλουμε να πούμε είναι πως στην Κύπρο οι σειρήνες ηχούν ακόμη και κανείς δεν ξεχνά…

ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΕΘΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΚΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΩΝ ΑΓΓΛΩΝ

Τα ιστορικά έθνη που υπάρχουν στον κόσμο είναι έξι, οι Ελληνες, οι Ιταλοί, οι Κινέζοι, οι Ινδοί, οι Αιγύπτιοι και οι Πέρσες (Ιράν). Ως ιστορικά έθνη αναφέρονται αυτά που έχουν χιλιάδες χρόνων ιστορία και έχουν δημιουργήσει και τους δικούς τους πολιτισμούς. Η Βρετανία και η ανήκουσα σε αυτή Αγγλία έχει βεβαίως πολύ μεγάλη ιστορία, αλλά δεν ανήκει στα ιστορικά έθνη του κόσμου, όπως η Ελλάδα με την ιστορία των χιλιάδων χρόνων και τον πολύ μεγάλο πολιτισμό της. Αυτή τη μακρά ιστορία και τον πλούσιο πολιτισμό της η Ελλάδα τα παρουσίασε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, κάτι που ομοίως έκαναν οι Κινέζοι -ένα άλλο ιστορικό έθνος- το 2008. Αντίθετα, δεν μπόρεσαν να τα παρουσιάσουν διότι δεν τα διαθέτουν οι Αγγλοι, με αποτέλεσμα να κάνουν μια τελετή έναρξης που συγκαταλέγεται στις χειρότερες όλων των εποχών. Πέραν της μουσικής βιομηχανίας στην οποία είναι πρωτοπόροι, οι φίλοι μας οι Αγγλοι, είχαν άλλα ελάχιστα πράγματα από το παρελθόν τους να παρουσιάσουν και αρκέστηκαν σε μια κιτς παράσταση που ξεπέρασε και την τελετή λήξης της Αθήνας με τα καρπούζια και τους γύφτους. Στην περίπτωση αυτή επιβεβαιώθηκε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο αυτό που είπαν πολλοί πως “ότι έχεις δείχνεις” και δυστυχώς για αυτούς, οι Αγγλοι αυτά είχαν να δείξουν και αυτά έδειξαν. Είχαν βεβαίως και κάποια άλλα πράγματα που δεν τόλμησαν να δείξουν και να τα συμπεριλάβουν στην τελετή έναρξης των 30ών Ολυμπιακών Αγώνων. Μιλάμε για το αποικιοκρατικό τους παρελθόν, το οποίο δεν συμπεριέλαβαν στην τελετή γιατί αν το έκαναν θα έπρεπε να συμπεριλάβουν και τις δολοφονίες των λαών στις χώρες που κατέκτησαν και την υφαρπαγή του πλούτου τους...

Η ΧΩΡΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΛΗΣΤΕΥΘΕΙ 38 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Συμπληρώθηκαν 38 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Από τότε που η υποκινούμενη από ξένες δυνάμεις δικτατορία κατέλυσε τη δημοκρατία, πρόδωσε τη χώρα, βασάνισε, φυλάκισε και σκότωσε ανθρώπους και «πούλησε» και ένα κομμάτι του ελληνισμού, την Κύπρο. Σήμερα 38 χρόνια μετά η κατάσταση στην Ελλάδα δεν είναι καλή. Το αντίθετο θα λέγαμε. Η Δημοκρατία έχει μην εγκαθιδρυθεί και δείχνει ισχυρή, αλλά η οικονομική και κυρίως η πολιτισμική κρίση που διέρχεται η χώρα, δεν ξέρουμε πόσο ισχυρή μπορεί να καθιστά τη Δημοκρατία. Είναι σίγουρο πως η Ελλάδα και οι διακυβερνήσεις των τελευταίων ετών ευθύνονται για την κρίση που διέρχεται η χώρα. Είναι επίσης σίγουρο, όμως, ότι κάποιοι δεν ήθελαν και δεν θέλουν την Ελλάδα ισχυρή. Είναι η γεωπολιτική της θέση και τα τεράστια συμφέροντα που αυτή συνεπάγεται που μας οδηγεί στο συμπέρασμα αυτό. Είναι πιθανώς και ο φυσικός πλούτος της χώρας μας που κινδυνεύει να ληστευθεί. Ας θυμηθούμε τι έγινε πριν λίγα χρόνια στην Κύπρο, στην οποία επιχειρήθηκε η εκμετάλλευση του φυσικού της πλούτου από ξένες δυνάμεις με το σχέδιο Ανάν. Δυστυχώς η σημερινή κατάσταση θυμίζει σε πολλά αυτά που προηγήθηκαν του πραξικοπήματος του 1967. Είναι μια κατάσταση ιδιαιτέρως κρίσιμη για τον ελληνισμό και μια κατάσταση που μέσω της εξαθλίωσης των εργαζόμενων και της πλήρους αποδόμησης των εργασιακών σχέσεων επιχειρείται η αποδυνάμωση τη ίδιας της χώρας και η παράδοσή της στα ξένα συμφέροντα, στην οποία παράδοση δυστυχώς συμμετείχαν και Ελληνες εκλεγμένοι από το λαό…

ΠΟΛΩΝΙΑ: Η ΑΚΡΟΒΑΣΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΗΣ

Πολωνία, μια χώρα σύμβολο για το πάλαι ποτέ ανατολικό μπλοκ, όπως και η πρωτεύουσά της, η Βαρσοβία. Εδώ υπεγράφη το 1955 το Σύμφωνο της Βαρσοβίας που συνεστήθη από τις κομουνιστικές τότε χώρες ως αντίπαλο δέος του ΝΑΤΟ που υπήρχε από το 1949. Από τότε πέρασαν πέντε δεκαετίες για να φθάσει αυτή η σλαβογερμανική χώρα από την οποία ξεκίνησε και ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος τον Σεπτέμβριο του 1939 στο άλλο άκρο, αυτό της απόλυτης δυτικοποίησης ή τουλάχιστον σε μια μεγάλη προσπάθεια να γίνει δυτικό κράτος. Από τον Μάιο του 2004 η Πολωνία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και η Βαρσοβία μία από τις πρωτεύουσες της Ε.Ε. σε θεωρητικό σίγουρο επίπεδο, αλλά όπως φαίνεται και από τις πρώτες μας ημέρες σε αυτή, προσπαθεί να το πετύχει και σε πρακτικό επίπεδο. Η πρωτεύουσα, αλλά και η χώρα ολόκληρη γνωρίζουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και μαζί και ένα πρωτοφανή οικοδομικό οργασμό. Τα κονδύλια από την Ε.Ε. στην Πολωνία γίνονται έργα και λόγω και του Euro 2012 παρατηρείται ένας οργασμός κατασκευών και δημοσίων έργων. Τίποτα, όμως, πλην των σταδίων δεν θα είναι έτοιμο την Παρασκευή στην πρεμιέρα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος όταν η εθνική Ελλάδας θα αντιμετωπίσει τη διοργανώτρια Πολωνία στο νεότευκτο Εθνικό Στάδιο. Η Βαρσοβία προσπαθεί να κατανοήσει τι σημαίνει Euro. Οι κάτοικοί της μάλλον δεν το έχουν καταλάβει, αν και η πόλη των υπερσύγχρονων κτιρίων που συνυπάρχουν με τις ανατολικού τύπου εργατικές κατοικίες, έχει γεμίσει από σημαίες, αφίσες και πανό της διοργάνωσης. Σε αυτή την πόλη, ένα από τα κέντρα του άλλοτε Σιδηρούν Παρεπετάσματος, οι ρυθμοί ανάπτυξης είναι υψηλοί, αλλά οι μισθοί χαμηλοί. Περί τα 400 ευρώ φθάνει ο μέσος μισθός στην Πολωνία της Ε.Ε. και χωρίς την παρέμβαση του ΔΝΤ. Η Πολωνία ήταν η πρώτη χώρα του ανατολικού, στην οποία το 1989 έτος που ξεκίνησε η πτώση του, εξέλεξε δημοκρατική κυβέρνηση. Είναι και η πρώτη χώρα του πρώην ανατολικού μπλοκ που μαζί με την Ουκρανία που επίσης προέρχεται από το ίδιο μπλοκ ως μέρος της Σοβιετικής Ενωσης, θα διοργανώσουν Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου μετά την πτώση των καθεστώτων αυτών. Το τι θα αφήσει το Euro στην Πολωνία και τη γειτονική της Ουκρανία θα το μάθουμε μετά το τέλος της διοργάνωσης. Προς το παρόν, εκείνο που έχει φέρει στη χώρα είναι μια πρωτόγνωρη κατάσταση λόγω του Euro και επίσης πρωτόγνωρες εικόνες στα 40 εκατομμύρια κατοίκους της που μέσω και της οικονομικής διάστασης του αθλητισμού θα καταλάβουν τι σημαίνει Δύση. Την αθλητική πλευρά οι έχοντες τεράστια αθλητική παιδεία Πολωνοί τη γνωρίζουν καλά, αλλά την άλλη πλευρά, αυτή του κέρδους, των πολυεθνικών και της εκμετάλλευσης, τη μαθαίνουν τώρα. Για αυτό και οι εργάτες του Εθνικού Σταδίου παραμένουν απλήρωτοι και απειλούν με κινητοποιήσεις στην πρεμιέρα, παρά τον πακτωλό των χρημάτων που ρέουν στη χώρα. Ισως η αναγγελία της κινητοποίησής τους έχει ως αποτέλεσμα την καταβολή των δεδουλευμένων τους, αλλά εκείνο που σίγουρα δεν θα γίνει είναι να γυρίσουν πίσω οι τρεις εργάτες που έχασαν τη ζωή τους κατά την ανέγερση του επιβλητικού αυτού σταδίου που δεσπόζει στη Βαρσοβία, η οποία δύο δεκαετίες μετά την πτώση του ανατολικού μπλοκ και οκτώ χρόνια μετά την ένταξή της στην Ε.Ε. ακροβατεί μεταξύ Ανατολής και Δύσης σε ένα μοναδικό μείγμα της παλιάς και νέας ιδεολογίας για τη χώρα που γέννησε το Σοπέν και πολλούς ακόμη καλλιτέχνες και η οποία σήμερα αναζητά την ταυτότητα που θα πορευθεί στο μέλλον. Η Πολωνία διδάσκει πόσο λάθος έκανε ο Φουκογιάμα όταν έγραψε για το τέλος της ιστορίας που γράφει ένα ακόμη σημαντικό της κεφάλαιο σε αυτή τη βόρεια περιοχή της Ευρώπης από την οποία ξεκίνησαν πολλά μεγάλα γεγονότα του σύγχρονου κόσμου.