Με το καλύτερο έως τώρα δυνατό τρόπο και κυρίως ειρηνικά., έληξε η αποχώρηση των μεταναστών από το κτίριο της Νομικής στην οδό Σόλωνος. Δεν αναφερόμαστε σε κατάληψη, διότι δεν ήταν ξεκάθαρο αν ήταν κατάληψη ή κάτι άλλο, μιας και κάποιοι προέτρεψαν και υπέδειξαν στους μετανάστες να εισέλθουν στο κτίριο και να κάνουν εντός αυτού απεργία πείνας, κάτι που επικοινωνιακά τουλάχιστον ήταν σίγουρο ότι θα βοηθούσε τον αγώνα τους.
Για να γίνει μια όσο το δυνατόν πιο αμερόληπτη προσέγγιση του θέματος απαιτείται πάνω απ’ όλα ψυχραιμία. Ξεκινάμε από το ότι και η παρούσα κυβέρνηση και οι προηγούμενες δεν έχει και δεν είχαν ξεκάθαρη πολιτική για το μεταναστευτικό, το οποίο αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν εντελώς ευκαιριακά. Αποτέλεσμα της μη υπάρξεως πολιτικής σε αυτό το μείζον ακόμη και για το μέλλον της χώρας και της συστάσεως του πληθυσμού της θέμα, είναι γεγονότα σαν και αυτό της Νομικής.
Πέραν αυτού, όμως, με την είσοδο και παραμονή των μεταναστών στο χώρο της σχολής, δηλαδή σε πανεπιστημιακό χώρο, τέθηκε θέμα ασύλου και ορθώς. Οι αστυνομικές δυνάμεις αν δεν λάμβαναν την άδεια εισαγγελέα και αν αυτός προηγουμένως δεν είχε αίτημα της Πρυτανείας για κατάργηση του ασύλου, δεν μπορούσαν να εισέλθουν στο κτίριο, κάτι που ευτυχώς αποφεύχθηκε και μετά την κατάργηση του ασύλου και άπαντες αποχώρησαν ειρηνικά.
Το θέμα του ασύλου ήρθε μοιραία και πάλι στην επικαιρότητα και κάποιοι έσπευσαν να ζητήσουν για μία ακόμη φορά την κατάργησή του. Εκείνο που θέλουμε να πούμε είναι πως αν μεν αυτοί που πρότειναν στους μετανάστες να εισέλθουν στη σχολή δεν φαντάστηκαν ότι θα τεθεί θέμα κατάργησης του ασύλου, έκαναν απλά λάθος, σοβαρό μεν, αλλά λάθος. Αν, όμως, γνώριζαν και περίμεναν να συμβεί αυτό που συνέβη και να τεθεί και πάλι θέμα κατάργησης του ασύλου, τότε είναι προβοκάτορες και φέρουν την αποκλειστική ευθύνη για αυτό που συνέβη με την εκ νέου αμφισβήτηση μιας εκ των κορυφαίων κατακτήσεων στα χρονικά, του πανεπιστημιακού ασύλου.
Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011
Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011
ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΣΤΗΝ ΤΥΝΗΣΙΑ
Τις περασμένες ημέρες γράφαμε για τα γεγονότα στην Τυνησία που προκάλεσαν την ανατροπή του καθεστώτος. Ενός καθεστώτος που όμοιά του υπάρχουν σχεδόν σε όλα τα αραβικά κράτη, τα οποία κυβερνούσαν και κυβερνούν τα εργατικά κόμματα, τα λεγόμενα Μπάαθ. Μιλάμε βεβαίως για μονοκομματικές κυβερνήσεις και πολιτικά συστήματα που στην ουσία είναι διδακτορικά καθεστώτα με δημοκρατικό μανδύα και κανένα ρόλο δεν παίζει το αν ο αρχηγός του κράτους είναι βασιλιάς ή πρόεδρος της δημοκρατίας. Αυτό το σύστημα λοιπόν, ανατρέπεται με τα όσα έγιναν στην Τυνησία και τα οποία έχουν προκαλέσει μεγάλη ανησυχία, όχι μόνο στα αραβικά κράτη, αλλά και στο σύνολο του δυτικού κόσμου.
Η εξέγερση στην Τυνησία έχει συγκεκριμένα αίτια. Αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση του δυτικού τρόπου οργάνωσης της ζωής και της κοινωνίας και στροφή στο ισλάμ και τον τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας που αυτό προτείνει και που στηρίζεται στην αλληλεγγύη και τη συναδελφικότητα σε αντίθεση με το σκληρό καπιταλισμό της δύσης που έχει οδηγήσει σε μεγάλα αδιέξοδα. Η εξέγερση αυτή, υπάρχει κίνδυνος να επεκταθεί και σε άλλα αραβικά κράτη που όλα βασίζονται στον δυτικό τρόπο κοινωνικοπολιτικής οργάνωσης και που τα τελευταία χρόνια οι κάτοικοί τους αναζητούν διέξοδο στο ισλάμ που πλέον έχει μεγάλη διεισδυτικότητα και απήχηση στον αραβικό κόσμο.
Η επέκταση της εξέγερσης σε άλλα αραβικά κράτη είναι πολύ πιθανό να λειτουργήσει ως ντόμινο και να προκαλέσει μεγάλες αναταράξεις παγκοσμίως. Ο μεγαλύτερος φόβος που υπάρχει αυτή τη στιγμή στη Δύση, είναι να επεκταθεί η εξέγερση στην Αίγυπτο που είναι το σημαντικότερο κράτος για τα δυτικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή και κατέχει ρόλο κλειδί για τον έλεγχο της πολύ κρίσιμης για τις παγκόσμιες ισορροπίες περιοχής. Στην Αίγυπτο που ήδη υπάρχει ισχυρό ισλαμικό κίνημα, το οποίο έκανε μια τις επιθέσεις στις χριστιανικές εκκλησίες τα Χριστούγεννα, γεγονότα που συνδέοντα απόλυτα με αυτά της Τυνησίας.
Για όλους αυτούς τους λόγους, η εξέγερση στην Τυνησία είναι πολύ σημαντική και για την περιοχή, αλλά και για τις παγκόσμιες εξελίξεις.
Η εξέγερση στην Τυνησία έχει συγκεκριμένα αίτια. Αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση του δυτικού τρόπου οργάνωσης της ζωής και της κοινωνίας και στροφή στο ισλάμ και τον τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας που αυτό προτείνει και που στηρίζεται στην αλληλεγγύη και τη συναδελφικότητα σε αντίθεση με το σκληρό καπιταλισμό της δύσης που έχει οδηγήσει σε μεγάλα αδιέξοδα. Η εξέγερση αυτή, υπάρχει κίνδυνος να επεκταθεί και σε άλλα αραβικά κράτη που όλα βασίζονται στον δυτικό τρόπο κοινωνικοπολιτικής οργάνωσης και που τα τελευταία χρόνια οι κάτοικοί τους αναζητούν διέξοδο στο ισλάμ που πλέον έχει μεγάλη διεισδυτικότητα και απήχηση στον αραβικό κόσμο.
Η επέκταση της εξέγερσης σε άλλα αραβικά κράτη είναι πολύ πιθανό να λειτουργήσει ως ντόμινο και να προκαλέσει μεγάλες αναταράξεις παγκοσμίως. Ο μεγαλύτερος φόβος που υπάρχει αυτή τη στιγμή στη Δύση, είναι να επεκταθεί η εξέγερση στην Αίγυπτο που είναι το σημαντικότερο κράτος για τα δυτικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή και κατέχει ρόλο κλειδί για τον έλεγχο της πολύ κρίσιμης για τις παγκόσμιες ισορροπίες περιοχής. Στην Αίγυπτο που ήδη υπάρχει ισχυρό ισλαμικό κίνημα, το οποίο έκανε μια τις επιθέσεις στις χριστιανικές εκκλησίες τα Χριστούγεννα, γεγονότα που συνδέοντα απόλυτα με αυτά της Τυνησίας.
Για όλους αυτούς τους λόγους, η εξέγερση στην Τυνησία είναι πολύ σημαντική και για την περιοχή, αλλά και για τις παγκόσμιες εξελίξεις.
Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011
ΑΝΟΙΞΕ Η ΠΟΡΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ
Η ελληνική κυβέρνηση άνοιξε το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε μέχρι ποιου σημείου είναι πραγματικά αποφασισμένη να φθάσει η Ελλάδα, αλλά είναι γεγονός η αποφάσισε να εμπλακεί επισήμως στην υπόθεση του Δίστομου και να ασκήσει παρέμβαση στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στην εκκρεμή διαφορά Γερμανίας-Ιταλίας για καταβολή αποζημιώσεων.
Με τον τρόπο αυτό η Ελλάδα συμπαραστέκεται στους κατοίκους του Δίστομου, οι οποίοι διεξάγουν εδώ και πολλά χρόνια δικαστικό αγώνα για καταβολή αποζημιώσεων για τη σφαγή των Γερμανών στην πόλη τους τον Ιούνιο του 1944, αλλά ανοίγει και ένα παράθυρο για την περαιτέρω εμπλοκή της στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων που αποτελεί ένα πάγιο αίτημα ολόκληρου του ελληνικού λαού και που θα μπορούσε μέχρι και να καλύψει το χρέος της χώρας μας.
Πρέπει να σημειωθεί ότι οι κάτοικοι του Δίστομου έχουν δικαιωθεί από τα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια στα αιτήματά τους για καταβολή αποζημιώσεων, αλλά δεν έχει ακόμη καταστεί εκτελεστή η απόφαση κατάσχεσης της κρατικής γερμανικής περιουσίας. Το ίδιο συμβαίνει και με την Ιταλία, η οποία προσέφυγε μαζί με τους κατοίκους του Δίστομου στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και παρέμβαση υπέρ του αποφάσισε χθες να ασκήσει η ελληνική κυβέρνηση.
Πέραν των όποιων συναισθηματικών φορτίσεων, του λαϊκού αισθήματος, αλλά και του δίκιου που είναι με το μέρος της Ελλάδας στην υπόθεση αυτή και συνολικά στην υπόθεση των γερμανικών αποζημιώσεων, δεν μπορεί να παραγνωριστεί το ότι απαιτούνται πολύ προσεκτικοί χειρισμοί λόγω και των εύθραυστων ισορροπιών στην Ευρώπη που επηρεάζουν και τα ελληνοτουρκικά θέματα και το Κυπριακό, τη στιγμή μάλιστα που η Γερμανία έκανε μόλις προχθές άνοιγμα φιλίας στην Κύπρο.
Η κίνηση της χώρας μας να παρέμβει στην υπόθεση του Δίστομου στη Χάγη εντάσσεται σε αυτούς τους προσεκτικούς διπλωματικούς χειρισμούς και έχει πράγματι μεγάλο ενδιαφέρον η συνέχεια αυτής της υποθέσεως και το αν η χώρα μας θα εγείρει συνολικά γερμανικές αποζημιώσεις από τη Γερμανία.
Με τον τρόπο αυτό η Ελλάδα συμπαραστέκεται στους κατοίκους του Δίστομου, οι οποίοι διεξάγουν εδώ και πολλά χρόνια δικαστικό αγώνα για καταβολή αποζημιώσεων για τη σφαγή των Γερμανών στην πόλη τους τον Ιούνιο του 1944, αλλά ανοίγει και ένα παράθυρο για την περαιτέρω εμπλοκή της στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων που αποτελεί ένα πάγιο αίτημα ολόκληρου του ελληνικού λαού και που θα μπορούσε μέχρι και να καλύψει το χρέος της χώρας μας.
Πρέπει να σημειωθεί ότι οι κάτοικοι του Δίστομου έχουν δικαιωθεί από τα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια στα αιτήματά τους για καταβολή αποζημιώσεων, αλλά δεν έχει ακόμη καταστεί εκτελεστή η απόφαση κατάσχεσης της κρατικής γερμανικής περιουσίας. Το ίδιο συμβαίνει και με την Ιταλία, η οποία προσέφυγε μαζί με τους κατοίκους του Δίστομου στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και παρέμβαση υπέρ του αποφάσισε χθες να ασκήσει η ελληνική κυβέρνηση.
Πέραν των όποιων συναισθηματικών φορτίσεων, του λαϊκού αισθήματος, αλλά και του δίκιου που είναι με το μέρος της Ελλάδας στην υπόθεση αυτή και συνολικά στην υπόθεση των γερμανικών αποζημιώσεων, δεν μπορεί να παραγνωριστεί το ότι απαιτούνται πολύ προσεκτικοί χειρισμοί λόγω και των εύθραυστων ισορροπιών στην Ευρώπη που επηρεάζουν και τα ελληνοτουρκικά θέματα και το Κυπριακό, τη στιγμή μάλιστα που η Γερμανία έκανε μόλις προχθές άνοιγμα φιλίας στην Κύπρο.
Η κίνηση της χώρας μας να παρέμβει στην υπόθεση του Δίστομου στη Χάγη εντάσσεται σε αυτούς τους προσεκτικούς διπλωματικούς χειρισμούς και έχει πράγματι μεγάλο ενδιαφέρον η συνέχεια αυτής της υποθέσεως και το αν η χώρα μας θα εγείρει συνολικά γερμανικές αποζημιώσεις από τη Γερμανία.
Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010
ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ
Την περασμένη Πέμπτη η στήλη έλαβε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα από έναν κάτοικο της Κερατέας λόγω της αναφοράς μας στις κινητοποιήσεις και τον αγώνα που δίνουν οι άνθρωποι εκεί για να μην κατασκευαστεί στην περιοχή τους ΧΥΤΑ. Το ηλεκτρονικό μήνυμα που ήταν ενυπόγραφο ανέφερε: «Ευχαριστούμε για το άρθρο για την Κερατέα. Είναι αγώνας γραμμένος με το δάκρυ και το αίμα τεσσάρων γενιών και για αυτό είναι ευλογημένος και δίκαιος».
Η αναφορά μας στην Κερατέα και τον αγώνα των κατοίκων της έγινε την Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010 και το σημείωμα είχε για τίτλο: «Δίνει ελπίδα ο αγώνας των κατοίκων της Κερατέας». Σήμερα μια εβδομάδα μετά από εκείνο το σημείωμα και με αφορμή το ηλεκτρονικό μήνυμα που έλαβε η στήλη επανερχόμεθα σε αυτόν τον αγώνα, τον οποίο θεωρούμε πρώτα απ’ όλα συμβολικό. Είναι ένας αγώνας που όπως αναφέραμε και την περασμένη εβδομάδα δείχνει δρόμους. Δείχνει πως μπορούν και το κυριότερο, πως πρέπει να αντιστέκονται οι άνθρωποι στη ζωή τους. Δείχνει πως δεν πρέπει να σκύβουν το κεφάλι και πώς να ορθώνουν στήθη αντίστασης.
Για αυτό μας άρεσε και μας αρέσει αυτή η ιστορία που έγινε στην Κερατέα. Για αυτό μας άρεσε και μας αρέσει ο αγώνας των κατοίκων της και το ότι δεν έσκυψαν παθητικά το κεφάλι. Τα έβαλαν με τα ΜΑΤ, χτυπήθηκαν, πάλεψαν και είναι σίγουρο ότι αυτοί θα είναι νικητές, όποια εξέλιξη και αν έχει το θέμα.
Κατά τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να αντιστέκεται και όλη η ελληνική κοινωνία, ειδικά τις ημέρες της κρίσης που διερχόμεθα και τις ημέρες που έρχονται και οι οποίες αναμένεται να είναι ακόμη πιο δύσκολες. Στην αναφορά μας αυτή στην Κερατέα, γράψαμε και επιμένουμε και σήμερα, πως ο αγώνας αυτός εμπεριέχει έναν πολύ μεγάλο συμβολισμό και δείχνει δρόμους και με αφορμή το ηλεκτρονικό μήνυμα του αναγνώστη, μπορούμε να αναφερθούμε και πάλι σε αυτόν και να γράψουμε το πόσο μας αρέσει ο αγώνας αυτός και το πόσο μας αρέσει να αντιστέκονται οι άνθρωποι και να μην σκύβουν το κεφάλι…
Η αναφορά μας στην Κερατέα και τον αγώνα των κατοίκων της έγινε την Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010 και το σημείωμα είχε για τίτλο: «Δίνει ελπίδα ο αγώνας των κατοίκων της Κερατέας». Σήμερα μια εβδομάδα μετά από εκείνο το σημείωμα και με αφορμή το ηλεκτρονικό μήνυμα που έλαβε η στήλη επανερχόμεθα σε αυτόν τον αγώνα, τον οποίο θεωρούμε πρώτα απ’ όλα συμβολικό. Είναι ένας αγώνας που όπως αναφέραμε και την περασμένη εβδομάδα δείχνει δρόμους. Δείχνει πως μπορούν και το κυριότερο, πως πρέπει να αντιστέκονται οι άνθρωποι στη ζωή τους. Δείχνει πως δεν πρέπει να σκύβουν το κεφάλι και πώς να ορθώνουν στήθη αντίστασης.
Για αυτό μας άρεσε και μας αρέσει αυτή η ιστορία που έγινε στην Κερατέα. Για αυτό μας άρεσε και μας αρέσει ο αγώνας των κατοίκων της και το ότι δεν έσκυψαν παθητικά το κεφάλι. Τα έβαλαν με τα ΜΑΤ, χτυπήθηκαν, πάλεψαν και είναι σίγουρο ότι αυτοί θα είναι νικητές, όποια εξέλιξη και αν έχει το θέμα.
Κατά τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να αντιστέκεται και όλη η ελληνική κοινωνία, ειδικά τις ημέρες της κρίσης που διερχόμεθα και τις ημέρες που έρχονται και οι οποίες αναμένεται να είναι ακόμη πιο δύσκολες. Στην αναφορά μας αυτή στην Κερατέα, γράψαμε και επιμένουμε και σήμερα, πως ο αγώνας αυτός εμπεριέχει έναν πολύ μεγάλο συμβολισμό και δείχνει δρόμους και με αφορμή το ηλεκτρονικό μήνυμα του αναγνώστη, μπορούμε να αναφερθούμε και πάλι σε αυτόν και να γράψουμε το πόσο μας αρέσει ο αγώνας αυτός και το πόσο μας αρέσει να αντιστέκονται οι άνθρωποι και να μην σκύβουν το κεφάλι…
Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2010
ΤΑ ΣΑΤΟΥΡΝΑΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΜΟΝΟΘΕΪΣΤΙΚΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ
Χριστούγεννα, η μεγαλύτερη γιορτή της χριστιανοσύνης, όλων των δογμάτων και των ομολογιών. Σύσσωμος ο χριστιανικός κόσμος εορτάζει τη γέννηση του ιδρυτού της θρησκείας, του Ιησού Χριστού, ο οποίος κατέχει εξέχουσα θέση και στο Ισλάμ που αποτελεί συνέχεια και έχει κοινή βάση με τις δύο προηγούμενες από αυτό χρονικά θρησκείες, τον ιουδαϊσμό και τον χριστιανισμό που και αυτός με τη σειρά του αποτελεί συνέχεια του ιουδαϊσμού.
Ο Γιαχβέ των Ιουδαίων, ο Θεός των Χριστιανών και ο Αλάχ των Μουσουλμάνων είναι το ίδιο ακριβώς πρόσωπο, ενώ και στην ισλαμική παράδοση (σουνιτική και σηιτική) που ξεκινά από την υπαγόρευση του Κορανίου στον Μωάμεθ από τον αρχάγγελο Γαβριήλ, υπάρχει η Δευτέρα Παρουσία στην οποία ένας εκ των κριτών θα είναι ο δικός μας Ιησούς Χριστός.
Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα που δείχνουν την κοινή καταγωγή και τις πολλές ομοιότητες που υπάρχουν στις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες και το ίδιο πράγμα συμβαίνει και με τις γιορτές, αλλά και με τα μυστήρια και των τριών θρησκειών που μοιάζουν και αυτά και έχουν τις ρίζες τους στις θρησκείας και τις λατρευτικές παραδόσεις της αρχαιότητας.
Η θεία κοινωνία για παράδειγμα έχει καταβολές στον Διόνυσο, ενώ τα Χριστούγεννα αποτελούν συνέχεια των Σατουρνάλιων, μιας γιορτής που προέρχεται από την Αρχαία Ρώμη και γιορταζόταν στις 25 Δεκεμβρίου κάθε έτους στη μνήμη του Θεού Σατούρνου (Κρόνου). Η γέννηση του Ιησού από την άλλη πλευρά, δεν έχει γίνει σύμφωνα με τις μαρτυρίες και την ιστορική έρευνα ούτε στις 25 Δεκεμβρίου (μάλλον εντός του μήνα Σεπτεμβρίου τοποθετείται), ούτε το έτος που έχουμε καθορίσει ως μηδέν λόγω της γέννησης του Χριστού, αλλά 4 έως 7 χρόνια νωρίτερα, όπως και πάλι η ιστορική έρευνα έχει αποδείξει και πολύ αργότερα επελέγη η 25η Δεκεμβρίου ως ημερομηνία που εορτάζεται η γέννηση του Ιησού από την εκκλησία.
Ο Γιαχβέ των Ιουδαίων, ο Θεός των Χριστιανών και ο Αλάχ των Μουσουλμάνων είναι το ίδιο ακριβώς πρόσωπο, ενώ και στην ισλαμική παράδοση (σουνιτική και σηιτική) που ξεκινά από την υπαγόρευση του Κορανίου στον Μωάμεθ από τον αρχάγγελο Γαβριήλ, υπάρχει η Δευτέρα Παρουσία στην οποία ένας εκ των κριτών θα είναι ο δικός μας Ιησούς Χριστός.
Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα που δείχνουν την κοινή καταγωγή και τις πολλές ομοιότητες που υπάρχουν στις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες και το ίδιο πράγμα συμβαίνει και με τις γιορτές, αλλά και με τα μυστήρια και των τριών θρησκειών που μοιάζουν και αυτά και έχουν τις ρίζες τους στις θρησκείας και τις λατρευτικές παραδόσεις της αρχαιότητας.
Η θεία κοινωνία για παράδειγμα έχει καταβολές στον Διόνυσο, ενώ τα Χριστούγεννα αποτελούν συνέχεια των Σατουρνάλιων, μιας γιορτής που προέρχεται από την Αρχαία Ρώμη και γιορταζόταν στις 25 Δεκεμβρίου κάθε έτους στη μνήμη του Θεού Σατούρνου (Κρόνου). Η γέννηση του Ιησού από την άλλη πλευρά, δεν έχει γίνει σύμφωνα με τις μαρτυρίες και την ιστορική έρευνα ούτε στις 25 Δεκεμβρίου (μάλλον εντός του μήνα Σεπτεμβρίου τοποθετείται), ούτε το έτος που έχουμε καθορίσει ως μηδέν λόγω της γέννησης του Χριστού, αλλά 4 έως 7 χρόνια νωρίτερα, όπως και πάλι η ιστορική έρευνα έχει αποδείξει και πολύ αργότερα επελέγη η 25η Δεκεμβρίου ως ημερομηνία που εορτάζεται η γέννηση του Ιησού από την εκκλησία.
Τρίτη 21 Δεκεμβρίου 2010
ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ...
Αυτές τις ημέρες στην Κερατέα συμβαίνει κάτι ασυνήθιστο, αλλά και ελπιδοφόρο συνάμα. Αυτές τις ημέρες στην Κερατέα οι κάτοικοι δείχνουν τι σημαίνει αγώνας, τι σημαίνει αντίσταση, τι σημαίνει να μάχεσαι και να μην υποκύπτεις.
Μας αρέσει πολύ η στάση των κατοίκων της Κερατέας. Μας αρέσει το ότι δεν σκύβουν το κεφάλι, δεν υποκύπτουν, δεν λένε «ναι» και αφήνονται στο μοίρα που άλλοι επέλεξαν για αυτούς. Απέναντι στις χιλιάδες αστυνομικών που το κράτος έστειλε για να προστατέψει τα σχέδιά του και να φτιάξει εκεί έναν ΧΥΤΑ με τον οποίο διαφωνεί πλήρως η τοπική κοινωνία, οι κάτοικοι επέλεξαν έναν άλλο δρόμο. Το δρόμο της αντίστασης που είναι ελπιδοφόρος και αισιόδοξος και που μπορεί να δείξει το δρόμο και τους τρόπους αντίδρασης και στην υπόλοιπη ελληνική κοινωνία. Αυτές τις ημέρες στην Κερατέα συμβαίνει ότι και στην υπόλοιπη Ελλάδα από την πλευρά του κράτους. Αυτές τις ημέρες στην Κερατέα η κρατική αναλγησία και σκληρότητα δείχνουν το πραγματικό πρόσωπό τους. Μέχρι και πλαστικές σφαίρες χρησιμοποίησε η αστυνομία εναντίον των κατοίκων της Κερατέας. Μέχρι και μεθόδους που κατά πολλούς θύμισαν άλλες εποχές που νομίζαμε ότι είχαν περάσει ανεπιστρεπτί χρησιμοποίησε η ΕΛΑΣ, η σοσιαλιστική ΕΛΑΣ αυτής της περιόδου. Μπλόκα και έλεγχοι αυτοκινήτων και πολιτών, πλαστικές σφαίρες και επιθέσεις της αστυνομίας σε μικρά παιδιά και ηλικιωμένους είναι στην ημερήσια διάταξη στην Κερατέα, αλλά όλοι αυτοί που επινόησαν αυτά τα πράγματα λογάριασαν δίχως τις αντιστάσεις της κοινωνίας. Είναι καταπληκτικό αυτό που συμβαίνει στη Κερατέα. Ο αγώνας των κατοίκων, η αυτοοργάνωσή τους, η βοήθεια που τους παρέχεται από οργανώσεις όπως ο Ερυθρός Σταυρός και βοηθούν τραυματισμένους πολίτες και αστυνομικούς. Είναι καταπληκτικός αυτός ο αγώνας. Εμπνέει και δίνει αισιοδοξία για την
Μας αρέσει πολύ η στάση των κατοίκων της Κερατέας. Μας αρέσει το ότι δεν σκύβουν το κεφάλι, δεν υποκύπτουν, δεν λένε «ναι» και αφήνονται στο μοίρα που άλλοι επέλεξαν για αυτούς. Απέναντι στις χιλιάδες αστυνομικών που το κράτος έστειλε για να προστατέψει τα σχέδιά του και να φτιάξει εκεί έναν ΧΥΤΑ με τον οποίο διαφωνεί πλήρως η τοπική κοινωνία, οι κάτοικοι επέλεξαν έναν άλλο δρόμο. Το δρόμο της αντίστασης που είναι ελπιδοφόρος και αισιόδοξος και που μπορεί να δείξει το δρόμο και τους τρόπους αντίδρασης και στην υπόλοιπη ελληνική κοινωνία. Αυτές τις ημέρες στην Κερατέα συμβαίνει ότι και στην υπόλοιπη Ελλάδα από την πλευρά του κράτους. Αυτές τις ημέρες στην Κερατέα η κρατική αναλγησία και σκληρότητα δείχνουν το πραγματικό πρόσωπό τους. Μέχρι και πλαστικές σφαίρες χρησιμοποίησε η αστυνομία εναντίον των κατοίκων της Κερατέας. Μέχρι και μεθόδους που κατά πολλούς θύμισαν άλλες εποχές που νομίζαμε ότι είχαν περάσει ανεπιστρεπτί χρησιμοποίησε η ΕΛΑΣ, η σοσιαλιστική ΕΛΑΣ αυτής της περιόδου. Μπλόκα και έλεγχοι αυτοκινήτων και πολιτών, πλαστικές σφαίρες και επιθέσεις της αστυνομίας σε μικρά παιδιά και ηλικιωμένους είναι στην ημερήσια διάταξη στην Κερατέα, αλλά όλοι αυτοί που επινόησαν αυτά τα πράγματα λογάριασαν δίχως τις αντιστάσεις της κοινωνίας. Είναι καταπληκτικό αυτό που συμβαίνει στη Κερατέα. Ο αγώνας των κατοίκων, η αυτοοργάνωσή τους, η βοήθεια που τους παρέχεται από οργανώσεις όπως ο Ερυθρός Σταυρός και βοηθούν τραυματισμένους πολίτες και αστυνομικούς. Είναι καταπληκτικός αυτός ο αγώνας. Εμπνέει και δίνει αισιοδοξία για την
Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010
ΜΕ ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΞΕΚΙΝΑ Η ΣΠΙΘΑ ΤΟΥ ΜΙΚΗ
Λέτε να ζούμε εποχές Λαμπράκηδων; Λέτε η ιστορία και τα γεγονότα να μας επιφυλάσσουν πέραν του αρνητικού κλίματος που επικρατεί και των σκληρών οικονομικών μέτρων, να ζήσουμε αυτή την υπέροχη, τη ρομαντική, την ποιητική και τη γεμάτη αγώνες ατμόσφαιρα της δεκαετίας του ’60;
Η «Σπίθα» πάντως, άναψε, ο κύβος ερρίφθη και μία από τις τελευταίες ελπίδες, αλλά και ηχερές φωνές παρέμβασης της χώρας δήλώσε και πάλι παρόν και μάλιστα δήλωσε παρόν στα δύσκολα όπως έκανε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του που ήταν γεμάτη από φυλακές, εξορίες και αγώνες για τον ελληνισμό.
Ο Μίκης Θεοδωράκης ανακοίνωσε χθες σε μία βαρυσήμαντη ομιλία του διάρκειας δυόμισι ωρών την ίδρυση Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών με την ονομασία «Σπίθα». Μια «Σπίθα» που ανάβει για να συμπεριλάβει όλη την Ελλάδα., όλους τους Ελληνες και να καταγγείλει την προδοτική πολιτική για τη χώρα και την εθνική της κυριαρχία όλων όσων κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια και ιδιαιτέρως των σημερινών κυβερνώντων.
Η «Σπίθα» ξεκίνησε με κάλεσμα του Μίκη σε «ανυπακοή» απέναντι στις κυβερνητικές αποφάσεις, οι οποίες, όπως είπε, προέρχονται από τις ΗΠΑ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Ενωση και από τη μία πλευρά οδηγούν το λαό στη φτώχεια, ενώ από την άλλη εκχωρούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στις ξένες δυνάμεις. Όπως, μάλιστα, αποκάλυψε στη διάρκεια της ομιλίας του ο Μίκης Θεοδωράκης, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει στην ουσία βάλει ενέχυρο στη συμφωνία που υπέγραψε με την τρόικα ελληνικά εδάφη (!) τα οποία θα τα παραχωρήσει αν δεν μπορέσει κάποια στιγμή να αποπληρώσει το δάνειο.
Ανυπακοή λοιπόν, όπως ορίζει και η ακροτελεύτια διάταξη του συντάγματός μας, το άρθρο 120, στο οποίο αναφέρεται ότι η τήρηση του συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία, όπως κάνει τώρα η κυβέρνηση με τις συμφωνίες που υπογράφει με την τρόικα.
Η «Σπίθα» πάντως, άναψε, ο κύβος ερρίφθη και μία από τις τελευταίες ελπίδες, αλλά και ηχερές φωνές παρέμβασης της χώρας δήλώσε και πάλι παρόν και μάλιστα δήλωσε παρόν στα δύσκολα όπως έκανε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του που ήταν γεμάτη από φυλακές, εξορίες και αγώνες για τον ελληνισμό.
Ο Μίκης Θεοδωράκης ανακοίνωσε χθες σε μία βαρυσήμαντη ομιλία του διάρκειας δυόμισι ωρών την ίδρυση Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών με την ονομασία «Σπίθα». Μια «Σπίθα» που ανάβει για να συμπεριλάβει όλη την Ελλάδα., όλους τους Ελληνες και να καταγγείλει την προδοτική πολιτική για τη χώρα και την εθνική της κυριαρχία όλων όσων κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια και ιδιαιτέρως των σημερινών κυβερνώντων.
Η «Σπίθα» ξεκίνησε με κάλεσμα του Μίκη σε «ανυπακοή» απέναντι στις κυβερνητικές αποφάσεις, οι οποίες, όπως είπε, προέρχονται από τις ΗΠΑ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Ενωση και από τη μία πλευρά οδηγούν το λαό στη φτώχεια, ενώ από την άλλη εκχωρούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στις ξένες δυνάμεις. Όπως, μάλιστα, αποκάλυψε στη διάρκεια της ομιλίας του ο Μίκης Θεοδωράκης, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει στην ουσία βάλει ενέχυρο στη συμφωνία που υπέγραψε με την τρόικα ελληνικά εδάφη (!) τα οποία θα τα παραχωρήσει αν δεν μπορέσει κάποια στιγμή να αποπληρώσει το δάνειο.
Ανυπακοή λοιπόν, όπως ορίζει και η ακροτελεύτια διάταξη του συντάγματός μας, το άρθρο 120, στο οποίο αναφέρεται ότι η τήρηση του συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία, όπως κάνει τώρα η κυβέρνηση με τις συμφωνίες που υπογράφει με την τρόικα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)