Τα πάντα στη χώρα κινούνται εδώ και καιρό στον ρυθμό της 6ης δόσης, αλλά τις τελευταίες ημέρες έκαναν την εμφάνισή τους περιστατικά εξόχως επικίνδυνα, αλλά απολύτως αναμενόμενα και προβλέψιμα στους καιρούς που ζούμε και με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Όταν ο Σωτήρης Χατζηγάκης μιλούσε για ακροδεξιά σταγονίδια, σίγουρα κάτι ήξερε, αλλά περιέκλεισε το όλο θέμα εντός των κόλπων της Νέας Δημοκρατίας και σίγουρα δεν είναι μόνο εκεί το πρόβλημα.
Το τελευταίο κρούσμα στη σχολή Ευελπίδων με τους υποψήφιους αξιωματικούς του ελληνικού στρατού να τραγουδούν τον ύμνο της χούντας είναι ακόμη πιο ανησυχητικό και είναι βέβαιο πως στο στράτευμα δεν υπάρχουν μόνο ευέλπιδες, αλλά και αξιωματικοί που παραμένουν υμνητές του στρατιωτικού καθεστώτος 1967-74.
Για τις ομοιότητες της περιόδου με την προ του 1967 έχουμε γράψει πολλές φορές. Η ιστορία δυστυχώς επαναλαμβάνεται και θυμίζει την περίοδο εκείνη. Η οικονομική κρίση έχει εξασθενήσει πολλές από τις δημοκρατικές αντιστάσεις του λαού και έχει δώσει από την άλλη πλευρά, την ευκαιρία επώασης φαινομένων εκτροπής από την ομαλότητα. Αυτά σε συνδυασμό με την παρουσία και την δράση πολλών ξένων πρακτόρων στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, όπως πρόσφατα αποκάλυψε με έγγραφα με το περιοδικό «Επίκαιρα» γίνεται αντιληπτό ότι δημιουργούν μια κατάσταση πολύ επικίνδυνη που σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση και τη αδυναμία της Ελλάδας να αντιδράσει σε πολλούς τομείς εξαιτίας αυτής της κρίσης, θα επιχειρήσουν την εκτροπή από την ομαλότητα.
Η κατάσταση φαίνεται πράγματι επικίνδυνη και τα σταγονίδια φαίνεται να γίνονται σταγόνες και μάλιστα μεγάλες και όταν αυτό συμβαίνει, όπως προ του 1967, τότε χρειάζεται προσοχή και μάλιστα μεγάλη…
Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011
Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011
ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ
Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, υπουργός Υποδομών της σημερινής κυβέρνησης είχε πει για το κούρεμα του ελληνικού χρέους ως υπουργός Οικονομικών πως “πρόκειται για καταστροφικό σενάριο”. Αυτό το καταστροφικό κατά έναν υπουργό της σημερινής κυβέρνησης σενάριο έγινε χθες πραγματικότητα και για αυτό το καταστροφικό σενάριο πανηγυρίζει η ελληνική κυβέρνηση, η οποία παρέδωσε και επισήμως τη χώρα υπό διεθνή εποπτεία και επιτροπεία τουλάχιστον για την επόμενη δεκαετία.
Το κούρεμα του ελληνικού χρέους κατά 50% είναι κάτι που θα έπρεπε να έχει γίνει προ διετίας, όταν το ΠΑΣΟΚ είχε αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Αυτό δεν έγινε και λίγο αργότερα ο έχων τότε την ευθύνη της οικονομικής πολιτικής Γιώργος Παπακωνσταντίνου είχε χαρακτηρίσει το κούρεμα ως καταστροφή.
Το ότι έγινε τώρα το κούρεμα και ότι η Ελλάδα θα βγει από την επιτήρηση σε 10 χρόνια από τώρα σημαίνει ότι μετά από αυτή τη δεκαετία το χρέος της χώρας θα είναι περίπου στα επίπεδα που το παρέλαβε το ΠΑΣΟΚ το 2009. Επίσης σημαίνει πως σε αυτή τη δεκαετία, οι Ελληνες θα αναγκαστούν να κάνουν πολύ μεγάλες θυσίες και το επίπεδο της ζωής τους θα γυρίσει σε επίπεδα προ του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και ακόμη είναι προφανές ότι πήγαν χαμένα δύο χρόνια μεγάλων θυσιών για τους Ελληνες.
Το κούρεμα του χρέους είναι κάτι που ίσως έπρεπε να γίνει διότι η Ελλάδα δεν μπορούσε να διαχειριστεί το χρέος της, αλλά είναι κάτι για το οποίο δεν πρέπει ουδείς να πανηγυρίζει. Το αντίθετο θα λέγαμε μιας και η υποθήκευση του μέλλοντος των Ελλήνων μόλις ξεκίνησε.
Το κούρεμα του ελληνικού χρέους κατά 50% είναι κάτι που θα έπρεπε να έχει γίνει προ διετίας, όταν το ΠΑΣΟΚ είχε αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Αυτό δεν έγινε και λίγο αργότερα ο έχων τότε την ευθύνη της οικονομικής πολιτικής Γιώργος Παπακωνσταντίνου είχε χαρακτηρίσει το κούρεμα ως καταστροφή.
Το ότι έγινε τώρα το κούρεμα και ότι η Ελλάδα θα βγει από την επιτήρηση σε 10 χρόνια από τώρα σημαίνει ότι μετά από αυτή τη δεκαετία το χρέος της χώρας θα είναι περίπου στα επίπεδα που το παρέλαβε το ΠΑΣΟΚ το 2009. Επίσης σημαίνει πως σε αυτή τη δεκαετία, οι Ελληνες θα αναγκαστούν να κάνουν πολύ μεγάλες θυσίες και το επίπεδο της ζωής τους θα γυρίσει σε επίπεδα προ του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και ακόμη είναι προφανές ότι πήγαν χαμένα δύο χρόνια μεγάλων θυσιών για τους Ελληνες.
Το κούρεμα του χρέους είναι κάτι που ίσως έπρεπε να γίνει διότι η Ελλάδα δεν μπορούσε να διαχειριστεί το χρέος της, αλλά είναι κάτι για το οποίο δεν πρέπει ουδείς να πανηγυρίζει. Το αντίθετο θα λέγαμε μιας και η υποθήκευση του μέλλοντος των Ελλήνων μόλις ξεκίνησε.
Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011
ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥ ΙΡΑΚ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ Η ΛΙΒΥΗ
Πριν από 42 χρόνια ο Μουαμάρ Καντάφι ανέτρεπε τον βασιλιά της Λιβύης Ιντρις που βρισκόταν στα Καμένα Βούρλα και έκανε μπάνια για λόγους υγείας. Πριν δύο ημέρες ο άνθρωπος που από εκείνη την ημέρα κρατούσε στα χέρια του την τύχη μιας μικρής αραβικής χώρας, αλλά πολύ πλούσια σε πετρέλαια, έστω και με δικτατορία, γνώρισε φρικτό τέλος από τους ίδιους τους συμπατριώτες του.
Ο Μουαμάρ Καντάφι ήταν δικτάτορας και -ενδεχομένως- συνεργάτης τρομοκρατών που στέρησαν ανθρώπινες ζωές. Ο Μουαμάρ Καντάφι τα τελευταία χρόνια είχε κάνει στροφή και ξεχνώντας τον παλιό επαναστατικό του εαυτό και έγινε φίλος της Δύσης. Ετσι, όπως συνέβη με όλους τους πρώην συνεργάτες των ΗΠΑ και των συμμάχων τους (Σαντάμ Χουσείν, Οσάμα Μπιν Λάντεν), η Δύση τον “έφαγε”, άσχετα αν σκοτώθηκε από τα χέρια Λίβυων.
Ο Καντάφι τέλειωσε λοιπόν και οι ηγέτες του κόσμου έκαναν λόγο για αλλαγή σελίδας στη Λιβύη. Μια αλλαγή σελίδας που όπως έχει φανεί και στις περιπτώσεις των Ιράκ, Αφγανιστάν θα είναι χειρότερη από την προηγούμενη. Αυτό θα συμβεί και στη Λιβύη, στην οποία στόχος των Δυτικών ήταν τα πετρέλαια και που για να υπάρξει πλήρης λεηλασία αυτών έπρεπε να φύγει από τη μέση ο Καντάφι, που παρ΄ ότι συμβιβασμένος τα τελευταία χρόνια κρατούσε ισορροπίες και να έρθουν οι ντόπιοι συνεργάτες των Δυτικών που θα τα μοιρασθούν μαζί τους υπό το μανδύα μια δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης. Η επόμενη ημέρα για τη Λιβύη και το λαό της θα είναι η ίδια με αυτή του λαού του Ιράκ και του Αφγανιστάν που ζει σε συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης.
Ο Μουαμάρ Καντάφι ήταν δικτάτορας και -ενδεχομένως- συνεργάτης τρομοκρατών που στέρησαν ανθρώπινες ζωές. Ο Μουαμάρ Καντάφι τα τελευταία χρόνια είχε κάνει στροφή και ξεχνώντας τον παλιό επαναστατικό του εαυτό και έγινε φίλος της Δύσης. Ετσι, όπως συνέβη με όλους τους πρώην συνεργάτες των ΗΠΑ και των συμμάχων τους (Σαντάμ Χουσείν, Οσάμα Μπιν Λάντεν), η Δύση τον “έφαγε”, άσχετα αν σκοτώθηκε από τα χέρια Λίβυων.
Ο Καντάφι τέλειωσε λοιπόν και οι ηγέτες του κόσμου έκαναν λόγο για αλλαγή σελίδας στη Λιβύη. Μια αλλαγή σελίδας που όπως έχει φανεί και στις περιπτώσεις των Ιράκ, Αφγανιστάν θα είναι χειρότερη από την προηγούμενη. Αυτό θα συμβεί και στη Λιβύη, στην οποία στόχος των Δυτικών ήταν τα πετρέλαια και που για να υπάρξει πλήρης λεηλασία αυτών έπρεπε να φύγει από τη μέση ο Καντάφι, που παρ΄ ότι συμβιβασμένος τα τελευταία χρόνια κρατούσε ισορροπίες και να έρθουν οι ντόπιοι συνεργάτες των Δυτικών που θα τα μοιρασθούν μαζί τους υπό το μανδύα μια δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης. Η επόμενη ημέρα για τη Λιβύη και το λαό της θα είναι η ίδια με αυτή του λαού του Ιράκ και του Αφγανιστάν που ζει σε συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης.
Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011
Ο ΝΙΤΣΕ, Ο ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΖΟΡΜΠΑΣ
Στον πρόλογο του βιβλίου “Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά” ο Καζαντζάκης εξηγεί τους λόγους που το έγραψε: “Στη ζωή μου οι πιο μεγάλοι μου ευεργέτες στάθηκαν τα ταξίδια και τα ονείρατα. Από τους ανθρώπους πολύ λίγοι βοήθησαν τον αγώνα μου και αν ήθελα να ξεχωρίσω ποιοι αφήκαν βαθύτερα τ’ αχνάρια τους στη ψυχή μου, ίσως να ξεχώριζα τρεις τέσσερις: Τον Ομηρο, τον Μπέρξονα, το Νίτσε και το Ζορμπά. Ο πρώτος στάθηκε για μένα το γαλήνιο κατάφωτο μάτι-σαν το δίσκο του ήλιου- που φωτίζει με απολυτρωτικιά λάμψη τα πάντα. Ο Μπέρξονας με αλάφρωσε από άλυτες φιλοσοφικές αγωνίες που με τυραννούσαν στα πρώτα νιάτα. Ο Νίτσε με πλούτισε με καινούριες αγωνίες και μ’ έμαθε να μετουσιώνω τη δυστυχία, την πίκρα, την αβεβαιότητα σε περηφάνια. Κι ο Ζορμπάς μ’ έμαθε ν’ αγαπώ τη ζωή και να μη φοβούμαι το θάνατο”.
Ολο αυτό το έργο του Καζαντζάκη που αργότερα έγινε και ταινία από τον Μιχάλη Κακογιάννη στηρίζεται σε ένα δίπολο, το αιώνιο δίπολο απολλώνιου-διονυσιακού, όρους που χρησιμοποιεί ο Νίτσε στο βιβλίο του «Η Γέννηση της Τραγωδίας». Το δίπολο αυτό γεννιέται μέσα από τη μυθιστορηματική φιγούρα του Ζορμπά και τον ίδιο τον Καζαντζάκη έχοντας ως βάση το έργο του μεγάλου φιλοσόφου Φρειδερίκου Νίτσε που επηρέασε βαθιά τον Ελληνα λογοτέχνη.
Ολα αυτά τα αναφέρουμε για να θυμίσουμε τη σχέση της φιλοσοφίας του βαθιά επηρεασμένου από τον Πλάτωνα Νίτσε με την ελληνική φιλοσοφία, μιας και τέτοιες ημέρες, στις 15 Οκτωβρίου 1844, γεννήθηκε ο μείζων φιλόσοφος Φρειδερίκος Βίλχελμ Νίτσε.
Ολο αυτό το έργο του Καζαντζάκη που αργότερα έγινε και ταινία από τον Μιχάλη Κακογιάννη στηρίζεται σε ένα δίπολο, το αιώνιο δίπολο απολλώνιου-διονυσιακού, όρους που χρησιμοποιεί ο Νίτσε στο βιβλίο του «Η Γέννηση της Τραγωδίας». Το δίπολο αυτό γεννιέται μέσα από τη μυθιστορηματική φιγούρα του Ζορμπά και τον ίδιο τον Καζαντζάκη έχοντας ως βάση το έργο του μεγάλου φιλοσόφου Φρειδερίκου Νίτσε που επηρέασε βαθιά τον Ελληνα λογοτέχνη.
Ολα αυτά τα αναφέρουμε για να θυμίσουμε τη σχέση της φιλοσοφίας του βαθιά επηρεασμένου από τον Πλάτωνα Νίτσε με την ελληνική φιλοσοφία, μιας και τέτοιες ημέρες, στις 15 Οκτωβρίου 1844, γεννήθηκε ο μείζων φιλόσοφος Φρειδερίκος Βίλχελμ Νίτσε.
Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2011
ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ...
Τα πιο κάτω στοιχεία είναι ενδεικτικά της κατάστασης που επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα και προέρχονται από την Έκθεση για την Ελληνική Οικονομία και την Απασχόληση Έτους 2011 του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ. Τα στοιχεία αυτά δεν είναι απλά συγκλονιστικά, είναι ανατριχιαστικά και δείχνουν το που έχουν φθάσει σήμερα οι Ελληνες εργαζόμενοι και οι συνεπείς φορολογούμενοι που πληρώνουν τη νύφη, διότι οι ασυνεπείς είναι ως συνήθως στο απυρόβλητο.
Τα στοιχεία αυτά τα αφιερώνουμε εξαιρετικά στη σοσιαλιστική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου με την υποσημείωση ότι θα έχουν σπάσει από το τρίξιμο τα κόκαλα των πρωτοπόρων του σοσιαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα και στον κόσμο ολόκληρο με αυτή την πολιτική.
Σύμφωνα λοιπόν, με την Έκθεση για την Ελληνική Οικονομία και την Απασχόληση Έτους 2011 του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕ, ένα ευρώ στα τέσσερα που παράγονται στην ελληνική οικονομία δεν φορολογείται, με αποτέλεσμα τη διαρροή ετήσιων εισόδων 12-15 δισ. ευρώ, ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο ανέρχονταν στις 30 Ιουνίου 2011 στα 41 δισ. Ευρώ. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, οι θυσίες οι οποίες επιβάλλονται κυρίως στους μισθωτούς και συνταξιούχους δεν επέφεραν τη βελτίωση του επιπέδου ανταγωνιστικότητάς της ελληνικής οικονομίας αλλά την υποχώρηση της αγοραστικής δύναμης του μέσου μισθού στο έτος 2003 και το εκπληκτικό, έφεραν τον κατώτερου μισθού σε επίπεδα πριν από το έτος 1984 και το επίπεδο ανεργίας στο έτος 1961 (!) όταν υπήρχε έκρηξη της αστυφιλίας και όταν μεγάλο μέρος των Ελλήνων μετανάστευαν στο εξωτερικό.
Θα θέλαμε να συγχαρούμε την κυβέρνηση για το κατόρθωμά της. Λίγο ακόμη και η χώρα θα φθάσει στα προ του Β' παγκοσμίου πολέμου επίπεδα.
Τα στοιχεία αυτά τα αφιερώνουμε εξαιρετικά στη σοσιαλιστική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου με την υποσημείωση ότι θα έχουν σπάσει από το τρίξιμο τα κόκαλα των πρωτοπόρων του σοσιαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα και στον κόσμο ολόκληρο με αυτή την πολιτική.
Σύμφωνα λοιπόν, με την Έκθεση για την Ελληνική Οικονομία και την Απασχόληση Έτους 2011 του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕ, ένα ευρώ στα τέσσερα που παράγονται στην ελληνική οικονομία δεν φορολογείται, με αποτέλεσμα τη διαρροή ετήσιων εισόδων 12-15 δισ. ευρώ, ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο ανέρχονταν στις 30 Ιουνίου 2011 στα 41 δισ. Ευρώ. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, οι θυσίες οι οποίες επιβάλλονται κυρίως στους μισθωτούς και συνταξιούχους δεν επέφεραν τη βελτίωση του επιπέδου ανταγωνιστικότητάς της ελληνικής οικονομίας αλλά την υποχώρηση της αγοραστικής δύναμης του μέσου μισθού στο έτος 2003 και το εκπληκτικό, έφεραν τον κατώτερου μισθού σε επίπεδα πριν από το έτος 1984 και το επίπεδο ανεργίας στο έτος 1961 (!) όταν υπήρχε έκρηξη της αστυφιλίας και όταν μεγάλο μέρος των Ελλήνων μετανάστευαν στο εξωτερικό.
Θα θέλαμε να συγχαρούμε την κυβέρνηση για το κατόρθωμά της. Λίγο ακόμη και η χώρα θα φθάσει στα προ του Β' παγκοσμίου πολέμου επίπεδα.
Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου 2011
ΟΤΑΝ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΑΠΟΛΟΓΕΙΤΑΙ
Μετά από καιρό θα επανέλθουμε στη φονική έκρηξη της Κύπρου, στο φοβερό εκείνο δυστύχημα που έγινε στις αρχές Ιουλίου στη Μεγαλόνησο. Η έκρηξη αυτή είχε χαρακτηριστεί τότε ως η μεγαλύτερη τραγωδία που έχει συμβεί στο νησί μετά το 1974, την εισβολή και την παράνομη κατοχή του από την Τουρκία. Είχαμε γράψει τότε για την διαχείριση της τραγωδίας και την ευαισθησία που επέδειξαν ο υπουργός Αμυνας και ο αρχηγός της Εθνικής Φρουράς, των Ενόπλων Δυνάμεων της Κύπρου, που υπέβαλλαν άμεσα τις παραιτήσεις τους αναλαμβάνοντας τις όποιες ευθύνες τους αναλογούσαν για την τραγωδία, ενώ μετά από αυτούς παραιτήθηκε και ο υπουργός Εξωτερικών και έγινε συνολικός ανασχηματισμός της κυβέρνησης.
Επανερχόμεθα σήμερα στο θέμα με αφορμή την κατάθεση που έδωσε προχθές στην αρμόδια επιτροπή που διερευνά το δυστύχημα ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας. Σε αυτό το ελληνικό κράτος λοιπόν, που βρίσκεται δίπλα από την Ελλάδα, παρά την άσχημη τροπή που έχουν πάρει και τα δικά του οικονομικά, φαίνεται ότι και ευαισθησία υπάρχει και οι θεσμοί λειτουργούν. Ο αρχηγός του κράτους κλήθηκε και πήγε να καταθέσει στην επιτροπή διερεύνησης του δυστυχήματος, παρουσία, μάλιστα, συγγενών των τραγικών θυμάτων. Ο αρχηγός του κράτους δεν αγνόησε τους ούτε θεσμούς, αλλά ούτε και την υποχρέωσή του να δώσει τις δικές του εξηγήσεις για το συμβάν.
Κάτι ανάλογο, φανταζόμαστε ότι στην Ελλάδα δύσκολα θα το βλέπαμε, όχι από τον αρχηγό του κράτους, αλλά ούτε από υπουργούς και βουλευτές. Και το λέμε αυτό, διότι δεν έχει συμβεί ποτέ κάτι αντίστοιχο στην ελλαδική ιστορία. Είναι πράγματα που δείχνουν διαφορές και πιο προηγμένες από της ελλαδικής πραγματικότητας συμπεριφορές.
Επανερχόμεθα σήμερα στο θέμα με αφορμή την κατάθεση που έδωσε προχθές στην αρμόδια επιτροπή που διερευνά το δυστύχημα ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας. Σε αυτό το ελληνικό κράτος λοιπόν, που βρίσκεται δίπλα από την Ελλάδα, παρά την άσχημη τροπή που έχουν πάρει και τα δικά του οικονομικά, φαίνεται ότι και ευαισθησία υπάρχει και οι θεσμοί λειτουργούν. Ο αρχηγός του κράτους κλήθηκε και πήγε να καταθέσει στην επιτροπή διερεύνησης του δυστυχήματος, παρουσία, μάλιστα, συγγενών των τραγικών θυμάτων. Ο αρχηγός του κράτους δεν αγνόησε τους ούτε θεσμούς, αλλά ούτε και την υποχρέωσή του να δώσει τις δικές του εξηγήσεις για το συμβάν.
Κάτι ανάλογο, φανταζόμαστε ότι στην Ελλάδα δύσκολα θα το βλέπαμε, όχι από τον αρχηγό του κράτους, αλλά ούτε από υπουργούς και βουλευτές. Και το λέμε αυτό, διότι δεν έχει συμβεί ποτέ κάτι αντίστοιχο στην ελλαδική ιστορία. Είναι πράγματα που δείχνουν διαφορές και πιο προηγμένες από της ελλαδικής πραγματικότητας συμπεριφορές.
Κυριακή 4 Σεπτεμβρίου 2011
ΥΠΟΘΗΚΕΥΜΕΝΗ Η ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Σε αναταραχή βρίσκεται και πάλι η χώρα ολόκληρη. Κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες, επαγγελματίες και η ανώτατη εκπαίδευση αρχίζουν και πάλι τις αντιδράσεις και τις κινητοποιήσεις και όλα αυτά άρχισαν να συμβαίνουν με τις πρώτες ημέρες του φθινοπώρου και μετά την ολοκλήρωση των μπάνιων του λαού.
Η αναταραχή αναμένεται να συνεχιστεί, αλλά και να κορυφωθεί και η σύγκρουση των ομάδων αυτών με την κυβέρνηση που έχει ήδη ξεκινήσει, αναμένεται να κορυφωθεί.
Ο χειμώνας που έρχεται θα είναι ο πιο δύσκολος στη μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας. Φαίνεται σίγουρο πως θα συμβούν πράγματα που δεν είχαν ξαναγίνει ποτέ στο παρελθόν και οι Ελληνες θα αντιμετωπίσουν τεράστιες δυσκολίες, ακόμη και για την επιβίωσή τους. Οι συγκρούσεις που ήδη ξεκίνησαν θα είναι μεγάλες και η εξέγερση και οι ακραίες συμπεριφορές του αγανακτισμένου λαού δεν φαίνεται να αργούν.
Η κυβέρνηση που δεν προτίθεται να δώσει λύση με εκλογές είναι απορίας άξιο το πως θα μπορέσει να σταθεί, με τα ολοένα και αυξανόμενα προβλήματα. Ο αντιπρόεδρος της και υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος προσπάθησε να εξωραΐσει κάπως την κατάσταση, αλλά παραδέχθηκε και αυτός πως υπάρχει πρόβλημα, με το μεγαλύτερο όπως είπε, αυτή τη στιγμή να είναι η ύφεση.
Το δημόσιο χρέος ξεφεύγει και η συνταγή της τρόικας είναι προφανές ότι δεν αποδίδει καρπούς. Διέξοδος από το μεσοπρόθεσμο δεν φαίνεται να υπάρχει, αλλά και αποχώρηση της τρόικας στον ορίζοντα δεν διαφαίνεται. Η χώρα είναι υποθηκευμένη και μαζί της και είναι υποθηκευμένες και οι ζωές εκατομμυρίων Ελλήνων.
Η αναταραχή αναμένεται να συνεχιστεί, αλλά και να κορυφωθεί και η σύγκρουση των ομάδων αυτών με την κυβέρνηση που έχει ήδη ξεκινήσει, αναμένεται να κορυφωθεί.
Ο χειμώνας που έρχεται θα είναι ο πιο δύσκολος στη μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας. Φαίνεται σίγουρο πως θα συμβούν πράγματα που δεν είχαν ξαναγίνει ποτέ στο παρελθόν και οι Ελληνες θα αντιμετωπίσουν τεράστιες δυσκολίες, ακόμη και για την επιβίωσή τους. Οι συγκρούσεις που ήδη ξεκίνησαν θα είναι μεγάλες και η εξέγερση και οι ακραίες συμπεριφορές του αγανακτισμένου λαού δεν φαίνεται να αργούν.
Η κυβέρνηση που δεν προτίθεται να δώσει λύση με εκλογές είναι απορίας άξιο το πως θα μπορέσει να σταθεί, με τα ολοένα και αυξανόμενα προβλήματα. Ο αντιπρόεδρος της και υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος προσπάθησε να εξωραΐσει κάπως την κατάσταση, αλλά παραδέχθηκε και αυτός πως υπάρχει πρόβλημα, με το μεγαλύτερο όπως είπε, αυτή τη στιγμή να είναι η ύφεση.
Το δημόσιο χρέος ξεφεύγει και η συνταγή της τρόικας είναι προφανές ότι δεν αποδίδει καρπούς. Διέξοδος από το μεσοπρόθεσμο δεν φαίνεται να υπάρχει, αλλά και αποχώρηση της τρόικας στον ορίζοντα δεν διαφαίνεται. Η χώρα είναι υποθηκευμένη και μαζί της και είναι υποθηκευμένες και οι ζωές εκατομμυρίων Ελλήνων.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)