Θάλασσα λανθασμένη δεν γίνεται, γράφει ο Ελύτης και πράγματι. Η θάλασσα αυτή που κατέβηκε στο δρόμο αυτές τις ημέρες δεν μπορεί να ήταν λανθασμένη. Ούτε αυτά που έλεγαν αυτοί που έλαβαν μέρος ίσως στις μεγαλύτερες μεταπολιτευτικές διαδηλώσεις.
«Φέρτε πίσω τα κλεμμένα», φώναζε ο λαός που επιχείρησε να εισβάλει στο κοινοβούλιο την Τετάρτη. Είναι προφανές πως το μεταπολιτευτικό μοντέλο διακυβέρνησης έχει τελειώσει οριστικά, μετά και την ψηφοφορία της Πέμπτης στη βουλή και τις διαγραφές στα δύο μεγάλα κόμματα. Δεν λένε άλλωστε πως όπου παρενέβη το ΔΝΤ διαλύθηκαν τα παραδοσιακά κόμματα;
Μαζί με το μεταπολιτευτικό σκηνικό τελειώνει και μια τάξη επιχειρηματιών όπως ο Ανδρέας Βγενόπουλος. Ο λαός τον χαρακτήρισε «δολοφόνο» και «λαμόγιο» υπό το βάρος των τριών νεκρών. «Τους έβαλες να δουλέψουν», είπαν κάποιοι άλλοι και σε πόσες εταιρείες δεν συμβαίνει αυτό, να υποχρεώνονται ή και να απειλούνται με απόλυση για να μην απεργήσουν οι εργαζόμενοι. Ο Βγενόπουλος και ότι αυτός εκπροσωπεί, είναι προϊόν που ευδοκίμησε στο σύγχρονο μεταπολιτευτικό μοντέλο από τις πολιτικές που ακολούθησαν αυτοί που κυβέρνησαν τη χώρα.
Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής και ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης αντιμετώπισαν την χλεύη του κόσμου τις τελευταίες ημέρες. Σύντομα θ’ αντιμετωπίσουν και την οργή. Η αρχή είχε γίνει με τον Απόστολο Κακλαμάνη και βεβαίως αυτά θα γίνονται με τους πολιτικούς των δύο μεγάλων κομμάτων από εδώ και πέρα.
Μέρα Μαγιού και αυτή η 5η Μαΐου 2010. Μεγάλο το βάρος των τριών νεκρών και της μιας ζωής που τέλειωσε πριν ξεκινήσει. Μέρα Μαγιού με ένα μεγάλο μοιρολόι για τα τρία νέα παιδιά που έφυγαν.
«Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μέρα Μαγιού σε χάνω, άνοιξη γιε που αγάπαγες, κι ανέβαινες απάνω», γράφει ο Ρίτσος στον Επιτάφιο που εμπνεύστηκε από τους νεκρούς καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης στην απεργία της Πρωτομαγιάς του 1936.
Η κατάσταση έχει φθάσει πια εκεί που γράφει ο Ελύτης πως «το σανίδωμα θα σπάσει από το μεγάλο βάρος του Ηλιου» και οι τρεις άνθρωποι που δολοφονήθηκαν βάρυναν πολύ το σανίδωμα…
Παρασκευή 7 Μαΐου 2010
H AIMATOBAMMENH 5η MAIOY 2010
Ηρθε η ώρα για τους σύγχρονους ποιητές να γράψουν το σύγχρονο Επιτάφιο. Από την εικόνα της μάνας του 25χρονου Τάσου Τούση που μοιρολογούσε πάνω από το νεκρό γιο την πρωτομαγιά του 1936 στη διαδήλωση των καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη, γράφτηκε ο Επιτάφιος από τον Γιάννη Ρίτσο. Από την εικόνα της μάνας που μοιρολογούσε την Τετάρτη το απόγευμα έξω από τη Marfin στην οδό Σταδίου θα γραφτεί ο νέος Επιτάφιος, ο Επιτάφιος της αιματοβαμμένης Τετάρτης 5 Μαΐου 2010, ημέρα που θα μείνει στην ιστορία ως μία ακόμη αιματοβαμμένη ημέρα Μαγιού στην Ελλάδα. Ως μία ακόμη ημέρα Μαγιού που τρεις νέοι άνθρωποι, δύο γυναίκες 32 και 35 ετών, η μία τεσσάρων μηνών έγκυος και ένας άνδρας 36 ετών, «έπεσαν» νεκροί. Ηταν τρεις νέοι άνθρωποι, εργαζόμενοι στη Marfin που δεν πρόλαβαν να σωθούν από την πυρκαγιά που προκάλεσαν οι μολότοφ κάποιων «διαδηλωτών» και πέθαναν από ασφυξία. Ηταν οι πρώτοι θάνατοι των διαδηλώσεων για την οικονομική κρίση. Ηταν τα πρώτα θύματα της κρίσης και ήταν τρεις θάνατοι εργαζομένων για τους οποίους υπάρχουν και τεράστια ερωτηματικά για τις συνθήκες ασφαλείας κάτω από τις οποίες δούλευαν.Αγγελική Παπαθανασόπουλου 32 ετών, Βιβή Ζούλια 35 ετών και Νώντας Τσακάλης 36 ετών είναι οι τρεις εργαζόμενοι της Marfin που έπεσαν νεκροί την αιματοβαμμένη 5η Μαΐου 2010.
Τρίτη 4 Μαΐου 2010
ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ ΗΤΑΝ Η ΑΡΧΗ
Όταν το πλήθος κινήθηκε εναντίον του Απόστολου Κακλαμάνη το περασμένο Σάββατο κατά τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς, δεν γνώριζε επακριβώς τις αποφάσεις της κυβέρνησης και τα νέα οικονομικά μέτρα. Εάν τα γνώριζε και μεταξύ αυτών που επιτέθηκαν φραστικά στον πρώην πρόεδρο της βουλής ήταν και δημόσιοι υπάλληλοι, οι αντιδράσεις θα ήταν σίγουρα πολύ χειρότερες.
Η φραστική επίθεση στον Απόστολο Κακλαμάνη δεν ήταν σίγουρα προσωπική. Ηταν, όμως, σίγουρα θεσμική και εξελίχθηκε και σε συμβολική διότι ο πρώην πρόεδρος της βουλής δεν είχε απλά θεσμικό ρόλο στη διακυβέρνηση Σημίτη που δεν μπορεί να μην έχει και αυτή ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση, αλλά κατείχε πολιτειακό αξίωμα. Ηταν πρόεδρος της βουλής, άσχετα που αυτός προσωπικά δεν έλαβε καμία απόφαση που επηρέασε την οικονομία της χώρας και κατά γενική ομολογία άσκησε με μεγάλη επιτυχία τα καθήκοντά του.
Αν δε στη θέση του Απόστολου Κακλαμάνη το περασμένο Σάββατο ήταν κάποιος άλλος πολιτικός, οι αντιδράσεις θα ήταν χειρότερες. Τουλάχιστον ο πρώην πρόεδρος της βουλής πήγε στον εορτασμό της πρωτομαγιάς, διότι οι περισσότεροι εκ των συναδέλφων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας δεν τόλμησαν να κάνουν το ίδιο υπό το φόβο των αποδοκιμασιών και ίσως και χειρότερων αντιδράσεων του κόσμου.
Θυμίζουμε ότι την περασμένη εβδομάδα αποδοκιμάστηκε ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης σε ομιλία του στο Λονδίνο. Αυτός και αν υπεύθυνος για την κατάσταση της οικονομίας.
Αυτού του είδους οι αντιδράσεις δεν θα πρέπει να προκαλούν έκπληξη σε κανένα. Θα είναι συχνές από εδώ και πέρα, μιας και ο λαός είναι αγανακτισμένος και σαφέστατα αδικημένος και όταν μπορεί θα παίρνει την κατάσταση στα χέρια του. Θα βάλει κατά πολιτικών και μάλιστα θα βάλει κατά δικαίων και αδίκων όπως συνέβη με τον Απόστολο Κακλαμάνη. Ειδικά όσο δεν βλέπει τους υπεύθυνους να τιμωρούνται, οι αντιδράσεις θα οξυνθούν και φαίνεται ότι αυτό που συνέβη με τον πρώην πρόεδρο της βουλής μάλλον είναι μόνο η αρχή…
Η φραστική επίθεση στον Απόστολο Κακλαμάνη δεν ήταν σίγουρα προσωπική. Ηταν, όμως, σίγουρα θεσμική και εξελίχθηκε και σε συμβολική διότι ο πρώην πρόεδρος της βουλής δεν είχε απλά θεσμικό ρόλο στη διακυβέρνηση Σημίτη που δεν μπορεί να μην έχει και αυτή ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση, αλλά κατείχε πολιτειακό αξίωμα. Ηταν πρόεδρος της βουλής, άσχετα που αυτός προσωπικά δεν έλαβε καμία απόφαση που επηρέασε την οικονομία της χώρας και κατά γενική ομολογία άσκησε με μεγάλη επιτυχία τα καθήκοντά του.
Αν δε στη θέση του Απόστολου Κακλαμάνη το περασμένο Σάββατο ήταν κάποιος άλλος πολιτικός, οι αντιδράσεις θα ήταν χειρότερες. Τουλάχιστον ο πρώην πρόεδρος της βουλής πήγε στον εορτασμό της πρωτομαγιάς, διότι οι περισσότεροι εκ των συναδέλφων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας δεν τόλμησαν να κάνουν το ίδιο υπό το φόβο των αποδοκιμασιών και ίσως και χειρότερων αντιδράσεων του κόσμου.
Θυμίζουμε ότι την περασμένη εβδομάδα αποδοκιμάστηκε ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης σε ομιλία του στο Λονδίνο. Αυτός και αν υπεύθυνος για την κατάσταση της οικονομίας.
Αυτού του είδους οι αντιδράσεις δεν θα πρέπει να προκαλούν έκπληξη σε κανένα. Θα είναι συχνές από εδώ και πέρα, μιας και ο λαός είναι αγανακτισμένος και σαφέστατα αδικημένος και όταν μπορεί θα παίρνει την κατάσταση στα χέρια του. Θα βάλει κατά πολιτικών και μάλιστα θα βάλει κατά δικαίων και αδίκων όπως συνέβη με τον Απόστολο Κακλαμάνη. Ειδικά όσο δεν βλέπει τους υπεύθυνους να τιμωρούνται, οι αντιδράσεις θα οξυνθούν και φαίνεται ότι αυτό που συνέβη με τον πρώην πρόεδρο της βουλής μάλλον είναι μόνο η αρχή…
Σάββατο 1 Μαΐου 2010
1η ΜΑΗ 2010: ΗΜΕΡΑ ΕΠΑΝΑΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ
Πιο επίκαιρος από ποτέ είναι εφέτος ο εορτασμός της Εργατικής Πρωτομαγιάς. Μιας χρονιάς δύσκολης για την Ελλάδα και πιθανώς τον Ελληνισμό ολόκληρο, μιας χρονιάς που θα σημάνει πολλά για το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας, της χώρας, των γενεών που έρχονται.
Η εφετινή πρωτομαγιά αναμένεται να είναι η απαρχή σκληρών αγώνων μιας χρονιάς που ίσως δούμε ακραία και πρωτόγνωρα πράγματα στη χώρα, μετά τη σκληρή οικονομική πραγματικότητα, στην οποία έχει εισέλθει. Η εφετινή πρωτομαγιά και ο συμβολικός, αλλά και ουσιαστικός εορτασμός της επετείου θα πρέπει να σημάνει την απαρχή της επαγρύπνησης και των νέων αγώνων για όλους τους Ελληνες γιατί έτσι και αλλιώς, άπαντες θα πρέπει να είναι έτοιμοι για το καινούργιο που έρχεται…
Η 1η Μάη άλλωστε, πέραν του συμβολισμού της, του εορτασμού του εργατικού κινήματος και της επετείου της αιματοβαμμένης πρωτομαγιάς του 1886 στο Σικάγο, είναι συνδεδεμένη με σημαντικά γεγονότα στην Ελλάδα.
Ηταν 1η Μάη του 1892 όταν έγινε η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στην Ελλάδα, από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Καλλέργη. Κύριο αίτημά της η καθιέρωση του οκταώρου και στη χώρα μας.
Ηταν 1η Μάη του 1936 όταν η αστυνομία πυροβόλησε εναντίον των συγκεντρωμένων καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη. Οι δολοφονίες έδωσαν έμπνευση στον Γιάννη Ρίτσο για να γράψει τον «Επιτάφιο».
Ηταν 1η Μάη του 1944 όταν οι Γερμανοί εκτέλεσαν 200 Ελληνες πατριώτες στην Καισαριανή. Εκείνοι οι Γερμανοί ήταν ναζιστές. Οι σημερινοί τους απόγονοι δεν είναι, αλλά επιφυλάσσουν νέα δεινά για την Ελλάδα.
Ηταν 1η Μάη του 1976 όταν σκοτώθηκε σε ένα περίεργο τροχαίο ο ήρωας του αντιδικτατορικού αγώνα Αλέκος Παναγούλης. Μια μορφή που πολύ έλειψε από τη μεταπολιτευτική Ελλάδα.
Είναι 1η Μάη του 2010 και η Ελλάδα έχει ήδη εισέλθει σε διεθνή επιτήρηση υπό το ΔΝΤ και πιθανώς σε κατάλυση μέρους της εθνική κυριαρχίας της. Ο λαός είναι έτοιμος να αντισταθεί, είναι έτοιμος για νέους αγώνες. Είναι έτοιμος να διεκδικήσει και πάλι το όνειρο που πάει να χαθεί και δεν θα πρέπει να επιτρέψει σε κανέναν να του το πάρει…
Η εφετινή πρωτομαγιά αναμένεται να είναι η απαρχή σκληρών αγώνων μιας χρονιάς που ίσως δούμε ακραία και πρωτόγνωρα πράγματα στη χώρα, μετά τη σκληρή οικονομική πραγματικότητα, στην οποία έχει εισέλθει. Η εφετινή πρωτομαγιά και ο συμβολικός, αλλά και ουσιαστικός εορτασμός της επετείου θα πρέπει να σημάνει την απαρχή της επαγρύπνησης και των νέων αγώνων για όλους τους Ελληνες γιατί έτσι και αλλιώς, άπαντες θα πρέπει να είναι έτοιμοι για το καινούργιο που έρχεται…
Η 1η Μάη άλλωστε, πέραν του συμβολισμού της, του εορτασμού του εργατικού κινήματος και της επετείου της αιματοβαμμένης πρωτομαγιάς του 1886 στο Σικάγο, είναι συνδεδεμένη με σημαντικά γεγονότα στην Ελλάδα.
Ηταν 1η Μάη του 1892 όταν έγινε η πρώτη πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στην Ελλάδα, από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Καλλέργη. Κύριο αίτημά της η καθιέρωση του οκταώρου και στη χώρα μας.
Ηταν 1η Μάη του 1936 όταν η αστυνομία πυροβόλησε εναντίον των συγκεντρωμένων καπνεργατών στη Θεσσαλονίκη. Οι δολοφονίες έδωσαν έμπνευση στον Γιάννη Ρίτσο για να γράψει τον «Επιτάφιο».
Ηταν 1η Μάη του 1944 όταν οι Γερμανοί εκτέλεσαν 200 Ελληνες πατριώτες στην Καισαριανή. Εκείνοι οι Γερμανοί ήταν ναζιστές. Οι σημερινοί τους απόγονοι δεν είναι, αλλά επιφυλάσσουν νέα δεινά για την Ελλάδα.
Ηταν 1η Μάη του 1976 όταν σκοτώθηκε σε ένα περίεργο τροχαίο ο ήρωας του αντιδικτατορικού αγώνα Αλέκος Παναγούλης. Μια μορφή που πολύ έλειψε από τη μεταπολιτευτική Ελλάδα.
Είναι 1η Μάη του 2010 και η Ελλάδα έχει ήδη εισέλθει σε διεθνή επιτήρηση υπό το ΔΝΤ και πιθανώς σε κατάλυση μέρους της εθνική κυριαρχίας της. Ο λαός είναι έτοιμος να αντισταθεί, είναι έτοιμος για νέους αγώνες. Είναι έτοιμος να διεκδικήσει και πάλι το όνειρο που πάει να χαθεί και δεν θα πρέπει να επιτρέψει σε κανέναν να του το πάρει…
ΑΚΟΥΣΕ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΜΙΚΗ;
Ηχηρή η παρέμβαση του Μίκη Θεοδωράκη με το άρθρο του στα «ΝΕΑ» και όσο και αν βγάζει συναισθηματισμό –κάτι που και ο ίδιος παραδέχεται- πρέπει τουλάχιστον να ληφθούν υπόψη και να προκαλέσουν έστω και την ελάχιστη ανησυχία τα όσα γράφει. Διότι ο Μίκης Θεοδωράκης δεν είναι απλά ένας «μεγάλος» Ελληνας και ένας σημαντικός συνθέτης, είναι ένα πρόσωπο σύμβολο για τη χώρα και τους αγώνες της δημοκρατίας, διάσημος ανά τον κόσμο.
Ο Μίκης Θεοδωράκης στο άρθρο του αναφέρεται σε σχέδιο αποσταθεροποίησης της χώρας και του Ελληνισμού, δηλαδή και της Κύπρου και το συνδέει με την προσφυγή στο ΔΝΤ, την οποία ο ίδιος δεν τη θεωρεί προσφυγή, αλλά όπως αναφέρει «κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ». Πίσω από αυτό, ο διάσημος συνθέτης βλέπει «διεθνή συνομωσία στην οποία συμμετείχαν και οι Ευρωπαίοι φιλοαμερικάνοι τύπου Μέρκελ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ο διεθνής αντιδραστικός Τύπος που όλοι μαζί συνωμότησαν για το μεγάλο κόλπο της υποβάθμισης εντός ελεύθερου λαού σε υποτελή».
Ο τιμημένος για τη συνεισφορά του στην ελληνοτουρκική φιλία Μίκης Θεοδωράκης, τα συνδέει αυτά με την «ξαφνική επίσκεψη» Ερντογάν στην Αθήνα και αναφέρει ακόμη πως πίσω από την προσφυγή στο ΔΝΤ και τη μετατροπή των Ελλήνων σε λαό υποτελή, «κρύβεται η αμερικάνικη πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της».
Επειδή όλα αυτά τα γράφει ο Μίκης Θεοδωράκης σε άρθρο με τίτλο «προμήνυμα μεγάλων συμφέρον» έχουν σαφέστατα διαφορετική βαρύτητα και επειδή τα γράφει ο Θεοδωράκης υπάρχει και σοβαρή πιθανότητα να είναι αληθινά. Και αν είναι αληθινά, ο καθείς αντιλαμβάνεται τι πρόκειται να συμβεί και τι περιμένει τον Ελληνισμό και το λαό, που έχουν μία και μόνο οδό αντίδρασης, τον αγώνα!
Ο Μίκης Θεοδωράκης στο άρθρο του αναφέρεται σε σχέδιο αποσταθεροποίησης της χώρας και του Ελληνισμού, δηλαδή και της Κύπρου και το συνδέει με την προσφυγή στο ΔΝΤ, την οποία ο ίδιος δεν τη θεωρεί προσφυγή, αλλά όπως αναφέρει «κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ». Πίσω από αυτό, ο διάσημος συνθέτης βλέπει «διεθνή συνομωσία στην οποία συμμετείχαν και οι Ευρωπαίοι φιλοαμερικάνοι τύπου Μέρκελ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ο διεθνής αντιδραστικός Τύπος που όλοι μαζί συνωμότησαν για το μεγάλο κόλπο της υποβάθμισης εντός ελεύθερου λαού σε υποτελή».
Ο τιμημένος για τη συνεισφορά του στην ελληνοτουρκική φιλία Μίκης Θεοδωράκης, τα συνδέει αυτά με την «ξαφνική επίσκεψη» Ερντογάν στην Αθήνα και αναφέρει ακόμη πως πίσω από την προσφυγή στο ΔΝΤ και τη μετατροπή των Ελλήνων σε λαό υποτελή, «κρύβεται η αμερικάνικη πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της».
Επειδή όλα αυτά τα γράφει ο Μίκης Θεοδωράκης σε άρθρο με τίτλο «προμήνυμα μεγάλων συμφέρον» έχουν σαφέστατα διαφορετική βαρύτητα και επειδή τα γράφει ο Θεοδωράκης υπάρχει και σοβαρή πιθανότητα να είναι αληθινά. Και αν είναι αληθινά, ο καθείς αντιλαμβάνεται τι πρόκειται να συμβεί και τι περιμένει τον Ελληνισμό και το λαό, που έχουν μία και μόνο οδό αντίδρασης, τον αγώνα!
Τετάρτη 28 Απριλίου 2010
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ
Το σκηνικό των ημερών μελαγχολικό. Ο καθείς ανησυχεί και δικαίως για το μέλλον του, το οποίο για την πλειοψηφία των Ελλήνων διαγράφεται δύσκολο. Το ΔΝΤ και ο τριπλός μηχανισμός στήριξης απαιτεί σκληρά μέτρα, τα οποία θα πλήξουν αυτούς που δεν φταίνε για την κρίση.
Ωστόσο, η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα πρόκειται να φέρει μεγάλες ανατροπές και στο πολιτικό σκηνικό. Είναι μια κατάσταση η οποία μπορεί να έχει και θετική πλευρά που είναι το ότι παρουσιάζεται η ευκαιρία για επανίδρυση του κράτους. Μια επανίδρυση που θα δημιουργήσει μια νέα, μια διαφορετική Ελλάδα υπό ένα διαφορετικό πολιτικό σκηνικό και μοντέλο, μιας και το μεταπολιτευτικό μοντέλο διακυβέρνησης κατέρρευσε και τέλειωσε οριστικά με αυτή την κρίση.
Από τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου και τον Κώστα Σημίτη που κυβέρνησαν για μεγάλα διαστήματα τη χώρα, οι ευθύνες είναι διαχρονικές και φθάνουν έως και σήμερα. Εως τον Κώστα Καραμανλή που δεν έκανε τίποτα για να ανακόψει τον κατήφορο και τράπηκε σε φυγή και τον Γιώργο Παπανδρέου που δεν είπε την αλήθεια και παραδόθηκε…
Οι αντιδράσεις του κόσμου θα είναι πλέον μεγάλες. Πολιτικοί που βρέθηκαν σε καίρια πόστα και θεωρούνται υπεύθυνοι θα αποδοκιμάζονται στην καλύτερη περίπτωση και ίσως και να λιντσάρονται, διότι η φτώχεια βρίσκεται προ των πυλών και οι κοινωνικές εκρήξεις θα είναι άνευ προηγουμένου.
Το σκηνικό των εργασιακών σχέσεων ανατρέπεται πλήρως. Η αριστερά σιωπά και δείχνει αδύναμη να αντιδράσει και να αρθρώσει διαφορετικό ή και ηγετικό ρόλο. Η κατάσταση έχει φθάσει εκεί που γράφει ο Ελύτης πως «ταραχή θα πέσει στον Αδη, το σανίδωμα θα σπάσει από το μεγάλο βάρος του Ηλιου». Η ώρα και η ευκαιρία της επανίδρυσης του κράτους και του νέου πολιτικού μοντέλου μετά το αποθανών μεταπολιτευτικό μοντέλο έφθασε!
Ωστόσο, η κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα πρόκειται να φέρει μεγάλες ανατροπές και στο πολιτικό σκηνικό. Είναι μια κατάσταση η οποία μπορεί να έχει και θετική πλευρά που είναι το ότι παρουσιάζεται η ευκαιρία για επανίδρυση του κράτους. Μια επανίδρυση που θα δημιουργήσει μια νέα, μια διαφορετική Ελλάδα υπό ένα διαφορετικό πολιτικό σκηνικό και μοντέλο, μιας και το μεταπολιτευτικό μοντέλο διακυβέρνησης κατέρρευσε και τέλειωσε οριστικά με αυτή την κρίση.
Από τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου και τον Κώστα Σημίτη που κυβέρνησαν για μεγάλα διαστήματα τη χώρα, οι ευθύνες είναι διαχρονικές και φθάνουν έως και σήμερα. Εως τον Κώστα Καραμανλή που δεν έκανε τίποτα για να ανακόψει τον κατήφορο και τράπηκε σε φυγή και τον Γιώργο Παπανδρέου που δεν είπε την αλήθεια και παραδόθηκε…
Οι αντιδράσεις του κόσμου θα είναι πλέον μεγάλες. Πολιτικοί που βρέθηκαν σε καίρια πόστα και θεωρούνται υπεύθυνοι θα αποδοκιμάζονται στην καλύτερη περίπτωση και ίσως και να λιντσάρονται, διότι η φτώχεια βρίσκεται προ των πυλών και οι κοινωνικές εκρήξεις θα είναι άνευ προηγουμένου.
Το σκηνικό των εργασιακών σχέσεων ανατρέπεται πλήρως. Η αριστερά σιωπά και δείχνει αδύναμη να αντιδράσει και να αρθρώσει διαφορετικό ή και ηγετικό ρόλο. Η κατάσταση έχει φθάσει εκεί που γράφει ο Ελύτης πως «ταραχή θα πέσει στον Αδη, το σανίδωμα θα σπάσει από το μεγάλο βάρος του Ηλιου». Η ώρα και η ευκαιρία της επανίδρυσης του κράτους και του νέου πολιτικού μοντέλου μετά το αποθανών μεταπολιτευτικό μοντέλο έφθασε!
Κυριακή 25 Απριλίου 2010
23 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010: Η ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ Η ΧΩΡΑ ΠΑΡΑΔΟΘΗΚΕ ΣΤΟ ΔΝΤ
Όταν τον περασμένο Σεπτέμβριο ο Κώστας Καραμανλής προκήρυξε εκλογές, τις οποίες ήξερε ότι θα χάσει και παρέδωσε την εξουσία, λίγοι γνώριζαν γιατί το έκανε. Όταν την ίδια περίοδο ο Γιώργος Σουφλιάς που ήταν εκ των υποστηρικτών της προσφυγής στις κάλπες, έκανε λόγο για «εθνικό συμφέρον που επιτάσσει τις εκλογές», επίσης λίγοι είχαν αντιληφθεί τι εννοούσε.
Σήμερα, επτά μήνες μετά όλοι μάλλον καταλαβαίνουν και σίγουρα μπορούν να εξηγήσουν τη στάση εκείνων που κυβερνούσαν τη χώρα τότε. Σήμερα, επτά μήνες μετά, ανήμερα του τροπαιοφόρου Αγίου Γεωργίου, η χώρα παραδόθηκε και επισήμως στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με το μέλλον της να διαγράφεται δυσοίωνο αν κρίνουμε από τα όσα έχουν συμβεί σε άλλες χώρες, όπου έχει παρέμβει το ΔΝΤ.
Ο Κώστας Καραμανλής σήμερα είναι απλός βουλευτής, απολαμβάνοντας τα προνόμια του πρώην πρωθυπουργού και ετοιμάζεται για την ακαδημαϊκή του καριέρα στις ΗΠΑ. Ο Γιώργος Σουφλιάς που επί των ημερών του στο ΥΠΕΧΩΔΕ οι δημόσιοι δρόμοι παραδόθηκαν στα διόδια των ιδιωτικών εταιρειών ιδιωτεύει. Το οικονομικό πρόβλημα της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων βεβαίως, δεν θα τους αγγίξει.
Από την άλλη πλευρά έχουμε μια κυβέρνηση, του ΠΑΣΟΚ, που άλλα είπε στον ελληνικό λαό και άλλα έπραξε. Μια κυβέρνηση που ήξερε πολύ καλά τι παραλάμβανε και η οποία μέχρι εσχάτως διαβεβαίωνε ότι δεν τίθεται θέμα προσφυγής στο ΔΝΤ.
Το αντίθετο βεβαίως, συνέβη και ο πρωθυπουργός επέλεξε την ημέρα της ονομαστικής του εορτής και το ακριτικό Καστελόριζο για να ανακοινώσει την παράδοση της χώρας. Η 23η Απριλίου 2010 πέρασε στην ιστορία ως η ημέρα παράδοσης της χώρας και η έναρξη μιας ιδιότυπης επιτήρησης ή και κατοχής. Η 23η Απριλίου 2010 είναι η ημέρα που ο Γιώργος Παπανδρέου με την απόλυτη ή και μεγαλύτερη συνυπευθυνότητα του Κώστα Καραμανλή παρέδωσαν τη χώρα. Αυτή και αν είναι προδοτική στάση…
Σήμερα, επτά μήνες μετά όλοι μάλλον καταλαβαίνουν και σίγουρα μπορούν να εξηγήσουν τη στάση εκείνων που κυβερνούσαν τη χώρα τότε. Σήμερα, επτά μήνες μετά, ανήμερα του τροπαιοφόρου Αγίου Γεωργίου, η χώρα παραδόθηκε και επισήμως στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με το μέλλον της να διαγράφεται δυσοίωνο αν κρίνουμε από τα όσα έχουν συμβεί σε άλλες χώρες, όπου έχει παρέμβει το ΔΝΤ.
Ο Κώστας Καραμανλής σήμερα είναι απλός βουλευτής, απολαμβάνοντας τα προνόμια του πρώην πρωθυπουργού και ετοιμάζεται για την ακαδημαϊκή του καριέρα στις ΗΠΑ. Ο Γιώργος Σουφλιάς που επί των ημερών του στο ΥΠΕΧΩΔΕ οι δημόσιοι δρόμοι παραδόθηκαν στα διόδια των ιδιωτικών εταιρειών ιδιωτεύει. Το οικονομικό πρόβλημα της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων βεβαίως, δεν θα τους αγγίξει.
Από την άλλη πλευρά έχουμε μια κυβέρνηση, του ΠΑΣΟΚ, που άλλα είπε στον ελληνικό λαό και άλλα έπραξε. Μια κυβέρνηση που ήξερε πολύ καλά τι παραλάμβανε και η οποία μέχρι εσχάτως διαβεβαίωνε ότι δεν τίθεται θέμα προσφυγής στο ΔΝΤ.
Το αντίθετο βεβαίως, συνέβη και ο πρωθυπουργός επέλεξε την ημέρα της ονομαστικής του εορτής και το ακριτικό Καστελόριζο για να ανακοινώσει την παράδοση της χώρας. Η 23η Απριλίου 2010 πέρασε στην ιστορία ως η ημέρα παράδοσης της χώρας και η έναρξη μιας ιδιότυπης επιτήρησης ή και κατοχής. Η 23η Απριλίου 2010 είναι η ημέρα που ο Γιώργος Παπανδρέου με την απόλυτη ή και μεγαλύτερη συνυπευθυνότητα του Κώστα Καραμανλή παρέδωσαν τη χώρα. Αυτή και αν είναι προδοτική στάση…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)