Εκτός ψηφοδελτίων του ΠΑΣΟΚ έμεινε τελικά ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, ο οποίος δεν δέχθηκε να είναι υποψήφιος είτε στην Α’ Αθήνας, είτε στην Α΄ Πειραιώς όπου εκλεγόταν κατά το παρελθόν. Ο κ. Σημίτης δεν δέχθηκε τις δύο αυτές προτάσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου, στον οποίο ο ίδιος είχε δώσει το δαχτυλίδι της διαδοχής το 2004 –πριν τις εκλογές που κέρδισε η Νέα Δημοκρατία- και έτσι έμεινε εκτός ψηφοδελτίων για τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου.
Η εξέλιξη αυτή δεν ήταν καθόλου αναμενόμενη, καθώς υπήρχε η σφόδρα εντύπωση ότι ο κ. Σημίτης θα ήταν υποψήφιος στο Επικρατείας και μάλιστα θα ετίθετο και επικεφαλής. Ο ίδιος ο κ. Σημίτης το είχε ζητήσει αυτό και είναι απόλυτα λογικό από την πλευρά του. Είναι απόλυτα λογικό για έναν πρώην πρωθυπουργό και να επιλέγει την περιφέρεια που θα είναι υποψήφιος ή το ψηφοδέλτιο επικρατείας. Θέμα μη εκλογής του στην περίπτωση που κατέβαινε στην Α΄ Αθήνας ή στην Α’ Πειραιά δεν ετίθετο, διότι οι πρώην πρωθυπουργοί εκλέγονται χωρίς σταυρό προτίμησης, αρκεί βεβαίως, το κόμμα να πάρει έδρα στη συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια.
Ετσι λοιπόν, το ΠΑΣΟΚ κατέρχεται σε αυτές τις εκλογές, τις οποίες όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις θα κερδίσει και μάλιστα έχοντας και αυτοδυναμία, με απολύτως καθαρό το τοπίο για τον Γιώργο Παπανδρέου. Ένα τοπίο που ο κ. Παπαδνρέου το καθάρισε με απολύτως αναίμακτο τρόπο και κατέστη έτσι ο απόλυτος κυρίαρχος του κόμματος και του παιχνιδιού.
Στελέχη που δεν είχαν την έξωθεν καλή μαρτυρία, στελέχη που δημιουργούσαν πρόβλημα στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ έμειναν εκτός λιστών και θα τολμούσαμε να παραλληλίσουμε πολλές από τις κινήσεις του Γιώργου Παπανδρέου στο ξεκαθάρισμα του εσωκομματικού τοπίου στο κόμμα με τις κινήσεις του πατέρα του, του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, προσθέτοντας, μάλιστα, ότι πολλές από αυτές ήταν αποφασιστικές, αλλά και αναίμακτες και εξέθεσαν περισσότερο τους αποχωρούντες.
Θα λέγαμε δε ότι κάποιες από τις οικειοθελείς παραιτήσεις από τις εκλογικές λίστες και ανακούφισαν την Ιπποκράτους και έβγαλαν από την δύσκολη θέση τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, ειδικά στην περίπτωση ιστορικών στελεχών του κινήματος…
Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2009
Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2009
Η...ΑΓΝΩΣΤΗ 11η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Ιδιαίτερη η σημερινή ημέρα. Επέτειος μιας από τις πλέον πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις που έγιναν ποτέ. Επέτειος της επίθεσης στους δίδυμους πύργους, στο παγκόσμιο κέντρο εμπορίου, στην καρδιά της Νέας Υόρκης και των ΗΠΑ.
Ηταν σαν σήμερα οκτώ χρόνια πριν. Ηταν 11 Σεπτεμβρίου του 2001 και το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κόσμός εκείνη την ημέρα άλλαξε.
Τι συνέβη πέρα από το προφανές δεν το έχουμε μάθει ακόμη, παρά τους τόνους μελανιού που χύθηκαν και είναι σίγουρο ότι θα χυθούν στο μέλλον. Οι ιστορικοί και του παρόντος και του μέλλοντος είναι επίσης σίγουρο ότι ασχολούνται και θα ασχοληθούν εκτενώς με το θέμα και εκείνο που μένει είναι οι χιλιάδες άνθρωποι που χάθηκαν.
Περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν, κάηκαν, θυσιάστηκαν. Ποιοι ευθύνονται για αυτό δεν το έχουμε μάθει ακόμη επακριβώς. Η επίσημη εκδοχή λεει ότι το έκαναν φανατικοί μουσουλμάνοι τρομοκράτες, αλλά τι να πεις όταν τόσες και τόσες συμπτώσεις και παράμετροι δείχνουν ότι πιθανώς να ήταν και κάτι άλλο, μιας και ήταν προφανές πως αναζητείτο η αφορμή για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας με τη νομιμοποίηση αιματηρών πολέμων νέου Τύπου .
Πως είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι η περίφημη ομπρέλα ασφαλείας των ΗΠΑ δεν λειτούργησε ή πως δεν ελήφθη κανένα μέτρο για την αποφυγή του συμβάντος τη στιγμή που αποδείχθηκε εκ των υστέρων ότι η ηγεσία της χώρας σχεδόν γνώριζε τι επρόκειτο να γίνει.
Πώς να πιστέψει κανείς ότι ο υπ’ αριθμόν ένα καταζητούμενος για αυτή την επίθεση, ο Οσάμα Μπιν Λάντεν ήταν πρώην συνδαιτημόνας και συνεταίρος του τότε προέδρου Τζορτζ Μπους και του πατέρα του. Πως να πιστέψεις τόσες και τόσες συμπτώσεις και πώς να πιστέψεις ότι τελικά μερικοί φανατικοί μουσουλμάνοι ξεφτίλισαν όλα τα μέτρα ασφαλείας των αεροδρομίων των ΗΠΑ, πιλοτάρισαν αεροπλάνα και τα έριξαν πάνω στα κτίρια. Πώς να τα πιστέψεις όλα αυτά και πώς να δεχθείς τα πράγματα όπως τα θέλει η επίσημη εκδοχή, η οποία σχεδόν πάντα και στις περισσότερες των περιπτώσεων, απέχει της αλήθειας…
Ένα σίγουρο για εκείνη την ημέρα και ένα δεν αλλάζει ότι πραγματικά και αν έχει συμβεί. Χιλιάδες άνθρωποι που κάποιοι στην απελπισία τους πήδαγαν στο κενό για να μην καούν ξέροντας πως θα πεθάνουν με άλλο τρόπο, έχασαν τη ζωή τους και οι δικοί τους δεν θα τους ξαναδούν. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο και το μόνο που δυστυχώς δεν αλλάζει.
Τι να πεις στις μάνες και τους συγγενείς αυτών που χάθηκαν και τι να πεις στα παιδιά που δεν ξανάδαν τους γονείς τους. Τι να πεις σε αυτούς που θα κουβαλούν μια ζωή τα ψυχικά τραύματα εκείνης της ημέρας. Τι να πεις στους αθώους πυροσβέστες που πλήρωσαν άδικα και στους ανυποψίαστους πολίτες που θυσιάστηκαν. Μάλλον τίποτα δεν μπορείς να πεις και το μόνο που μπορείς να κάνεις για αυτούς είναι να σταθείς με δέος και σεβασμό στον τόπο της θυσίας τους, στο περίφημο σημείο «0» που συμβολίζει πέραν όλων των άλλων και τη σύγχρονη αντίληψη περί καλού και κακού και πως αυτό (το κακό) πολεμιέται. Με χιλιάδες ζωές αθώων….
Ηταν σαν σήμερα οκτώ χρόνια πριν. Ηταν 11 Σεπτεμβρίου του 2001 και το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κόσμός εκείνη την ημέρα άλλαξε.
Τι συνέβη πέρα από το προφανές δεν το έχουμε μάθει ακόμη, παρά τους τόνους μελανιού που χύθηκαν και είναι σίγουρο ότι θα χυθούν στο μέλλον. Οι ιστορικοί και του παρόντος και του μέλλοντος είναι επίσης σίγουρο ότι ασχολούνται και θα ασχοληθούν εκτενώς με το θέμα και εκείνο που μένει είναι οι χιλιάδες άνθρωποι που χάθηκαν.
Περισσότεροι από 3.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν, κάηκαν, θυσιάστηκαν. Ποιοι ευθύνονται για αυτό δεν το έχουμε μάθει ακόμη επακριβώς. Η επίσημη εκδοχή λεει ότι το έκαναν φανατικοί μουσουλμάνοι τρομοκράτες, αλλά τι να πεις όταν τόσες και τόσες συμπτώσεις και παράμετροι δείχνουν ότι πιθανώς να ήταν και κάτι άλλο, μιας και ήταν προφανές πως αναζητείτο η αφορμή για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας με τη νομιμοποίηση αιματηρών πολέμων νέου Τύπου .
Πως είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι η περίφημη ομπρέλα ασφαλείας των ΗΠΑ δεν λειτούργησε ή πως δεν ελήφθη κανένα μέτρο για την αποφυγή του συμβάντος τη στιγμή που αποδείχθηκε εκ των υστέρων ότι η ηγεσία της χώρας σχεδόν γνώριζε τι επρόκειτο να γίνει.
Πώς να πιστέψει κανείς ότι ο υπ’ αριθμόν ένα καταζητούμενος για αυτή την επίθεση, ο Οσάμα Μπιν Λάντεν ήταν πρώην συνδαιτημόνας και συνεταίρος του τότε προέδρου Τζορτζ Μπους και του πατέρα του. Πως να πιστέψεις τόσες και τόσες συμπτώσεις και πώς να πιστέψεις ότι τελικά μερικοί φανατικοί μουσουλμάνοι ξεφτίλισαν όλα τα μέτρα ασφαλείας των αεροδρομίων των ΗΠΑ, πιλοτάρισαν αεροπλάνα και τα έριξαν πάνω στα κτίρια. Πώς να τα πιστέψεις όλα αυτά και πώς να δεχθείς τα πράγματα όπως τα θέλει η επίσημη εκδοχή, η οποία σχεδόν πάντα και στις περισσότερες των περιπτώσεων, απέχει της αλήθειας…
Ένα σίγουρο για εκείνη την ημέρα και ένα δεν αλλάζει ότι πραγματικά και αν έχει συμβεί. Χιλιάδες άνθρωποι που κάποιοι στην απελπισία τους πήδαγαν στο κενό για να μην καούν ξέροντας πως θα πεθάνουν με άλλο τρόπο, έχασαν τη ζωή τους και οι δικοί τους δεν θα τους ξαναδούν. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο και το μόνο που δυστυχώς δεν αλλάζει.
Τι να πεις στις μάνες και τους συγγενείς αυτών που χάθηκαν και τι να πεις στα παιδιά που δεν ξανάδαν τους γονείς τους. Τι να πεις σε αυτούς που θα κουβαλούν μια ζωή τα ψυχικά τραύματα εκείνης της ημέρας. Τι να πεις στους αθώους πυροσβέστες που πλήρωσαν άδικα και στους ανυποψίαστους πολίτες που θυσιάστηκαν. Μάλλον τίποτα δεν μπορείς να πεις και το μόνο που μπορείς να κάνεις για αυτούς είναι να σταθείς με δέος και σεβασμό στον τόπο της θυσίας τους, στο περίφημο σημείο «0» που συμβολίζει πέραν όλων των άλλων και τη σύγχρονη αντίληψη περί καλού και κακού και πως αυτό (το κακό) πολεμιέται. Με χιλιάδες ζωές αθώων….
Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2009
ΠΕΡΙ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΙ ΣΚΟΠΙΩΝ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ
Για τα λεγόμενα «Σεπτεμβριανά», τα γεγονότα που συνέβησαν στην Κωνσταντινούπολη τα μεσάνυχτα της 5ης προς 6ης Σεπτεμβρίου 1955 και το μεγαλύτερο προγκρόμ του ελληνισμού στην Τουρκία μετά τη μικρασιατική καταστροφή, γράφαμε το περασμένο Σάββατο. Τα γεγονότα εκείνα ήταν η κατάληξη των μεγάλων διώξεων του ελληνισμού που ακολούθησαν της εκστρατείας του ελληνικού στρατού στην Τουρκία και της καταστροφής της Σμύρνης που ξεκίνησε τέτοιες ημέρες.
Σαν σήμερα στις 9 Σεπτεμβρίου 1922 η Σμύρνη κατελήφθη από τον τουρκικό στρατό, ο οποίος εκδίωξε τον ελληνικό και λίγες ημέρες αργότερα, η κοσμοπολίτικη Σμύρνη, η πόλη σύμβολο για τον ελληνισμό παραδόθηκε στις φλόγες. Εκατομμύρια Ελλήνων σφαγιάστηκαν, βιάστηκαν, έχασαν τις περιουσίες τους και πήραν το δρόμο για την προσφυγιά, έστω και αν αυτή (η προσφυγιά) ήταν η επιστροφή στη μητέρα Ελλάδα.
Η 9η Σεπτεμβρίου 1922 είναι μια πολύ μεγάλη γιορτή για την Τουρκία, με άκρως ανθελληνικά στοιχεία. Ονομάζεται «γιορτή απώθησης του εχθρού», όπου εχθρός, βεβαίως, είναι η Ελλάδα και επίκεντρο των εκδηλώσεων είναι η Σμύρνη, στην οποία θα γιορταστεί και σήμερα αυτή η επέτειος με την εθνική μας ομάδα βόλει των ανδρών, μάλιστα, να βρίσκεται στη Σμύρνη μετέχοντας στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξάγεται εκεί και σε κάθε περίπτωση έχει και αυτό το γεγονός την ιδιαίτερη σημασία του.
Όπως την ιδιαίτερη σημασία του έχει και το γεγονός ότι χθες ήταν εθνική εορτή και για τα Σκόπια, τα οποία αντιμετώπισε προχθές στο αντίστοιχο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του μπάσκετ στην Πολωνία η εθνική μας ομάδα. Ηταν η λεγόμενη «Ημέρα της ανεξαρτησίας», αφού στις 8 Σεπτεμβρίου του 1991, οι πολίτες της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας ψήφισαν με το συντριπτικό ποσοστό υπέρ της ανεξαρτησίας από την ενιαία Γιουγκοσλαβία του Γιόσιπ Μπροζ ή Τίτο. Ηταν η τρίτη δημοκρατία μετά τη Σλοβενία και την Κροατία που γινόταν ανεξάρτητη με επίσημη ημερομηνίας κήρυξης της ανεξαρτησίας τους τη 17η Σεπτεμβρίου 1999.
Οσο για το MKD που εσχάτως ανακαλύφθηκε στην Ελλάδα και μάλιστα η κρατική τηλεόραση το έσβησε στον αγώνα των Σκοπίων με την εθνική μας ομάδα μπάσκετ προχθές, η ευαισθησία αυτή γίνεται μεν αντιληπτή, αλλά με πολύ μεγάλη καθυστέρηση, διότι με τα ίδια αρχικά (MKD) και με το όνομα Former Yugoslavian Republic of Macedonia (FYROM) είναι αναγνωρισμένο το γειτονικό κράτος από τη ΔΟΕ από το 1993. Με αυτά τα αρχικά και την ονομασία μετέχει και σε Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1996 και μετά και με αυτά τα αρχικά μετείχε και το 2004 στην Αθήνα και τότε εάν ενθυμούμαστε ορθά ουδείς διαμαρτυρήθηκε…
Σαν σήμερα στις 9 Σεπτεμβρίου 1922 η Σμύρνη κατελήφθη από τον τουρκικό στρατό, ο οποίος εκδίωξε τον ελληνικό και λίγες ημέρες αργότερα, η κοσμοπολίτικη Σμύρνη, η πόλη σύμβολο για τον ελληνισμό παραδόθηκε στις φλόγες. Εκατομμύρια Ελλήνων σφαγιάστηκαν, βιάστηκαν, έχασαν τις περιουσίες τους και πήραν το δρόμο για την προσφυγιά, έστω και αν αυτή (η προσφυγιά) ήταν η επιστροφή στη μητέρα Ελλάδα.
Η 9η Σεπτεμβρίου 1922 είναι μια πολύ μεγάλη γιορτή για την Τουρκία, με άκρως ανθελληνικά στοιχεία. Ονομάζεται «γιορτή απώθησης του εχθρού», όπου εχθρός, βεβαίως, είναι η Ελλάδα και επίκεντρο των εκδηλώσεων είναι η Σμύρνη, στην οποία θα γιορταστεί και σήμερα αυτή η επέτειος με την εθνική μας ομάδα βόλει των ανδρών, μάλιστα, να βρίσκεται στη Σμύρνη μετέχοντας στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξάγεται εκεί και σε κάθε περίπτωση έχει και αυτό το γεγονός την ιδιαίτερη σημασία του.
Όπως την ιδιαίτερη σημασία του έχει και το γεγονός ότι χθες ήταν εθνική εορτή και για τα Σκόπια, τα οποία αντιμετώπισε προχθές στο αντίστοιχο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του μπάσκετ στην Πολωνία η εθνική μας ομάδα. Ηταν η λεγόμενη «Ημέρα της ανεξαρτησίας», αφού στις 8 Σεπτεμβρίου του 1991, οι πολίτες της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας ψήφισαν με το συντριπτικό ποσοστό υπέρ της ανεξαρτησίας από την ενιαία Γιουγκοσλαβία του Γιόσιπ Μπροζ ή Τίτο. Ηταν η τρίτη δημοκρατία μετά τη Σλοβενία και την Κροατία που γινόταν ανεξάρτητη με επίσημη ημερομηνίας κήρυξης της ανεξαρτησίας τους τη 17η Σεπτεμβρίου 1999.
Οσο για το MKD που εσχάτως ανακαλύφθηκε στην Ελλάδα και μάλιστα η κρατική τηλεόραση το έσβησε στον αγώνα των Σκοπίων με την εθνική μας ομάδα μπάσκετ προχθές, η ευαισθησία αυτή γίνεται μεν αντιληπτή, αλλά με πολύ μεγάλη καθυστέρηση, διότι με τα ίδια αρχικά (MKD) και με το όνομα Former Yugoslavian Republic of Macedonia (FYROM) είναι αναγνωρισμένο το γειτονικό κράτος από τη ΔΟΕ από το 1993. Με αυτά τα αρχικά και την ονομασία μετέχει και σε Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1996 και μετά και με αυτά τα αρχικά μετείχε και το 2004 στην Αθήνα και τότε εάν ενθυμούμαστε ορθά ουδείς διαμαρτυρήθηκε…
Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2009
ΟΙ ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΤΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Με τη μη κομουνιστική αριστερά να βάζει ένα ακόμη αυτογκόλ και να κατεβαίνει στις εκλογές χωρίς αρχηγό ή με 11 αρχηγούς όσες και οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, τον πρωθυπουργό να παραδέχεται με ένα χρόνο καθυστέρηση τα λάθη του και το ΠΑΣΟΚ να προτείνει τηλεοπτική μονομαχία Καραμανλή –Παπανδρέου, η χώρα μπήκε από χθες και επισήμως σε προεκλογική περίοδο με την υπογραφή του σχετικού διατάγματος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όλα αυτά και ενώ το ΚΚΕ διαφωνεί κάθετα με την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για τηλεοπτική μονομαχία των δύο και το ΛΑΟΣ χαρακτηρίστηκε από τον Κώστα Καραμανλή εκ νέου ως «κόμμα με ακραίες θέσεις».
Όλα αυτά και πολλά ακόμη θα απασχολούν καθημερινά και την επικαιρότητα και τους πολίτες μέχρι τις 4 Οκτωβρίου και ίσως και μετά, αναλόγως του αποτελέσματος των εκλογών. Όλα αυτά, όμως, είναι πολύ μικρά και πολύ λίγα μπροστά στην ανθρώπινη ζωή και έρχεται να μας το θυμίσει αυτό μια θλιβερή επέτειος που ήταν σαν και χθες. Μια μαύρη επέτειος για την Αθήνα και τη χώρα, την οποία πέραν των αφιερωμάτων των εφημερίδων και των συγγενών αυτών που έφυγαν, αλλά και εκείνων που έχασαν το βιός τους και επλήγησαν, ουδείς άλλος θυμήθηκε.
Μιλάμε, βεβαίως, για τον καταστροφικό σεισμό των 5,9 ρίχτερ που χτύπησε την Αθήνα πριν από 10 χρόνια, στις 7 Σεπτεμβρίου 1999. Ενας σεισμός που άφησε πίσω του 143 νεκρούς, 1.600 τραυματίες και 50.000 άστεγους. Ενας σεισμός, του οποίου οι πληγές δεν έχουν κλείσει ακόμη.
Για το ότι έγινε ο σεισμός βεβαίως και δεν ευθύνεται κανένας. Για τη μετέπειτα διαχείριση των πραγμάτων, όμως, ευθύνονται πολλοί. Για το ότι έπεσαν σπίτια και κτίσματα που είχαν ατέλειες και ήταν κινητά φέρετρα επίσης κάποιοι ευθύνονται. Για τις κακοτεχνίες της Ricomex το κτίριο της οποίας κατέρρευσε, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 39 άνθρωποι, σίγουρα κάποιοι φταίνε, αν και τα ελληνικά δικαστήρια έκριναν ότι δεν έφταιγε κανείς. Μάλλον οι 39 εργαζόμενοι που πήγαν εκείνη την ημέρα που κατέρρευσε το κτίριο πρέπει τελικά να φταίνε…
Αυτή είναι δυστυχώς η κακή πλευρά της ελληνικής δικαιοσύνης που είναι με το μέρος των ισχυρών και όχι με το δίκαιο. Δεν ήταν, όμως, μόνο η Ricomex, αλλά και πολλές άλλες ανάλογες περιπτώσεις και αλίμονο σε αυτούς που έφυγαν όπως λεει και ο λαός, διότι αυτοί που έμειναν με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο θα ξαναφτιάξουν τη ζωή τους, έστω και αν πολλοί από αυτούς παραμένουν μπλεγμένοι στους δαιδαλώδεις διαδρόμους της ελληνικής γραφειοκρατίας και μένουν ακόμη σε κοντέινερ…
Όλα αυτά και πολλά ακόμη θα απασχολούν καθημερινά και την επικαιρότητα και τους πολίτες μέχρι τις 4 Οκτωβρίου και ίσως και μετά, αναλόγως του αποτελέσματος των εκλογών. Όλα αυτά, όμως, είναι πολύ μικρά και πολύ λίγα μπροστά στην ανθρώπινη ζωή και έρχεται να μας το θυμίσει αυτό μια θλιβερή επέτειος που ήταν σαν και χθες. Μια μαύρη επέτειος για την Αθήνα και τη χώρα, την οποία πέραν των αφιερωμάτων των εφημερίδων και των συγγενών αυτών που έφυγαν, αλλά και εκείνων που έχασαν το βιός τους και επλήγησαν, ουδείς άλλος θυμήθηκε.
Μιλάμε, βεβαίως, για τον καταστροφικό σεισμό των 5,9 ρίχτερ που χτύπησε την Αθήνα πριν από 10 χρόνια, στις 7 Σεπτεμβρίου 1999. Ενας σεισμός που άφησε πίσω του 143 νεκρούς, 1.600 τραυματίες και 50.000 άστεγους. Ενας σεισμός, του οποίου οι πληγές δεν έχουν κλείσει ακόμη.
Για το ότι έγινε ο σεισμός βεβαίως και δεν ευθύνεται κανένας. Για τη μετέπειτα διαχείριση των πραγμάτων, όμως, ευθύνονται πολλοί. Για το ότι έπεσαν σπίτια και κτίσματα που είχαν ατέλειες και ήταν κινητά φέρετρα επίσης κάποιοι ευθύνονται. Για τις κακοτεχνίες της Ricomex το κτίριο της οποίας κατέρρευσε, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 39 άνθρωποι, σίγουρα κάποιοι φταίνε, αν και τα ελληνικά δικαστήρια έκριναν ότι δεν έφταιγε κανείς. Μάλλον οι 39 εργαζόμενοι που πήγαν εκείνη την ημέρα που κατέρρευσε το κτίριο πρέπει τελικά να φταίνε…
Αυτή είναι δυστυχώς η κακή πλευρά της ελληνικής δικαιοσύνης που είναι με το μέρος των ισχυρών και όχι με το δίκαιο. Δεν ήταν, όμως, μόνο η Ricomex, αλλά και πολλές άλλες ανάλογες περιπτώσεις και αλίμονο σε αυτούς που έφυγαν όπως λεει και ο λαός, διότι αυτοί που έμειναν με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο θα ξαναφτιάξουν τη ζωή τους, έστω και αν πολλοί από αυτούς παραμένουν μπλεγμένοι στους δαιδαλώδεις διαδρόμους της ελληνικής γραφειοκρατίας και μένουν ακόμη σε κοντέινερ…
Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2009
ΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ ΤΟΥ 1955 ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ
Μεσάνυχτα 5ης προς 6ης Σεπτεμβρίου 1955, 54 χρόνια πριν. Εκείνο το πρωινό έμπαινε η βόμβα που θα οδηγούσε λίγες ώρες αργότερα στο μεγαλύτερο ίσως προγκρόμ του ελληνισμού στην Τουρκία μετά τη μικρασιατική καταστροφή, τα λεγόμενα «Σεπτεμβριανά».
Εκείνο το πρωινό σε έναν από τους κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης, στο σπίτι που είχε γεννηθεί ο Μουσταφά Κεμάλ ή Κεμάλ Αττατούρκ που σημαίνει πατέρας όλων των Τούρκων και στεγαζόταν και εξακολουθεί να στεγάζεται στο τουρκικό προξενείο, εξερράγη μικρής ισχύος εκρηκτικός μηχανισμός που προκάλεσε μικρές μόνον υλικές ζημιές.
Η είδηση μεταδόθηκε την ίδια ημέρα στην Τουρκία παραποιημένη, αφού γινόταν λόγος για μεγάλης ισχύος βόμβας και σοβαρές ζημιές στο σπίτι του Κεμάλ. Το γεγονός αυτό έδωσε το έναυσμα για την έναρξη των πρωτοφανούς αγριότητας οργανωμένων ανθελληνικών ταραχών στην Κωνσταντινούπολη.
Μέσα σε λίγες ώρες καταστράφηκαν 1004 σπίτια, ενώ άλλα περίπου 2500 υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. Καταστράφηκαν επίσης 4348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εγκαταστάσεις 3 εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια, 73 εκκλησίες, ενώ συλήθηκαν πάρα πολλοί τάφοι σε 2 κοιμητήρια, καθώς και οι τάφοι των πατριαρχών στην Μονή Βαλουκλή. Επιθέσεις δέχτηκαν μικρός αριθμός αρμενικών και εβραϊκών περιουσιών, ορισμένες αρμενικές εκκλησίες και μια εβραϊκή συναγωγή, ενώ τουλάχιστον 30 Έλληνες σκοτώθηκαν και εκατοντάδες άλλοι κακοποιήθηκαν βάναυσα. Σε δύο περίπου χιλιάδες υπολογίζονται και οι βιασμοί γυναικών, ενώ πολλοί ιερωμένοι ξυλοκοπήθηκαν και διαπομπεύτηκαν. Κάποιους, μάλιστα, τους εξανάγκαζαν να φωνάζουν «Η Κύπρος είναι τουρκική», καθώς στη Μεγαλόνησο είχε ξεκινήσει ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ από τους Αγγλους.
Αργότερα, αποδείχθηκε, ότι τη βόμβα εκείνη την είχε μεταφέρει Τούρκος πράκτορας που ήταν Ελληνας υπήκοος από την Κομοτηνή και την είχε τοποθετήσει ο κλητήρας του προξενείου. Πέρσι το καλοκαίρι, μια τουρκική εφημερίδα, η «Ραντικάλ», έγραψε ότι πίσω από τα γεγονότα ήταν το ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα «Σεπτεμβριανά» οργανώθηκαν από το γραφείο ειδικού πολέμου της Τουρκίας που είχε στηθεί και χρηματοδοτείτο από το ΝΑΤΟ για την αποτροπή του κομμουνιστικού κινδύνου…
Εκείνο το πρωινό σε έναν από τους κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης, στο σπίτι που είχε γεννηθεί ο Μουσταφά Κεμάλ ή Κεμάλ Αττατούρκ που σημαίνει πατέρας όλων των Τούρκων και στεγαζόταν και εξακολουθεί να στεγάζεται στο τουρκικό προξενείο, εξερράγη μικρής ισχύος εκρηκτικός μηχανισμός που προκάλεσε μικρές μόνον υλικές ζημιές.
Η είδηση μεταδόθηκε την ίδια ημέρα στην Τουρκία παραποιημένη, αφού γινόταν λόγος για μεγάλης ισχύος βόμβας και σοβαρές ζημιές στο σπίτι του Κεμάλ. Το γεγονός αυτό έδωσε το έναυσμα για την έναρξη των πρωτοφανούς αγριότητας οργανωμένων ανθελληνικών ταραχών στην Κωνσταντινούπολη.
Μέσα σε λίγες ώρες καταστράφηκαν 1004 σπίτια, ενώ άλλα περίπου 2500 υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές. Καταστράφηκαν επίσης 4348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εγκαταστάσεις 3 εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια, 73 εκκλησίες, ενώ συλήθηκαν πάρα πολλοί τάφοι σε 2 κοιμητήρια, καθώς και οι τάφοι των πατριαρχών στην Μονή Βαλουκλή. Επιθέσεις δέχτηκαν μικρός αριθμός αρμενικών και εβραϊκών περιουσιών, ορισμένες αρμενικές εκκλησίες και μια εβραϊκή συναγωγή, ενώ τουλάχιστον 30 Έλληνες σκοτώθηκαν και εκατοντάδες άλλοι κακοποιήθηκαν βάναυσα. Σε δύο περίπου χιλιάδες υπολογίζονται και οι βιασμοί γυναικών, ενώ πολλοί ιερωμένοι ξυλοκοπήθηκαν και διαπομπεύτηκαν. Κάποιους, μάλιστα, τους εξανάγκαζαν να φωνάζουν «Η Κύπρος είναι τουρκική», καθώς στη Μεγαλόνησο είχε ξεκινήσει ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ από τους Αγγλους.
Αργότερα, αποδείχθηκε, ότι τη βόμβα εκείνη την είχε μεταφέρει Τούρκος πράκτορας που ήταν Ελληνας υπήκοος από την Κομοτηνή και την είχε τοποθετήσει ο κλητήρας του προξενείου. Πέρσι το καλοκαίρι, μια τουρκική εφημερίδα, η «Ραντικάλ», έγραψε ότι πίσω από τα γεγονότα ήταν το ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα «Σεπτεμβριανά» οργανώθηκαν από το γραφείο ειδικού πολέμου της Τουρκίας που είχε στηθεί και χρηματοδοτείτο από το ΝΑΤΟ για την αποτροπή του κομμουνιστικού κινδύνου…
Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2009
ΟΙ ΕΚΛΟΓΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΝΔ ΒΓΑΖΟΥΝ ΤΟ ΠΑΣΟΚ
Σε προεκλογική περίοδο μπήκε από χθες επισήμως η χώρα με την παραίτηση της κυβέρνησης και το κλείσιμο της βουλής. Μια παραίτηση της κυβέρνησης, την οποία ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης δίνοντας μια διαφορετική ερμηνεία στο Σύνταγμα, δεν τη θεωρεί προκήρυξη εκλογών, αλλά απλά παραίτηση και άρα, όπως υποστηρίζει, θα πρέπει να ενεργοποιηθεί το άρθρο του συντάγματος που προβλέπει την ανάθεση διερευνητικών εντολών στα κόμματα για το σχηματισμό κυβέρνησης και όχι τη διεξαγωγή εκλογών την 4η Οκτωβρίου που παρεμπιπτόντως την ημέρα αυτή γιορτάζεται η παγκόσμια ημέρα των ζώων!
Πρόκειται για μια ερμηνεία που ίσως τυπικά να στέκει, αλλά που δεν μπορεί να σταθεί κατ’ ουσία και που δεν είναι η ουσία. Η ουσία είναι πρώτον η επίλυση των προβλημάτων της χώρας και των πολιτών και δεύτερον η διακυβέρνηση της χώρας. Μια διακυβέρνηση που μπορεί να προέλθει και μέσα και από πολυκομματικές κυβερνήσεις και αυτό είναι ένα ενδεχόμενο που θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, καθώς οι πιθανότητες μη αυτοδυναμίας από το πρώτο κόμμα είναι υψηλές, αν και όλα δείχνουν ότι στην αυτή περίπτωση θα διεξαχθούν επαναληπτικές εκλογές που δεν θα γίνουν με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο (νόμο Σκανδαλίδη), αλλά με τον νόμο Παυλόπουλου που έφτιαξε η Νέα Δημοκρατία και ο οποίος αναμένεται να δώσει άνετη αυτοδυναμία στο πρώτο κόμμα.
Οπου πρώτο κόμμα, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι θα είναι το ΠΑΣΟΚ, κάτι που σημαίνει ότι η Νέα Δημοκρατία θα δώσει για μία ακόμη φορά τη δυνατότητα με ένα εκλογικό νόμο που έφτιαξε η ίδια να κυβερνήσει με άνετη πλειοψηφία το ΠΑΣΟΚ.
Η προηγούμενη φορά που έγινε αυτό ήταν στις εκλογές του 1993 με τον εκλογικό νόμο του Σωτήρη Κούβελα. Ηταν μετά τις τρεις συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις όταν η Νέα Δημοκρατία και ο Κώστας Μητσοτάκης κατάφεραν σχηματίσουν κυβέρνηση με την ψήφο του Κατσίκη της ΔΗΑΝΑ που αργότερα προχώρησε στη ΝΔ. Στις αρχές της θητείας εκείνης της κυβέρνησης, ο τότε υπουργός προεδρία Σωτήρης Κούβελας έφτιαξε έναν εκλογικό νόμο που ψήφισε η βουλή που έδινε άνετη αυτοδυναμία στο πρώτο κόμμα σε αντίθεση με τη σχεδόν απλή αναλογική που είχε εφαρμοστεί το 1989 και το 1990 όταν και προέκυψαν οι κυβερνήσεις Τζανετάκη, Ζολώτα και Μητσοτάκη. Η κυβέρνηση εκείνη έπεσε το 1993, έγιναν εκλογές και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου πήρε άνετη αυτοδυναμία με τον εκλογικό νόμο της Νέας Δημοκρατίας, κάτι που είναι πολύ πιθανό να συμβεί και τώρα σε επαναληπτικές εκλογές με τον νόμο του Προκόπη Παυλόπουλου.
Πρόκειται για μια ερμηνεία που ίσως τυπικά να στέκει, αλλά που δεν μπορεί να σταθεί κατ’ ουσία και που δεν είναι η ουσία. Η ουσία είναι πρώτον η επίλυση των προβλημάτων της χώρας και των πολιτών και δεύτερον η διακυβέρνηση της χώρας. Μια διακυβέρνηση που μπορεί να προέλθει και μέσα και από πολυκομματικές κυβερνήσεις και αυτό είναι ένα ενδεχόμενο που θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη, καθώς οι πιθανότητες μη αυτοδυναμίας από το πρώτο κόμμα είναι υψηλές, αν και όλα δείχνουν ότι στην αυτή περίπτωση θα διεξαχθούν επαναληπτικές εκλογές που δεν θα γίνουν με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο (νόμο Σκανδαλίδη), αλλά με τον νόμο Παυλόπουλου που έφτιαξε η Νέα Δημοκρατία και ο οποίος αναμένεται να δώσει άνετη αυτοδυναμία στο πρώτο κόμμα.
Οπου πρώτο κόμμα, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι θα είναι το ΠΑΣΟΚ, κάτι που σημαίνει ότι η Νέα Δημοκρατία θα δώσει για μία ακόμη φορά τη δυνατότητα με ένα εκλογικό νόμο που έφτιαξε η ίδια να κυβερνήσει με άνετη πλειοψηφία το ΠΑΣΟΚ.
Η προηγούμενη φορά που έγινε αυτό ήταν στις εκλογές του 1993 με τον εκλογικό νόμο του Σωτήρη Κούβελα. Ηταν μετά τις τρεις συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις όταν η Νέα Δημοκρατία και ο Κώστας Μητσοτάκης κατάφεραν σχηματίσουν κυβέρνηση με την ψήφο του Κατσίκη της ΔΗΑΝΑ που αργότερα προχώρησε στη ΝΔ. Στις αρχές της θητείας εκείνης της κυβέρνησης, ο τότε υπουργός προεδρία Σωτήρης Κούβελας έφτιαξε έναν εκλογικό νόμο που ψήφισε η βουλή που έδινε άνετη αυτοδυναμία στο πρώτο κόμμα σε αντίθεση με τη σχεδόν απλή αναλογική που είχε εφαρμοστεί το 1989 και το 1990 όταν και προέκυψαν οι κυβερνήσεις Τζανετάκη, Ζολώτα και Μητσοτάκη. Η κυβέρνηση εκείνη έπεσε το 1993, έγιναν εκλογές και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου πήρε άνετη αυτοδυναμία με τον εκλογικό νόμο της Νέας Δημοκρατίας, κάτι που είναι πολύ πιθανό να συμβεί και τώρα σε επαναληπτικές εκλογές με τον νόμο του Προκόπη Παυλόπουλου.
ΟΙ ΠΡΟΩΡΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Εκλογές όπως εδώ και καιρό αναμενόταν προκήρυξε ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, προσπαθώντας να διαφύγει των αδιεξόδων που ο ίδιος και η κυβέρνησή του δημιούργησαν. Πρόωρες εκλογές λοιπόν, με το λαό να καλείται να εκλέξει τη νέα του κυβέρνηση και να στρέψει σε αυτή –όποια και αν είναι- τις ελπίδες του για την επίλυση των προβλημάτων του.
Προβλήματα και αδιέξοδα που πληθαίνουν και πνίγουν. Προβλήματα και αδιέξοδα που καθημερινά σφίγγουν τον κλοιό γύρω από τον μέσο Ελληνα. Θέματα όπως η ακρίβεια, η αύξηση των τιμών σε όλα τα επίπεδα και η συνεχής συρρίκνωση του εισοδήματος, θα πρέπει να μπουν στην ατζέντα της νέας κυβέρνησης για άμεση επίλυση. Όπως στην ατζέντα της για άμεση επίλυση θα πρέπει να μπει και η φτώχεια, η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων που πρέπει να σταματήσει, η ανεργία, η φοροδιαφυγή για την οποία ο Κώστας Καραμανλής στο διάγγελμά του είπε πως θα πρέπει να στραφεί εναντίον της όλη η κοινωνία, αλλά εμείς θα λέγαμε πως πριν την κοινωνία θα πρέπει να στραφεί εναντίον της η νομίμως εκλεγμένη κυβέρνηση.
Αυτά είναι τα πραγματικά και φλέγοντα προβλήματα του Ελληνα και όχι βεβαίως οι πρόωρες εκλογές, που έτσι και αλλιώς θα γινόντουσαν στον Μάρτιο με την προεδρική εκλογή και για τις οποίες ευχόμαστε να δώσουν λύση σε αυτά τα προβλήματα. Η νέα κυβέρνηση, όποια και αν είναι, θα πρέπει να κόπτεται και να μάχεται καθημερινά για να λυθούν όλα αυτά, για να γίνει καλύτερη η ζωή των Ελλήνων και να λιγοστέψουν τα προβλήματά του.
Οι δημοσκοπήσεις βεβαίως, δείχνουν ότι τις εκλογές θα τις κερδίσει το ΠΑΣΟΚ που είναι το πρώτο κόμμα και είναι και πολύ κοντά στη αυτοδυναμία. Το ζητούμενο λοιπόν, δεν είναι (μόνο) οι πρόωρες εκλογές αλλά οι λύσεις στα καθημερινά προβλήματα του Ελληνα που συνεχώς αυξάνονται. Λύσεις που βεβαίως θα δώσει η νέα κυβέρνηση και λύσεις που αυτή την περίοδο είναι εθνική ανάγκη, διότι ο κόμπος όχι μόνο έχει φθάσει στο χτένι, αλλά όπου να’ ναι το σπάει κιόλας. Και όπως είπε στο διάγγελμά του ο Κώστας Καραμανλής, η πλέον δύσκολη διετία για την Ελλάδα μόλις ξεκινά. Επομένως αυτές οι εκλογές είναι κρίσιμες – όπως όλες-αλλά πιο κρίσιμη είναι η επόμενη ημέρα των εκλογών και οι λύσεις που θα δοθούν από τη νέα κυβέρνηση στα πολύ μεγάλα προβλήματα των Ελλήνων.
Προβλήματα και αδιέξοδα που πληθαίνουν και πνίγουν. Προβλήματα και αδιέξοδα που καθημερινά σφίγγουν τον κλοιό γύρω από τον μέσο Ελληνα. Θέματα όπως η ακρίβεια, η αύξηση των τιμών σε όλα τα επίπεδα και η συνεχής συρρίκνωση του εισοδήματος, θα πρέπει να μπουν στην ατζέντα της νέας κυβέρνησης για άμεση επίλυση. Όπως στην ατζέντα της για άμεση επίλυση θα πρέπει να μπει και η φτώχεια, η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων που πρέπει να σταματήσει, η ανεργία, η φοροδιαφυγή για την οποία ο Κώστας Καραμανλής στο διάγγελμά του είπε πως θα πρέπει να στραφεί εναντίον της όλη η κοινωνία, αλλά εμείς θα λέγαμε πως πριν την κοινωνία θα πρέπει να στραφεί εναντίον της η νομίμως εκλεγμένη κυβέρνηση.
Αυτά είναι τα πραγματικά και φλέγοντα προβλήματα του Ελληνα και όχι βεβαίως οι πρόωρες εκλογές, που έτσι και αλλιώς θα γινόντουσαν στον Μάρτιο με την προεδρική εκλογή και για τις οποίες ευχόμαστε να δώσουν λύση σε αυτά τα προβλήματα. Η νέα κυβέρνηση, όποια και αν είναι, θα πρέπει να κόπτεται και να μάχεται καθημερινά για να λυθούν όλα αυτά, για να γίνει καλύτερη η ζωή των Ελλήνων και να λιγοστέψουν τα προβλήματά του.
Οι δημοσκοπήσεις βεβαίως, δείχνουν ότι τις εκλογές θα τις κερδίσει το ΠΑΣΟΚ που είναι το πρώτο κόμμα και είναι και πολύ κοντά στη αυτοδυναμία. Το ζητούμενο λοιπόν, δεν είναι (μόνο) οι πρόωρες εκλογές αλλά οι λύσεις στα καθημερινά προβλήματα του Ελληνα που συνεχώς αυξάνονται. Λύσεις που βεβαίως θα δώσει η νέα κυβέρνηση και λύσεις που αυτή την περίοδο είναι εθνική ανάγκη, διότι ο κόμπος όχι μόνο έχει φθάσει στο χτένι, αλλά όπου να’ ναι το σπάει κιόλας. Και όπως είπε στο διάγγελμά του ο Κώστας Καραμανλής, η πλέον δύσκολη διετία για την Ελλάδα μόλις ξεκινά. Επομένως αυτές οι εκλογές είναι κρίσιμες – όπως όλες-αλλά πιο κρίσιμη είναι η επόμενη ημέρα των εκλογών και οι λύσεις που θα δοθούν από τη νέα κυβέρνηση στα πολύ μεγάλα προβλήματα των Ελλήνων.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)