Σχεδόν μια εβδομάδα στο ολυμπιακό Πεκίνο και ο καιρός έχει φτιάξει. Η βροχή των προηγουμένων ημερών έδιωξε την υγρασία και αυτή την αποπνικτική και αφόρητη ζέστη και η κινεζική πρωτεύουσα αντέχεται. Εκείνο που δεν αντέχεται είναι η ελληνική παρουσία, αν και με τον Χρήστο Τσακμάκη σαν να αναπτερώθηκε λίγο το ηθικό.
Σχεδόν μια εβδομάδα στο Πεκίνο και όλα έχουν συμβεί. Νεκρός τουρίστας, επιθέσεις αυτοκτονίας με πολλούς νεκρούς στην Κίνα και η ολυμπιακή εκεχειρία που «έσπασε» με την έναρξη των Αγώνων αφού λίγο μετά την παρέλαση της ρώσικης αποστολής στο στάδιο στην τελετή έναρξης, η Ρωσία ξεκίνησε τους βομβαρδισμούς στη Γεωργία. Η ΔΟΕ απέκλεισε τη Θάνου από τους Αγώνες και ο κύκλος τη 12ης Αυγούστου 2004 έκλεισε. Πρωτοφανής απόφαση, αλλά τι να περιμένεις από τη ΔΟΕ. Είναι αυτή που έκανε επίτιμο μέλος της τον Χένρι Κίσιγκερ, τον άνθρωπο που όπως έχει πει ένας Αμερικάνος δημοσιογράφος: «Όταν δεν μπορεί να κοιμηθεί τα βράδια δεν μετρά προβατάκια, αλλά καμένα μωρά Βιετναμέζων…»
Στο Πεκίνο ανασύρθηκε από το χρονοντούλαπο της ιστορίας και ο τέως βασιλιάς της Ελλάδας. Ο,τι και αν έγινε, όμως, στην τελετή έναρξης η στιγμή που θα μείνει αξέχαστη είναι η στιγμή που εμφανίστηκε η ελληνική σημαία στο στάδιο για να ξεκινήσει η παρέλαση και ο κόσμος άρχισε να φωνάζει «Hellas, Hellas».
Τους Αγώνες προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν και τα Σκόπια, αλλά δεν τους βγήκε.
Εκείνο που δεν έχει αλλάξει τόσες ημέρες εδώ και βεβαίως δεν θα αλλάξει καθόλου, είναι η τεράστια δυσκολίας στην συνεννόηση με τους ντόπιους, παρά τους φιλότιμους και ευγενέστατους εθελοντές και οι ταξιτζήδες που δεν μιλούν λέξη αγγλικά και δε ξέρουν τους δρόμους ή κάνουν ότι δεν τους ξέρουν…
Τρίτη 12 Αυγούστου 2008
Παρασκευή 8 Αυγούστου 2008
Οι πρώτες εντυπώσεις από το Πεκίνο
Στο Πεκίνο εδώ και 24 ώρες και η κατάσταση αφόρητη. Είναι η δεύτερη φορά που βρίσκομαι στην κινεζική πρωτεύουσα και αυτό το νέφος παραμένει «φονικό». Πέραν του ότι σε εμποδίζει να δεις ακόμη και σε κοντινή απόσταση, σε συνδυασμό με την υγρασία σε εμποδίζει να κινηθείς σε εξωτερικούς χώρους για πολλή ώρα. Δεν είναι ομίχλη όπως το ονόμασε ο πρόεδρος της ΔΟΕ, είναι ένα νέφος φωτοχημικό που έχει προκληθεί από τα καυσαέρια των βιομηχανιών και των αυτοκινήτων και το οποίο προκαλεί ασθένειες και σπέρνει το θάνατο.
Η κατάσταση στην πόλη αφόρητη και όλα είναι έτοιμα για την τελετή έναρξης των 29ων Ολυμπιακών Αγώνων. Στη βιτρίνα φαίνεται να είναι όλα στην εντέλεια με τους μισούς δρόμους της πόλης κλειστούς για τα αυτοκίνητα και τους άλλους μισούς κλειστούς από τα αυτοκίνητα…
Αν δε είσαι τυχερός σε αυτή μπορεί και να συνεννοηθείς με κάποιον. Ελάχιστοι μιλούν αγγλικά και αυτοί δεν καταλαβαίνουν και δεν τους καταλαβαίνεις.
Οι εθελοντές είναι πολλές χιλιάδες, κοντά στις 100, χαμογελαστοί και ευγενικοί. Ένα απρόσμενο εργατικό δυναμικό για τους Αγώνες. Είναι πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν, μιλούν αγγλικά σε καλό επίπεδο και κάποιοι μιλούν και άλλες γλώσσες και φέρουν την ανατολίτικη ευγένεια που φέρουν σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του Πεκίνου.
Για τους οδηγούς των ταξί το να μιλά κάποιος αγγλικά είναι δυσεύρετο. Επομένως αδυναμία συνεννόησης και εδώ, παρ΄ ότι τον τελευταίο καιρό οι αρχές τους επέβαλλαν να μάθουν αγγλικά και τους έκαναν και εντατικά φροντιστήρια για τα στοιχειώδη. Φευ…
Για τους υπόλοιπους κατοίκους του Πεκίνου οι Αγώνες είναι ευχή και κατάρα. Τους άλλαξαν τη ζωή, την ανέτρεψαν και μακάρι να τέλειωναν χθες… Ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα έχουν αδειάσει από κατοίκους της πρωτεύουσας που έφυγαν για να μην είναι παρόντες στους Αγώνες. Θυμίζει κάτι από Αθήνα αυτό… Οι επαγγελματίες διαμαρτύρονται και κάποιοι που επένδυσαν χρήματα στις επιχειρήσεις τους για την περίοδο των Αγώνων, τα κλαίνε.
Για άλλους βέβαια, οι Αγώνες είναι ένα στοίχημα που πρέπει η υπερδύναμη να κερδίσει και θα το κερδίσει. Θα έδιναν και τη ζωή τους, λένε κάποιοι που θεωρούν ένα από τα ωραιότερα πράγματα που έχουν συμβεί στην Κίνα τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Τουλάχιστον στα μετάλλια οι προβλέψεις δίνουν την Κίνα νικήτρια με βραχεία κεφαλή έναντι των ΗΠΑ και άρα στην πρώτη θέση. Θα ήταν ό,τι καλύτερο για όλους τους και θα τόνωνε αφάνταστα το πατριωτικό τους συναίσθημα μαζί με τα συγχαρητήρια που θα δώσει στα σίγουρα ο Ζακ Ρογκ για τη διοργάνωση μετά το τέλος των Αγώνων.
Τα στάδια είναι πολύ καλά, οι εγκαταστάσεις άψογες με τους διοργανωτές να λένε ότι έχουν αποφασίσει κατά 100% για τη μετολυμπιακή τους χρήση (έτσι έλεγαν και στην Αθήνα) και το κόστος και εδώ όπως και στην Ελλάδα, απροσδιόριστο.
Ενας έμπειρος συνάδελφος που έχει καλύψει πάρα πολλούς Ολυμπιακούς Αγώνες μου έλεγε ότι αυτοί της Αθήνας ήταν εκ των καλυτέρων, ή εξ αυτών με τα λιγότερα προβλήματα συμπληρώνω εγώ.
Η τελευταία δυσάρεστη έκπληξη στο εξαιρετικό Κέντρο Τύπου των Αγώνων ήταν το ίντερνετ. Για να έχεις ελεύθερη πρόσβαση πρέπει να πληρώσεις 350 ευρώ λένε οι διοργανωτές που άλλα είχαν υποσχεθεί. Ελεύθερη πρόσβαση σημαίνει να μπορείς να σερφάρεις, όχι να μπαίνεις σε όλες τις ιστοσελίδες, διότι στην Κίνα εν έτη 2008 υπάρχουν ακόμη απαγορεύσεις που μοιάζουν απίστευτες στον δυτικό κόσμο. Και οι Αγώνες μόλις ξεκίνησαν. Αυτές ήταν οι εμπειρίες του πρώτου 24ωρου από το Πεκίνο….
Η κατάσταση στην πόλη αφόρητη και όλα είναι έτοιμα για την τελετή έναρξης των 29ων Ολυμπιακών Αγώνων. Στη βιτρίνα φαίνεται να είναι όλα στην εντέλεια με τους μισούς δρόμους της πόλης κλειστούς για τα αυτοκίνητα και τους άλλους μισούς κλειστούς από τα αυτοκίνητα…
Αν δε είσαι τυχερός σε αυτή μπορεί και να συνεννοηθείς με κάποιον. Ελάχιστοι μιλούν αγγλικά και αυτοί δεν καταλαβαίνουν και δεν τους καταλαβαίνεις.
Οι εθελοντές είναι πολλές χιλιάδες, κοντά στις 100, χαμογελαστοί και ευγενικοί. Ένα απρόσμενο εργατικό δυναμικό για τους Αγώνες. Είναι πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν, μιλούν αγγλικά σε καλό επίπεδο και κάποιοι μιλούν και άλλες γλώσσες και φέρουν την ανατολίτικη ευγένεια που φέρουν σχεδόν όλοι οι κάτοικοι του Πεκίνου.
Για τους οδηγούς των ταξί το να μιλά κάποιος αγγλικά είναι δυσεύρετο. Επομένως αδυναμία συνεννόησης και εδώ, παρ΄ ότι τον τελευταίο καιρό οι αρχές τους επέβαλλαν να μάθουν αγγλικά και τους έκαναν και εντατικά φροντιστήρια για τα στοιχειώδη. Φευ…
Για τους υπόλοιπους κατοίκους του Πεκίνου οι Αγώνες είναι ευχή και κατάρα. Τους άλλαξαν τη ζωή, την ανέτρεψαν και μακάρι να τέλειωναν χθες… Ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα έχουν αδειάσει από κατοίκους της πρωτεύουσας που έφυγαν για να μην είναι παρόντες στους Αγώνες. Θυμίζει κάτι από Αθήνα αυτό… Οι επαγγελματίες διαμαρτύρονται και κάποιοι που επένδυσαν χρήματα στις επιχειρήσεις τους για την περίοδο των Αγώνων, τα κλαίνε.
Για άλλους βέβαια, οι Αγώνες είναι ένα στοίχημα που πρέπει η υπερδύναμη να κερδίσει και θα το κερδίσει. Θα έδιναν και τη ζωή τους, λένε κάποιοι που θεωρούν ένα από τα ωραιότερα πράγματα που έχουν συμβεί στην Κίνα τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Τουλάχιστον στα μετάλλια οι προβλέψεις δίνουν την Κίνα νικήτρια με βραχεία κεφαλή έναντι των ΗΠΑ και άρα στην πρώτη θέση. Θα ήταν ό,τι καλύτερο για όλους τους και θα τόνωνε αφάνταστα το πατριωτικό τους συναίσθημα μαζί με τα συγχαρητήρια που θα δώσει στα σίγουρα ο Ζακ Ρογκ για τη διοργάνωση μετά το τέλος των Αγώνων.
Τα στάδια είναι πολύ καλά, οι εγκαταστάσεις άψογες με τους διοργανωτές να λένε ότι έχουν αποφασίσει κατά 100% για τη μετολυμπιακή τους χρήση (έτσι έλεγαν και στην Αθήνα) και το κόστος και εδώ όπως και στην Ελλάδα, απροσδιόριστο.
Ενας έμπειρος συνάδελφος που έχει καλύψει πάρα πολλούς Ολυμπιακούς Αγώνες μου έλεγε ότι αυτοί της Αθήνας ήταν εκ των καλυτέρων, ή εξ αυτών με τα λιγότερα προβλήματα συμπληρώνω εγώ.
Η τελευταία δυσάρεστη έκπληξη στο εξαιρετικό Κέντρο Τύπου των Αγώνων ήταν το ίντερνετ. Για να έχεις ελεύθερη πρόσβαση πρέπει να πληρώσεις 350 ευρώ λένε οι διοργανωτές που άλλα είχαν υποσχεθεί. Ελεύθερη πρόσβαση σημαίνει να μπορείς να σερφάρεις, όχι να μπαίνεις σε όλες τις ιστοσελίδες, διότι στην Κίνα εν έτη 2008 υπάρχουν ακόμη απαγορεύσεις που μοιάζουν απίστευτες στον δυτικό κόσμο. Και οι Αγώνες μόλις ξεκίνησαν. Αυτές ήταν οι εμπειρίες του πρώτου 24ωρου από το Πεκίνο….
Τρίτη 5 Αυγούστου 2008
ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ
Μαθήματα πολιτισμού, ήθους, παιδείας και αλτρουισμού παρέδωσε εις άπαντες τους νεοέλληνες ο αρχαιοελληνικά σκεπτόμενος Αυστραλός, μαλτέζικης καταγωγής, πατέρας που έχασε το γιο του στη Μύκονο. Αυτή η μορφή που μέσα της περικλείει τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τον Ευριπίδη μαζί, παρέδωσε μαθήματα πολιτισμού και έδειξε δρόμους και ατραπούς σκέψης για ένα πιο ανθρώπινο μέλλον για όλους μας.
Ακόμη, όμως και αυτή την βγαλμένη από την αρχαιοελληνική γραμματεία και ευγενική μορφή, αυτόν τον πονεμένο πατέρα, κατάφερε να βγάλει από τα ρούχα του η ελληνική δικαιοσύνη. Μια ελληνική δικαιοσύνη που –πέραν των φωτεινών εξαιρέσεων που υπήρχαν και θα υπάρχουν- έκανε και πάλι το θαύμα της, στάθηκε κατώτερη των περιστάσεων και προφυλάκισε μόνον έναν από τους τέσσερις που φέρονται να εμπλέκονται στη δολοφονία του 20χρονου Αυστραλού.
Η στάση του πατέρα του δείχνει την πλευρά ενός ανθρώπου που σκέπτεται αρχαιοελληνικά. Δείχνει την καλή πλευρά, αυτή που όλοι θέλουμε. Η στάση των «καθαρμάτων» της Μυκόνου που σκότωσαν το παιδί, των τοπικών αρχών που τους καλύπτουν εδώ και χρόνια στο όνομα της τουριστικής ανάπτυξης και η στάση της ελληνικής δικαιοσύνης, δείχνει την άλλη, την κακή πλευρά της Ελλάδας, αυτή που δεν θέλουμε να υπάρχει, αλλά που δυστυχώς υπάρχει.
Δυστυχώς ο πατέρας του 20χρονου που έχασε τη ζωή του δεν είναι Ελληνας. Θα θέλαμε πολύ να είναι. Δυστυχώς Ελληνες είναι τα «καθάρματα» που σκότωσαν το παιδί τους, οι αρχές τους συγκαλύπτουν και οι μονίμως επίορκοι δικαστές. Αυτό είπαν στην ουσία και οι κάτοικοι της Μυκόνου με την αυθόρμητη διαμαρτυρία τους….
Ακόμη, όμως και αυτή την βγαλμένη από την αρχαιοελληνική γραμματεία και ευγενική μορφή, αυτόν τον πονεμένο πατέρα, κατάφερε να βγάλει από τα ρούχα του η ελληνική δικαιοσύνη. Μια ελληνική δικαιοσύνη που –πέραν των φωτεινών εξαιρέσεων που υπήρχαν και θα υπάρχουν- έκανε και πάλι το θαύμα της, στάθηκε κατώτερη των περιστάσεων και προφυλάκισε μόνον έναν από τους τέσσερις που φέρονται να εμπλέκονται στη δολοφονία του 20χρονου Αυστραλού.
Η στάση του πατέρα του δείχνει την πλευρά ενός ανθρώπου που σκέπτεται αρχαιοελληνικά. Δείχνει την καλή πλευρά, αυτή που όλοι θέλουμε. Η στάση των «καθαρμάτων» της Μυκόνου που σκότωσαν το παιδί, των τοπικών αρχών που τους καλύπτουν εδώ και χρόνια στο όνομα της τουριστικής ανάπτυξης και η στάση της ελληνικής δικαιοσύνης, δείχνει την άλλη, την κακή πλευρά της Ελλάδας, αυτή που δεν θέλουμε να υπάρχει, αλλά που δυστυχώς υπάρχει.
Δυστυχώς ο πατέρας του 20χρονου που έχασε τη ζωή του δεν είναι Ελληνας. Θα θέλαμε πολύ να είναι. Δυστυχώς Ελληνες είναι τα «καθάρματα» που σκότωσαν το παιδί τους, οι αρχές τους συγκαλύπτουν και οι μονίμως επίορκοι δικαστές. Αυτό είπαν στην ουσία και οι κάτοικοι της Μυκόνου με την αυθόρμητη διαμαρτυρία τους….
Τρίτη 22 Ιουλίου 2008
ΠΕΡΙ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ
Η στόχευση είναι προφανής και όλα δείχνουν ότι πρόκειται για κινήσεις καλά μελετημένες και απόλυτα προσεγμένες. Με τις πλάτες του ξένου παράγοντα που εγκαθίδρυσε ένα ακόμη προτεκτοράτο στα Βαλκάνια, τα Σκόπια άνοιξαν επίσημα και σε διεθνές επίπεδο και θέμα «σλαβομακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα με την επιστολή του Σκοπιανού πρωθυπουργού Νίκολα Γκρουέφσκι στον πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόσο, εξέλιξη που πιθανώς ανάμενε η ελληνική κυβέρνηση και που ορθά δεν το βάζει ως διμερές θέμα και μένει μόνο στη διαφορά για το όνομα.
Πέραν, όμως, της πολιτικής που ακολουθούν τα Σκόπια τα οποία είναι προφανές ότι χρησιμοποιούν τη «σλαβομακεδονική μειονότητα» όπως την αποκαλούν ως διαπραγματευτικό ατού, το θέμα των Σλαβομακεδόνων ή των Σλάβων που αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες και ζουν στην ελληνική επικράτεια είναι υπαρκτό και κάποτε θα ετίθετο.
Το σίγουρο είναι ότι στην Ελλάδα ζουν αυτής της εθνικότητας άνθρωποι που πιθανώς αριθμητικά, δεν δικαιολογούν το χαρακτηρισμό ως «μειονότητα», αν και ουδέποτε υπήρξε ακριβής καταγραφή. Σύμφωνα με το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, οι Σλαβόφωνοι που ζουν στην Ελλάδα (άγνωστο αν αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες ή όχι) είναι από 10.000 έως 30.000. Μια ακόμη καταγραφή είχε γίνει στις Ευρωεκλογές του 2004 όταν είχε κατέβει σε αυτές το «Ουράνιο Τόξο» που αυτοαποκαλείται κόμμα της Μακεδονικής Μειονότητας στην Ελλάδα και το οποίο είχε λάβει 6.176 ψήφους και ποσοστό 0,10%, τη στιγμή που η μόνη αναγνωρισμένη μειονότητα στην Ελλάδα, η μουσουλμανική αριθμεί περισσότερα από 100.000 άτομα.
Θέμα σλαβομακεδονικής μειονότητας λόγο των αριθμών πιθανώς δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Υπάρχει, όμως, θέμα με μερικές χιλιάδες ανθρώπων, οι οποίοι είναι άγνωστο τι εθνική συνείδηση έχουν (σλαβική, σλαβομακεδονική, ελληνική, ελληνική και σλαβική μαζί κ.οκ.) και οι οποίοι όποια συνείδηση και αν έχουν, θα πρέπει να είναι ελεύθεροι να την εκφράζουν μέσα στα πλαίσια της ελευθερίας και της δημοκρατίας, ως ισότιμοι Ελληνες πολίτες όπως επιτάσσει και το σύνταγμά μας, άσχετα με το τι λεει και πράττει η πολιτική ηγεσία των Σκοπίων.
Πέραν, όμως, της πολιτικής που ακολουθούν τα Σκόπια τα οποία είναι προφανές ότι χρησιμοποιούν τη «σλαβομακεδονική μειονότητα» όπως την αποκαλούν ως διαπραγματευτικό ατού, το θέμα των Σλαβομακεδόνων ή των Σλάβων που αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες και ζουν στην ελληνική επικράτεια είναι υπαρκτό και κάποτε θα ετίθετο.
Το σίγουρο είναι ότι στην Ελλάδα ζουν αυτής της εθνικότητας άνθρωποι που πιθανώς αριθμητικά, δεν δικαιολογούν το χαρακτηρισμό ως «μειονότητα», αν και ουδέποτε υπήρξε ακριβής καταγραφή. Σύμφωνα με το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, οι Σλαβόφωνοι που ζουν στην Ελλάδα (άγνωστο αν αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες ή όχι) είναι από 10.000 έως 30.000. Μια ακόμη καταγραφή είχε γίνει στις Ευρωεκλογές του 2004 όταν είχε κατέβει σε αυτές το «Ουράνιο Τόξο» που αυτοαποκαλείται κόμμα της Μακεδονικής Μειονότητας στην Ελλάδα και το οποίο είχε λάβει 6.176 ψήφους και ποσοστό 0,10%, τη στιγμή που η μόνη αναγνωρισμένη μειονότητα στην Ελλάδα, η μουσουλμανική αριθμεί περισσότερα από 100.000 άτομα.
Θέμα σλαβομακεδονικής μειονότητας λόγο των αριθμών πιθανώς δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Υπάρχει, όμως, θέμα με μερικές χιλιάδες ανθρώπων, οι οποίοι είναι άγνωστο τι εθνική συνείδηση έχουν (σλαβική, σλαβομακεδονική, ελληνική, ελληνική και σλαβική μαζί κ.οκ.) και οι οποίοι όποια συνείδηση και αν έχουν, θα πρέπει να είναι ελεύθεροι να την εκφράζουν μέσα στα πλαίσια της ελευθερίας και της δημοκρατίας, ως ισότιμοι Ελληνες πολίτες όπως επιτάσσει και το σύνταγμά μας, άσχετα με το τι λεει και πράττει η πολιτική ηγεσία των Σκοπίων.
Τρίτη 8 Ιουλίου 2008
ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
«Εβαλε ο Θεός σημάδι παλικάρι στα Σφακιά και ο πατέρας του στον Αδη άκουσε μια τουφεκιά», λεει το ρεφρέν ενός από τα ωραιότερα τραγούδια του ελληνικού πενταγράμμου. Ενα τραγούδι που ακούστηκε από μία από τις «μεγαλύτερες» φωνές που ανέδειξε το ελληνικό ρεπερτόριο, τη φωνή του Νίκου Ξυλούρη, του λυράρη από τα Ανώγεια, του Ψαρονίκου, όπως τον έλεγαν που στα χρόνια της δικτατορίας κράτησε με τη δυνατή του φωνή ψηλά το δημοκρατικό αίσθημα των Ελλήνων.
Εβαλε ο Θεός σημάδι παλικάρι στα Σφακιά και η μανούλα του στον Αδη τράβηξε μια χαρακιά», τραγούδησε ο Ψαρονίκος, που γεννήθηκε σαν χθες στις 7 Ιουλίου, το 1936.
Τον είπαν αρχάγγελο της Κρήτης και ίσως για αυτό να έφυγε νέος, όπως είχε πει η Τζένη Καρέζη την ημέρα του θανάτου του. Ηταν χαράματα Παρασκευής 8 Φεβρουαρίου 1980 όταν ο Νίκος Ξυλούρης χτυπημένος από την επάρατη νόσο έφευγε νωρίς. Ο αρχάγγελος πήγαινε για τη γειτονιά των αγγέλων και το τραγούδι του «μια μέρα μια Παρασκευή θα πέσω να πεθάνω», ήταν προφητικό.
Η φωνή του παραμένει αθάνατη. Η μνήμη του ζωντανή και άσβεστη. Το έργο του, παρά το σύντομο βίο του, μεγάλο. Το σπίτι του στα Ανώγεια ανοιχτό. Εκεί στην κορφές του Ψηλορείτη, στην πλατεία του χωριού, περιμένει τον περαστικό, να πιει μια ρακί για τον Ψαρονίκο που πήγε μαζί με τους αγγέλους και να τραγουδήσει, μια από τις ωραιότερες και μελωδικότερες συνθέσεις που έγραψαν ο Σταύρος Ξαρχάκος και ο Νίκος Γκάτσος και που μόνο η φωνή του Νίκου Ξυλούρη μπορούσε να αποδώσει σωστά και να προκαλέσει ρίγη συγκίνησης: «Εβαλ' ο Θεός σημάδι, παλικάρι στα Σφακιά κι ο πατέρας του στον Άδη, άκουσε μια τουφεκιά. Της γενιάς μου βασιλιά, μην κατέβεις τα σκαλιά, βρες αθάνατο νερό να νικήσεις τον καιρό. Έβαλε ο Θεός σημάδι παλικάρι στα Σφακιά κι η μανούλα του στον Άδη τράβηξε μια χαρακιά. Της καρδιάς μου βασιλιά με τον ήλιο στα μαλλιά μην περνάς τη χαρακιά, η ζωή 'ναι πιο γλυκιά…»
(Αρθρο απο το GOAL NEWS)
Εβαλε ο Θεός σημάδι παλικάρι στα Σφακιά και η μανούλα του στον Αδη τράβηξε μια χαρακιά», τραγούδησε ο Ψαρονίκος, που γεννήθηκε σαν χθες στις 7 Ιουλίου, το 1936.
Τον είπαν αρχάγγελο της Κρήτης και ίσως για αυτό να έφυγε νέος, όπως είχε πει η Τζένη Καρέζη την ημέρα του θανάτου του. Ηταν χαράματα Παρασκευής 8 Φεβρουαρίου 1980 όταν ο Νίκος Ξυλούρης χτυπημένος από την επάρατη νόσο έφευγε νωρίς. Ο αρχάγγελος πήγαινε για τη γειτονιά των αγγέλων και το τραγούδι του «μια μέρα μια Παρασκευή θα πέσω να πεθάνω», ήταν προφητικό.
Η φωνή του παραμένει αθάνατη. Η μνήμη του ζωντανή και άσβεστη. Το έργο του, παρά το σύντομο βίο του, μεγάλο. Το σπίτι του στα Ανώγεια ανοιχτό. Εκεί στην κορφές του Ψηλορείτη, στην πλατεία του χωριού, περιμένει τον περαστικό, να πιει μια ρακί για τον Ψαρονίκο που πήγε μαζί με τους αγγέλους και να τραγουδήσει, μια από τις ωραιότερες και μελωδικότερες συνθέσεις που έγραψαν ο Σταύρος Ξαρχάκος και ο Νίκος Γκάτσος και που μόνο η φωνή του Νίκου Ξυλούρη μπορούσε να αποδώσει σωστά και να προκαλέσει ρίγη συγκίνησης: «Εβαλ' ο Θεός σημάδι, παλικάρι στα Σφακιά κι ο πατέρας του στον Άδη, άκουσε μια τουφεκιά. Της γενιάς μου βασιλιά, μην κατέβεις τα σκαλιά, βρες αθάνατο νερό να νικήσεις τον καιρό. Έβαλε ο Θεός σημάδι παλικάρι στα Σφακιά κι η μανούλα του στον Άδη τράβηξε μια χαρακιά. Της καρδιάς μου βασιλιά με τον ήλιο στα μαλλιά μην περνάς τη χαρακιά, η ζωή 'ναι πιο γλυκιά…»
(Αρθρο απο το GOAL NEWS)
Παρασκευή 4 Ιουλίου 2008
ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ ΣΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ
Στη υπόθεση Αβραάμ Παπαδόπουλου και των απειλών που δέχθηκε για να παραμείνει στον Αρη παρενέβη προχθές ο αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος, παραγγέλλοντας προκαταρκτική εξέταση από την εισαγγελία της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για μια παρέμβαση σωστή δίχως άλλη συζήτηση που ελπίζουμε, όμως, να μην εξυπηρετήσει νομικά όποια άλλη ομάδα θελήσει να πάρει τον παίκτη στο μέλλον…
Από την άλλη πλευρά, η παρέμβαση αυτή έχει συμβολικό παρά ουσιαστικό χαρακτήρα, λόγω των πολύ αργών διαδικασιών της ελληνικής δικαιοσύνης και όπως είπαμε, είναι σωστή, δίχως άλλη κουβέντα και συζήτηση. Ο Αβραάμ Παπαδόπουλος, όμως, και οι απειλές που δέχθηκε δεν είναι το μείζον πρόβλημα του ελληνικού ποδοσφαίρου και αυτό το οποίο θα έπρεπε μόνο να προκαλέσει την παρέμβαση του εισαγγελέα του ανωτάτου δικαστηρίου.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει χιλιάδες άλλα προβλήματα παρανομίας που χρίζουν εισαγγελικών παρεμβάσεων. Στο ελληνικό ποδόσφαιρο υπήρχε και εξακολουθεί να υπάρχει η λεγόμενη παράγκα, το σύστημα διαφθοράς που επηρέαζε διαιτητές έστηνε και συνεχίζει να στήνει αγώνες, όπως καταγγέλλεται. Οι κακουργηματικές διώξεις για την παράγκα έμειναν ξεχασμένες σε κάποια ανακριτικά γραφεία, αλλά δεν παρενέβη κανένας εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Στο ελληνικό ποδόσφαιρο υπάρχει μαύρο χρήμα, υπάρχουν παράγοντες που ξεπλένουν χρήμα, υπάρχουν παράγοντες γκάγκστερ που νομικά δεν έχουν δικαίωμα να κατέχουν ομάδες, αλλά το κάνουν. Υπάρχουν παράγοντες που το ποινικό τους μητρώο δεν τους επιτρέπει να είναι μεγαλομέτοχοι σε ομάδες, αλλά είναι. Δεν παρενέβη κανένας εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Η χώρα βοά άπασα για στημένα ματς λόγω στοιχήματος. Δεν παρενέβη κανένας εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, όπως δεν παρενέβη κανένας εισαγγελέας του Αρείου Πάγου σε ματς που δεν ξεκινούσαν λόγω επεισοδίων και υπήρχε εμπλοκή μεγαλοπαραγόντων του ποδοσφαίρου μας…
(Αρθρο απο το GOAL NEWS)
Από την άλλη πλευρά, η παρέμβαση αυτή έχει συμβολικό παρά ουσιαστικό χαρακτήρα, λόγω των πολύ αργών διαδικασιών της ελληνικής δικαιοσύνης και όπως είπαμε, είναι σωστή, δίχως άλλη κουβέντα και συζήτηση. Ο Αβραάμ Παπαδόπουλος, όμως, και οι απειλές που δέχθηκε δεν είναι το μείζον πρόβλημα του ελληνικού ποδοσφαίρου και αυτό το οποίο θα έπρεπε μόνο να προκαλέσει την παρέμβαση του εισαγγελέα του ανωτάτου δικαστηρίου.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει χιλιάδες άλλα προβλήματα παρανομίας που χρίζουν εισαγγελικών παρεμβάσεων. Στο ελληνικό ποδόσφαιρο υπήρχε και εξακολουθεί να υπάρχει η λεγόμενη παράγκα, το σύστημα διαφθοράς που επηρέαζε διαιτητές έστηνε και συνεχίζει να στήνει αγώνες, όπως καταγγέλλεται. Οι κακουργηματικές διώξεις για την παράγκα έμειναν ξεχασμένες σε κάποια ανακριτικά γραφεία, αλλά δεν παρενέβη κανένας εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Στο ελληνικό ποδόσφαιρο υπάρχει μαύρο χρήμα, υπάρχουν παράγοντες που ξεπλένουν χρήμα, υπάρχουν παράγοντες γκάγκστερ που νομικά δεν έχουν δικαίωμα να κατέχουν ομάδες, αλλά το κάνουν. Υπάρχουν παράγοντες που το ποινικό τους μητρώο δεν τους επιτρέπει να είναι μεγαλομέτοχοι σε ομάδες, αλλά είναι. Δεν παρενέβη κανένας εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Η χώρα βοά άπασα για στημένα ματς λόγω στοιχήματος. Δεν παρενέβη κανένας εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, όπως δεν παρενέβη κανένας εισαγγελέας του Αρείου Πάγου σε ματς που δεν ξεκινούσαν λόγω επεισοδίων και υπήρχε εμπλοκή μεγαλοπαραγόντων του ποδοσφαίρου μας…
(Αρθρο απο το GOAL NEWS)
Τρίτη 24 Ιουνίου 2008
Ο ΕΛΛΗΝΑΣ "ΦΟΝ ΚΑΡΑΓΙΑΝ"
Ολες αυτές τις ημέρες είχαμε γράψει πολλά περί της «ελληνικότητας» του Σάλτσμπουργκ και της σχέσης του με την Ελλάδα και δη την Αρχαία Ελλάδα, τα οποία οφείλονται κυρίως στη λατρεία των Βαυαρών, στους οποίους ανήκε η αυστριακή πόλη μέχρι το 1816 για τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό. Τα αγάλματα του Ηρακλή που υπάρχουν στην πόλη που φιλοξένησε την εθνική μας ομάδα στο Euro 2008, το άγαλμα του Αινεία και το σπίτι που γεννήθηκε ο Οθωνας, ο πρώτος βασιλιάς της Ελλάδας, είναι στοιχεία που δείχνουν τη σχέση του Σάλτσμπουργκ με τη χώρα μας.
Δεν είναι, όμως, μόνο αυτά. Υπάρχουν πολλά περισσότερα, όπως πολύ σωστά μας υπενθυμίζει ο αναγνώστης Σωτήρης Χογκνός από τη Νυρεμβέργη, πρόεδρος όπως μας λεει, του συλλόγου αδελφοποίησης Νυρεμβέργης- Καβάλας. Ο κ. Χογκνός μας υπενθύμισε την ελληνική καταγωγή ενός ακόμη διάσημου τέκνου του Σάλτσμπουργκ μετά τον Μότσαρτ, του συνθέτη Χέρμπερτ φον Κάραγιαν (1908-1989), κατά πολλούς ο κορυφαίος μαέστρος του 20ου αιώνα και αποκαλούμενος ως παιδί- θαύμα στο πιάνο.
Ο φον Κάραγιαν ήταν ο γιος οικογένειας ελληνικής καταγωγής από το Σάλτσμπουργκ. Ο διάσημος αυτός συνθέτης, του οποίου η ζωή και η καριέρα «αμαυρώθηκε» το 1935 όταν έγινε μέλος του ναζιστικού κόμματος, ήταν δισέγγονος του Γεωργίου Ιωάννη Καραγιάννη, Βλάχου στην καταγωγή, ο οποίος γεννήθηκε στο Βλάστη Κοζάνης και από εκεί έφυγε για τη Βιέννη. Σύμφωνα με τον κ. Χογκνό, ο πατέρας του φον Κάραγιαν, δεν εξελέγη πρύτανης του πανεπιστημίου του πανεπιστημίου του Σάλτσμπουργκ, επειδή αρνήθηκε να ασπαστεί τον καθολικισμό και παρέμεινε ορθόδοξος…
Δεν είναι, όμως, μόνο αυτά. Υπάρχουν πολλά περισσότερα, όπως πολύ σωστά μας υπενθυμίζει ο αναγνώστης Σωτήρης Χογκνός από τη Νυρεμβέργη, πρόεδρος όπως μας λεει, του συλλόγου αδελφοποίησης Νυρεμβέργης- Καβάλας. Ο κ. Χογκνός μας υπενθύμισε την ελληνική καταγωγή ενός ακόμη διάσημου τέκνου του Σάλτσμπουργκ μετά τον Μότσαρτ, του συνθέτη Χέρμπερτ φον Κάραγιαν (1908-1989), κατά πολλούς ο κορυφαίος μαέστρος του 20ου αιώνα και αποκαλούμενος ως παιδί- θαύμα στο πιάνο.
Ο φον Κάραγιαν ήταν ο γιος οικογένειας ελληνικής καταγωγής από το Σάλτσμπουργκ. Ο διάσημος αυτός συνθέτης, του οποίου η ζωή και η καριέρα «αμαυρώθηκε» το 1935 όταν έγινε μέλος του ναζιστικού κόμματος, ήταν δισέγγονος του Γεωργίου Ιωάννη Καραγιάννη, Βλάχου στην καταγωγή, ο οποίος γεννήθηκε στο Βλάστη Κοζάνης και από εκεί έφυγε για τη Βιέννη. Σύμφωνα με τον κ. Χογκνό, ο πατέρας του φον Κάραγιαν, δεν εξελέγη πρύτανης του πανεπιστημίου του πανεπιστημίου του Σάλτσμπουργκ, επειδή αρνήθηκε να ασπαστεί τον καθολικισμό και παρέμεινε ορθόδοξος…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)