Η εθνική ομάδα της Ρωσίας θεωρείται όπως και η χώρα, άλλωστε, εδώ και πολλά χρόνια ένας κοιμώμενος γίγαντας, ή μια αρκούδα σε χειμερία νάρκη μιας και μιλάμε για μια χώρα που αποκαλείται αρκούδα. Απόγονος της πάλαι ποτέ κραταιάς πολιτικά και στρατιωτικά ΕΣΣΔ η σημερινή Ρωσία, τείνει να γίνει ξανά ισχυρή και έως ενός σημείο του έχει καταφέρει, ενώ τείνει και να επιστρέψει στο ένδοξο αυτοκρατορικό της παρελθόν με την αναβάθμιση της πρωτεύουσας της τσαρικής Ρωσίας Αγίας Πετρούπολης να έχει σημειολογικό ενδιαφέρον και σημασία.
Απόγονος της πάλαι ποτέ ισχυρής ομάδας της Σοβιετικής Ενωσης είναι και η σημερινή εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ρωσίας, η οποία βρίσκεται σε φάση ανάκαμψης και ανόδου στο παγκόσμιο στερέωμα και από τον Ιούλιο του 2006 που προσέλαβε προπονητή τον Ολλανδό Γκους Χίντιγκ, βρίσκεται σε φάση διαρκούς ανόδου και σταθεροποίησης. Σημειολογικό χαρακτήρα θα μπορούσε να έχει και εδώ το ότι έξι ποδοσφαιριστές της προέρχονται από την ανερχόμενη δύναμη του ρωσικού ποδοσφαίρου που κατέκτησε το κύπελλο ΟΥΕΦΑ, τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, την ομάδα της ανακάμπτουσας πρωτεύουσας της τσαρικής Ρωσίας.
Τη Ρωσία θα τη βρούμε απέναντί μας το άλλο Σάββατο στις 14 Ιουνίου και αν επαναφέρουμε στη μνήμη μας το τι πάθαμε στο περασμένο Euro από τους Ρώσους, σε συνδυασμό με το ότι είναι μια πολύ καλή ομάδα, δεν θα πρέπει να εφησυχάζουμε ούτε λεπτό. Πριν από τέσσερα χρόνια, στο Φάρο Λουλέ του πορτογαλικού νότου είχαμε ηττηθεί με 2-1 και είχαμε πάρει την πρόκριση τελικά στην επόμενη φάση, αλλά το είχαμε δεχθεί δύο γκολ μόνο οφειλόταν στην πολύ καλή απόδοση του Νικοπολίδη και την πολύ μεγάλη τύχη μας.
Σε αυτό το Euro θα βρούμε μπροστά μας μια Ρωσία που από το κέντρο και μπροστά είναι εξαιρετική και ταχύτατη και σίγουρα καλύτερη από την ομάδα του 2004. Με παίκτες που τρέχουν πολύ και που ξέρουν και καλή μπάλα και οι οποίοι μπορούν να κερδίσουν κάθε αντίπαλο. Θα βρούμε, όμως, μπροστά μας και μια Ρωσία με πολλά αμυντικά προβλήματα και κενά, στην οποία έκανε πολλές, μα πολλές φάσεις η Λιθουανία στο προχθεσινό φιλικό και μόνο στην ατυχία και την αστοχία των Λιθουανών οφείλεται το ότι σημείωσαν μόνο ένα γκολ, κάτι που στις δηλώσεις του μετά το παιχνίδι παραδέχθηκε και ο Γκους Χίντιγκ.
Εν κατακλείδι, η Ρωσία αμυντικά είναι διάτρητη και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό, αλλά πάντα θέλει μεγάλη προσοχή. Οπως μεγάλη προσοχή θέλει και η αρκούδα όταν περί το Μάρτιο κάθε χρόνο ξυπνά από τη χειμερία νάρκη της και παρ΄ ότι όσο κοιμόταν τρεφόταν από το λίπος της, ξυπνά πεινασμένη και με μεγάλη όρεξη.
(Αρθρο απο το GOAL NEWS0
Σάββατο 7 Ιουνίου 2008
Η ΣΟΥΗΔΙΑ ΦΕΡΝΕΙ ΠΡΟΚΡΙΣΗ
Το Σάλτσπουργκ θα φιλοξενήσει σε αυτό το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα τα τρία από τα 31 παιχνίδια του και θα είναι η μόνιμη βάση της εθνικής μας ομάδας, αφού ως επικεφαλής του ομίλου δεν θα αλλάξει έδρα και πόλη για την πρώτη φάση των αγώνων. Η πληθυσμού 150.000 κατοίκων αυτή πόλη που βρίσκεται στη σκιά των Αλπεων, αφού είναι χτισμένη στο τέλειωμα τους, πέραν του ότι είναι η πιο τουριστική πόλη της Αυστρίας μετά την πρωτεύουσα Βιέννη, είναι προστατευόμενη από την UNESCO (η παλιά πόλη), ήσυχη, με ανάλαφρη ζωή και γεμάτη από πολιτιστικές εκδηλώσεις, αφού κάθε χρόνο διεξάγονται εδώ περισσότερες από 4.000 καλλιτεχνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Η ηρεμία του Σάλτσπουργκ, το οποίο έκανε γνωστό ο Μότσαρτ, παρ΄ ότι την αποκαλούσε μισητή πόλη και για αυτό έφυγε και πέθανε στη Βιέννη, πρόκειται να διαταραχθεί από τις ορδές των ξένων φιλάθλων και ειδικά των Ελλήνων που θα αρχίσουν να καταφθάνουν από αύριο Παρασκευή και το Σαββατοκύριακο, ενώ η προσέλευση αναμένεται να κορυφωθεί την Δευτέρα και την Τρίτη, ημέρα του καθοριστικού αγώνα της εθνικής μας ομάδας με τη Σουηδία. Ενας αγώνας που είναι μεν ο πρώτος του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος σε αυτό το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, αλλά θα είναι και ο πλέον καθοριστικός.
Ενδεχόμενη νίκη της Ελλάδας σε αυτό το παιχνίδι όχι μόνο ανοίγει διάπλατα το δρόμο για την επόμενη φάση του Euro 2008, αλλά μπορεί και να εξασφαλίσει σε μεγάλο ποσοστό την πρόκριση αυτή, πέραν του ότι θ’ ανεβάσει την ψυχολογία της εν όψει των δύο επόμενων αγώνων με τη Ρωσία και την Ισπανία.
Αν η εθνική μας κερδίσει το πρώτο παιχνίδι με τη Σουηδία, μπορεί να της αρκεί και ένας μόνο βαθμός στη συνέχεια για προκριθεί στην προημιτελική φάση και αν μην χρειαστεί άλλη νίκη. Αυτό, άλλωστε συνέβη και πριν τέσσερα χρόνια στο Euro 2004, όταν η Ελλάδα αρκέστηκε στην πρώτη φάση στο να κερδίσει μόνο την Πορτογαλία στην πρεμιέρα της διοργάνωσης και στη συνέχεια πήρε την πρόκριση με μια ακόμη ισοπαλία με τους Ισπανούς και με ήττα τελικά από τη Ρωσία.
Αυτό μπορεί να συμβεί και σε αυτό το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και για αυτό το λόγο το ματς της με τη Σουηδία, στην πρεμιέρα μπορεί να είναι και το πλέον καθοριστικό της όλης διοργάνωσης, η οποία τελικά κρίνεται σε λεπτομέρειες που μπορεί να αποδειχθούν καθοριστικές για τη συνέχεια.
(Αρθρο απο το GOAL NEWS)
Η ηρεμία του Σάλτσπουργκ, το οποίο έκανε γνωστό ο Μότσαρτ, παρ΄ ότι την αποκαλούσε μισητή πόλη και για αυτό έφυγε και πέθανε στη Βιέννη, πρόκειται να διαταραχθεί από τις ορδές των ξένων φιλάθλων και ειδικά των Ελλήνων που θα αρχίσουν να καταφθάνουν από αύριο Παρασκευή και το Σαββατοκύριακο, ενώ η προσέλευση αναμένεται να κορυφωθεί την Δευτέρα και την Τρίτη, ημέρα του καθοριστικού αγώνα της εθνικής μας ομάδας με τη Σουηδία. Ενας αγώνας που είναι μεν ο πρώτος του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος σε αυτό το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, αλλά θα είναι και ο πλέον καθοριστικός.
Ενδεχόμενη νίκη της Ελλάδας σε αυτό το παιχνίδι όχι μόνο ανοίγει διάπλατα το δρόμο για την επόμενη φάση του Euro 2008, αλλά μπορεί και να εξασφαλίσει σε μεγάλο ποσοστό την πρόκριση αυτή, πέραν του ότι θ’ ανεβάσει την ψυχολογία της εν όψει των δύο επόμενων αγώνων με τη Ρωσία και την Ισπανία.
Αν η εθνική μας κερδίσει το πρώτο παιχνίδι με τη Σουηδία, μπορεί να της αρκεί και ένας μόνο βαθμός στη συνέχεια για προκριθεί στην προημιτελική φάση και αν μην χρειαστεί άλλη νίκη. Αυτό, άλλωστε συνέβη και πριν τέσσερα χρόνια στο Euro 2004, όταν η Ελλάδα αρκέστηκε στην πρώτη φάση στο να κερδίσει μόνο την Πορτογαλία στην πρεμιέρα της διοργάνωσης και στη συνέχεια πήρε την πρόκριση με μια ακόμη ισοπαλία με τους Ισπανούς και με ήττα τελικά από τη Ρωσία.
Αυτό μπορεί να συμβεί και σε αυτό το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα και για αυτό το λόγο το ματς της με τη Σουηδία, στην πρεμιέρα μπορεί να είναι και το πλέον καθοριστικό της όλης διοργάνωσης, η οποία τελικά κρίνεται σε λεπτομέρειες που μπορεί να αποδειχθούν καθοριστικές για τη συνέχεια.
(Αρθρο απο το GOAL NEWS)
ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ 2008 ΞΕΚΙΝΑ
Ηταν τέσσερα χρόνια πριν, καλοκαίρι του 2004. Ηταν σαν παραμύθι, γλυκό όμορφο και όσοι τότε το ζήσαμε θα μπορούμε για χρόνια να το κουβαλάμε με περηφάνια και να το διηγούμαστε. Ηταν όμορφο εκείνο το καλοκαίρι στα πορτογαλικά γήπεδα, εκεί όπου άλλαξε το ρουν της ιστορίας του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ηταν τότε που η Ελλάδα αναδείχθηκε πρώτη στην Ευρώπη.
Τα πράγματα τώρα έχουν αλλάξει και η παρουσία της εθνικής μας σε τελικές φάσεις ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου δεν συνιστά πια έκπληξη. Πόσο μάλλον, όταν καταφθάνει ως πρωταθλήτρια Ευρώπης στην Αυστρία για να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Που θα φθάσει, πόσο ψηλά θα παει; Κανείς δεν ξέρει, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η ομάδα έχει τα φόντα και μπορεί να διακριθεί και πάλι. Είναι διαφορετική, πιο ώριμη, με μεγαλύτερο βάθος στον πάγκο και πιθανώς πιο καλή από εκείνη που πήρε την πρωτιά στην Ευρώπη τέσσερα χρόνια πριν, με πιο ώριμο ακόμη και τον ίδιο τον Οτο Ρεχάγκελ.
Τέσσερα χρόνια μετά από εκείνο το μαγικό καλοκαίρι να’ μαστε και πάλι εδώ. Καλοκαίρι του 2008. Ετοιμοι πιθανώς για το νέο παραμύθι μας, για τη νέα περιπέτειά μας. Από την Πορτογαλία και τις μυρωδιές του Ατλαντικού, στην Αυστρία και το Σάλτσμπουργκ, στη σκιά των Άλπεων, σε μια πόλη που έχει προσφέρει πολλά στον παγκόσμιο πολιτισμό και εξακολουθεί να προσφέρει. Στην πόλη του Μότσαρτ και του Φον Κάραγιαν που κάθε χρόνο είναι ένα ατέλειωτο υπαίθριο φεστιβάλ και που φέτος προστίθεται στη σωρεία των εκδηλώσεων και το Euro.
Μια πόλη που την ερχόμενη Τρίτη στις 10 του μήνα θα γίνει κάτι σαν μια μικρή Ελλάδα, με το πρώτο παιχνίδι της εθνικής μας. Γεγονός αναμφισβήτητα μεγάλο για τους απανταχού Ελληνες, καθώς οι κάτοικοι του Σάλτσμπουργκ φαίνεται να περιμένουν με μεγαλύτερη αγωνία τη συναυλία που θα δώσει εδώ την Τετάρτη 11 Ιουνίου ο εκ των διασημότερων εν ζωή ρόκερ Μπομπ Ντίλαν.
Στο Σάλτσμπουργκ την περασμένη εβδομάδα ολοκληρώθηκε και το πρώτο φεστιβάλ λογοτεχνίας, του οποίου μια από τις ενότητες ήταν αφιερωμένη στην ελληνική μυθολογία, για την οποία συζήτησαν λογοτέχνες και διανοούμενοι απ’ όλο τον κόσμο. Πιθανώς, θέλουμε να το ελπίσουμε και να το ευχηθούμε, τα κατορθώματα των ηρώων της ελληνικής μυθολογίας που ακούστηκαν και διαβάστηκαν εδώ την περασμένη εβδομάδα, να ήταν ο προάγγελος των επιτευγμάτων των σύγχρονων Ελλήνων, των παιδιών της εθνικής μας ομάδας για τους οποίους οι Πορτογάλοι πολύ προφητικά είχαν χαρακτηρίσει στο Euro ως «τους 11 σύγχρονους θεούς της Ελλάδας».
Όπως και να’ χει πάντως, ότι και αν συμβεί εδώ στην πόλη του Τιρόλο και επειδή σημασία πάντα έχει ο προορισμός προς την Ιθάκη και όχι η Ιθάκη καθ’ αυτή, ας απολαύσουμε το νέο μας παραμύθι.
Τα πράγματα τώρα έχουν αλλάξει και η παρουσία της εθνικής μας σε τελικές φάσεις ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου δεν συνιστά πια έκπληξη. Πόσο μάλλον, όταν καταφθάνει ως πρωταθλήτρια Ευρώπης στην Αυστρία για να υπερασπιστεί τον τίτλο της. Που θα φθάσει, πόσο ψηλά θα παει; Κανείς δεν ξέρει, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η ομάδα έχει τα φόντα και μπορεί να διακριθεί και πάλι. Είναι διαφορετική, πιο ώριμη, με μεγαλύτερο βάθος στον πάγκο και πιθανώς πιο καλή από εκείνη που πήρε την πρωτιά στην Ευρώπη τέσσερα χρόνια πριν, με πιο ώριμο ακόμη και τον ίδιο τον Οτο Ρεχάγκελ.
Τέσσερα χρόνια μετά από εκείνο το μαγικό καλοκαίρι να’ μαστε και πάλι εδώ. Καλοκαίρι του 2008. Ετοιμοι πιθανώς για το νέο παραμύθι μας, για τη νέα περιπέτειά μας. Από την Πορτογαλία και τις μυρωδιές του Ατλαντικού, στην Αυστρία και το Σάλτσμπουργκ, στη σκιά των Άλπεων, σε μια πόλη που έχει προσφέρει πολλά στον παγκόσμιο πολιτισμό και εξακολουθεί να προσφέρει. Στην πόλη του Μότσαρτ και του Φον Κάραγιαν που κάθε χρόνο είναι ένα ατέλειωτο υπαίθριο φεστιβάλ και που φέτος προστίθεται στη σωρεία των εκδηλώσεων και το Euro.
Μια πόλη που την ερχόμενη Τρίτη στις 10 του μήνα θα γίνει κάτι σαν μια μικρή Ελλάδα, με το πρώτο παιχνίδι της εθνικής μας. Γεγονός αναμφισβήτητα μεγάλο για τους απανταχού Ελληνες, καθώς οι κάτοικοι του Σάλτσμπουργκ φαίνεται να περιμένουν με μεγαλύτερη αγωνία τη συναυλία που θα δώσει εδώ την Τετάρτη 11 Ιουνίου ο εκ των διασημότερων εν ζωή ρόκερ Μπομπ Ντίλαν.
Στο Σάλτσμπουργκ την περασμένη εβδομάδα ολοκληρώθηκε και το πρώτο φεστιβάλ λογοτεχνίας, του οποίου μια από τις ενότητες ήταν αφιερωμένη στην ελληνική μυθολογία, για την οποία συζήτησαν λογοτέχνες και διανοούμενοι απ’ όλο τον κόσμο. Πιθανώς, θέλουμε να το ελπίσουμε και να το ευχηθούμε, τα κατορθώματα των ηρώων της ελληνικής μυθολογίας που ακούστηκαν και διαβάστηκαν εδώ την περασμένη εβδομάδα, να ήταν ο προάγγελος των επιτευγμάτων των σύγχρονων Ελλήνων, των παιδιών της εθνικής μας ομάδας για τους οποίους οι Πορτογάλοι πολύ προφητικά είχαν χαρακτηρίσει στο Euro ως «τους 11 σύγχρονους θεούς της Ελλάδας».
Όπως και να’ χει πάντως, ότι και αν συμβεί εδώ στην πόλη του Τιρόλο και επειδή σημασία πάντα έχει ο προορισμός προς την Ιθάκη και όχι η Ιθάκη καθ’ αυτή, ας απολαύσουμε το νέο μας παραμύθι.
Παρασκευή 16 Μαΐου 2008
ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΤΟ "ΕΓΚΛΗΜΑ" ΜΕ ΤΟΝ ΟΤΕ
Απεργιακός πυρετός και πάλι στη χώρα λόγω και της εκχώρησης του ΟΤΕ, ο οποίος πέρασε και επισήμως σε γερμανικά χέρια. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε μετά δόξης και τιμής τη συμφωνία με τη γερμανική Deutsche Telekom, η οποία είναι εταίρος πλέον του ελληνικού δημοσίου σε έναν από τους πλέον ευαίσθητους και στρατηγικούς τομείς, όπως είναι οι τηλεπικοινωνίες.
Οι αντιδράσεις για την πώληση του ΟΤΕ ήταν χθες καθολικές και αναμένεται να συνεχιστούν. Οι εργαζόμενοι θα επιμείνουν και θα συνεχίσουν να διαδηλώνουν την αντίθεσή τους με την εκχώρηση του Οργανισμού και ότι αυτό μπορεί να σημαίνει, πέραν του ότι η δημόσια περιουσία και το δημόσιο συμφέρον εκχωρήθηκαν.
Τη δικαιολογία της άντλησης εσόδων, αλλά και του να ξεπεραστεί το επαχθές για την ελληνική οικονομία μέγεθος της συντήρησης του ΟΤΕ, λίγοι την πιστεύουν και την παίρνουν στα σοβαρά. Πρώτον διότι πουλήθηκε αντί πινακίου φακής και δεύτερον διότι μόλις προ λίγων ημερών γράφτηκε στο σύνολο του Τύπου ότι η σημερινή κυβέρνηση ξόδεψε 38 εκατ. ευρώ στα τέσσερα χρόνια που έχει την εξουσία για δεξιώσεις και ανακατασκευές κυβερνητικών χώρων και κτιρίων. Από τη μία σπατάλες και δεξιώσεις και από την άλλη πώληση νευραλγικών ακόμη και για την εθνική ανεξαρτησία τομέων και οργανισμών.
Για αυτό και για όλα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα κατέβηκαν από χθες στους δρόμους και θα συνεχίσουν τον αγώνα, ενάντια σε όσους ξεπούλησαν την δημόσια και στρατηγικής σημασίας περιουσία. Διότι δεν είναι μόνο η σημερινή κυβέρνηση που εγκληματεί. Είναι και η προηγούμενη, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η οποία ξεκίνησε το έγκλημα και άνοιξε το δρόμο στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για να το ολοκληρώσει
(άρθρο από το GOAL NESW)
Οι αντιδράσεις για την πώληση του ΟΤΕ ήταν χθες καθολικές και αναμένεται να συνεχιστούν. Οι εργαζόμενοι θα επιμείνουν και θα συνεχίσουν να διαδηλώνουν την αντίθεσή τους με την εκχώρηση του Οργανισμού και ότι αυτό μπορεί να σημαίνει, πέραν του ότι η δημόσια περιουσία και το δημόσιο συμφέρον εκχωρήθηκαν.
Τη δικαιολογία της άντλησης εσόδων, αλλά και του να ξεπεραστεί το επαχθές για την ελληνική οικονομία μέγεθος της συντήρησης του ΟΤΕ, λίγοι την πιστεύουν και την παίρνουν στα σοβαρά. Πρώτον διότι πουλήθηκε αντί πινακίου φακής και δεύτερον διότι μόλις προ λίγων ημερών γράφτηκε στο σύνολο του Τύπου ότι η σημερινή κυβέρνηση ξόδεψε 38 εκατ. ευρώ στα τέσσερα χρόνια που έχει την εξουσία για δεξιώσεις και ανακατασκευές κυβερνητικών χώρων και κτιρίων. Από τη μία σπατάλες και δεξιώσεις και από την άλλη πώληση νευραλγικών ακόμη και για την εθνική ανεξαρτησία τομέων και οργανισμών.
Για αυτό και για όλα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα κατέβηκαν από χθες στους δρόμους και θα συνεχίσουν τον αγώνα, ενάντια σε όσους ξεπούλησαν την δημόσια και στρατηγικής σημασίας περιουσία. Διότι δεν είναι μόνο η σημερινή κυβέρνηση που εγκληματεί. Είναι και η προηγούμενη, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η οποία ξεκίνησε το έγκλημα και άνοιξε το δρόμο στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για να το ολοκληρώσει
(άρθρο από το GOAL NESW)
Τετάρτη 14 Μαΐου 2008
ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΓΚΑΤΣΟ
Ηταν εκ των συνδαιτυμόνων του Οδυσσέα Ελύτη, του Γιάννη Τσαρούχη και του Μάνου Χατζηδάκη σε ορισμένες από τις ατέρμονες συζητήσεις των διανοουμένων της εποχής στα φιλολογικά καφενεία της Αθήνας. Εδωσε πολλά τραγούδια στο Μάνο και στον Σταύρο Ξαρχάκο και έγραψε στίχους ονειρεμένους. Συγκαταλέγεται στην ελίτ στην μεγάλης σχολής των Ελλήνων ποιητών.
Η Αμοργός έγινε περισσότερο διάσημη από την μαγική γραφίδα του Νίκου Γκάτσου, ενός ακόμη μεγάλου της ελληνικής λογοτεχνίας, που εγκατέλειψε τα εγκόσμια για τις γειτονιές των αγγέλων στις 12 Μαΐου του 1992. Πέρασαν 16 χρόνια χωρίς τον κύριο Νίκο, τον ποιητή, τον στιχουργό, τον συγγραφέα, τον μεταφραστή, τον φιλόλογο, τον αυτοδίδακτο στις ξένες γλώσσες.
Κορυφαία ποιητική του συλλογή και μια μία από τις καλύτερες που έχει γράψει ποτέ Ελληνας λογοτέχνης, η Αμοργός. Γράφτηκε το 1943 και με αυτή θεωρείται ότι ολοκληρώθηκε ο πρώτος κύκλος του ελληνικού υπερρεαλισμού που είχε ως κύριους εκφραστές τον Ελύτη, τον Εμπειρίκο και τον Εγγονόπουλο.
Ο Νίκος Γκάτσος παραμένει σίγουρα ως μια ιδιαίτερη και ξεχωριστή περίπτωση για τα ελληνικά γράμματα και την ελληνική ποίηση. Η συνεισφορά του θεωρείται τεράστια και στην ελληνική μουσική, αφού σε δικούς του στίχους έγραψαν ορισμένα από τα καλύτερά τους τραγούδια ο Μάνος Χατζηδάκης και ο Σταύρος Ξαρχάκος. Τραγούδια γνωστά, που συγκαταλέγονται μεταξύ των καλυτέρων του ελληνικού πενταγράμμου, όπως μεταξύ των καλυτέρων και των μεγαλυτέρων της ελληνικής διανόησης και των ελληνικών γραμμάτων συγκαταλέγεται και ο Νίκος Γκάτσος, ο κύριος Νίκος της Αμοργού.
(Αρθρο από το GOAL NEWS)
Η Αμοργός έγινε περισσότερο διάσημη από την μαγική γραφίδα του Νίκου Γκάτσου, ενός ακόμη μεγάλου της ελληνικής λογοτεχνίας, που εγκατέλειψε τα εγκόσμια για τις γειτονιές των αγγέλων στις 12 Μαΐου του 1992. Πέρασαν 16 χρόνια χωρίς τον κύριο Νίκο, τον ποιητή, τον στιχουργό, τον συγγραφέα, τον μεταφραστή, τον φιλόλογο, τον αυτοδίδακτο στις ξένες γλώσσες.
Κορυφαία ποιητική του συλλογή και μια μία από τις καλύτερες που έχει γράψει ποτέ Ελληνας λογοτέχνης, η Αμοργός. Γράφτηκε το 1943 και με αυτή θεωρείται ότι ολοκληρώθηκε ο πρώτος κύκλος του ελληνικού υπερρεαλισμού που είχε ως κύριους εκφραστές τον Ελύτη, τον Εμπειρίκο και τον Εγγονόπουλο.
Ο Νίκος Γκάτσος παραμένει σίγουρα ως μια ιδιαίτερη και ξεχωριστή περίπτωση για τα ελληνικά γράμματα και την ελληνική ποίηση. Η συνεισφορά του θεωρείται τεράστια και στην ελληνική μουσική, αφού σε δικούς του στίχους έγραψαν ορισμένα από τα καλύτερά τους τραγούδια ο Μάνος Χατζηδάκης και ο Σταύρος Ξαρχάκος. Τραγούδια γνωστά, που συγκαταλέγονται μεταξύ των καλυτέρων του ελληνικού πενταγράμμου, όπως μεταξύ των καλυτέρων και των μεγαλυτέρων της ελληνικής διανόησης και των ελληνικών γραμμάτων συγκαταλέγεται και ο Νίκος Γκάτσος, ο κύριος Νίκος της Αμοργού.
(Αρθρο από το GOAL NEWS)
Δευτέρα 31 Μαρτίου 2008
ΩΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΟ ΣΚΟΠΙΑΝΟ
Η σθεναρή, παρά τις οποίες ενδοκυβερνητικές παρεκκλίσεις σημειώθηκαν, στάση της Ελλάδας στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων δυσαρέστησε σφόδρα τον αμερικάνικο παράγοντα, ο οποίος επιχειρεί με κάθε τρόπο να παρέμβει υπέρ των συμφερόντων της γειτονικής χώρας. Η ελληνική απειλή του βέτο για ένταξη της ΠΓΔΜ στα Σκόπια, έχει προκαλέσει μια άνευ προηγούμενου ωμή παρέμβαση των ΗΠΑ, που όμοιά της έχει να σημειωθεί πολλά χρόνια.
Οι Αμερικανοί δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Το πρόσωπο των παρεμβάσεων, της πολιτικής που οδηγεί σε εξάρτηση και επηρεασμό και που πολλές φορές κατά το παρελθόν οδήγησε και σε εισβολή σε ανεξάρτητα και κυρίαρχα κράτη (Ιράκ), αλλά και στη δημιουργία προτεκτοράτων, που παλαιότερα τα ονομάζαμε «μπανανίες». Σήμερα οι «μπανανίες» και οι αμερικανουποκινούμενες δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής, αντικαταστάθηκαν, έως ενός βαθμού, από μια σκληρή πολιτική επηρεασμού και εξάρτησης, μια πολιτική που ως στόχο έχει την εγκαθίδρυση των αμερικάνικών συμφερόντων ανά τη γη. Το ίδιο επιχειρείται και στα Βαλκάνια με το θέμα των Σκοπίων και του Κοσσυφοπεδίου, το κρατικό μόρφωμα που αναγνώρισαν πρόσφατα οι ΗΠΑ ως ανεξάρτητο κράτος.
Εκείνο που πρέπει να κάνει η Ελλάδα και η ελληνική κυβέρνηση –στα εθνικά θέματα δεν χωρούν αντιπολιτευτικοί λόγοι και τακτικές- είναι να μην κάνει ούτε ένα βήμα πίσω από τη στάση που τηρεί έως τώρα. Να μην καμφθεί αύριο στο Βουκουρέστι που ξεκινά η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ και να ασκήσει βέτο, εθνικό και υπερήφανο, απέναντι σε ένα κράτος, το οποίο είναι προφανές ότι άγεται και φέρεται από τον αμερικάνικο παράγοντα και με το οποίο είναι πολύ πιθανό να τα είχαμε βρει προ πολλού αν επικρατούσαν οι συνετές φωνές της εξωτερικής πολιτικής και όχι οι ακραίες και οι υποκινούμενες που έριξαν μέχρι και κυβερνήσεις, όπως συνέβη το 1993…
(Αρθρο από το GOAL NEWS)
Οι Αμερικανοί δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Το πρόσωπο των παρεμβάσεων, της πολιτικής που οδηγεί σε εξάρτηση και επηρεασμό και που πολλές φορές κατά το παρελθόν οδήγησε και σε εισβολή σε ανεξάρτητα και κυρίαρχα κράτη (Ιράκ), αλλά και στη δημιουργία προτεκτοράτων, που παλαιότερα τα ονομάζαμε «μπανανίες». Σήμερα οι «μπανανίες» και οι αμερικανουποκινούμενες δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής, αντικαταστάθηκαν, έως ενός βαθμού, από μια σκληρή πολιτική επηρεασμού και εξάρτησης, μια πολιτική που ως στόχο έχει την εγκαθίδρυση των αμερικάνικών συμφερόντων ανά τη γη. Το ίδιο επιχειρείται και στα Βαλκάνια με το θέμα των Σκοπίων και του Κοσσυφοπεδίου, το κρατικό μόρφωμα που αναγνώρισαν πρόσφατα οι ΗΠΑ ως ανεξάρτητο κράτος.
Εκείνο που πρέπει να κάνει η Ελλάδα και η ελληνική κυβέρνηση –στα εθνικά θέματα δεν χωρούν αντιπολιτευτικοί λόγοι και τακτικές- είναι να μην κάνει ούτε ένα βήμα πίσω από τη στάση που τηρεί έως τώρα. Να μην καμφθεί αύριο στο Βουκουρέστι που ξεκινά η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ και να ασκήσει βέτο, εθνικό και υπερήφανο, απέναντι σε ένα κράτος, το οποίο είναι προφανές ότι άγεται και φέρεται από τον αμερικάνικο παράγοντα και με το οποίο είναι πολύ πιθανό να τα είχαμε βρει προ πολλού αν επικρατούσαν οι συνετές φωνές της εξωτερικής πολιτικής και όχι οι ακραίες και οι υποκινούμενες που έριξαν μέχρι και κυβερνήσεις, όπως συνέβη το 1993…
(Αρθρο από το GOAL NEWS)
Τρίτη 18 Μαρτίου 2008
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Είχαμε γράψει στις 7 Μαρτίου, ημέρα που η Νέα Δημοκρατία συμπλήρωσε τέσσερα χρόνια στην κυβέρνηση, ότι αρμενίζει στραβά. Είναι προφανές όσο περνούν οι ημέρες ότι η κυβέρνηση πράγματι αρμενίζει στραβά και ότι δεν είναι στραβός ο γιαλός.
Το σύνολο της κοινωνίας είναι απέναντι στην κυβέρνηση και την πολιτική που ακολουθεί και όχι απλά είναι απέναντι, έρχεται σε συνεχή αντιπαράθεση μαζί της. Οι περισσότεροι επαγγελματικοί κλάδοι απεργούν και είναι προφανές πως όταν απεργούν τόσοι κλάδοι επαγγελμάτων, δεν πρόκειται ούτε για συνδικαλιστική υποκίνηση σε μια απεργία, ούτε για κλαδικές λογικές. Πρόκειται καθαρά για διεκδίκηση δίκαιων αιτημάτων από το λαό.
Από πού να ξεκινήσει κανείς και που να τελειώσει κανείς. Από τους εργαζόμενους στην τοπική αυτοδιοίκηση που παρατηρήθηκε το φαινόμενο της αποκομιδής των σκουπιδιών υπό την παρουσία των ΜΑΤ; Από τους εργαζόμενους στη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ κατά των οποίων υπήρξε η πρωτοφανής δικαστική απόφαση πως πέραν αυτής της απεργίας θα είναι παράνομες και όλες οι μελλοντικές απεργίες τους, εφόσον έχουν τα ίδια αιτήματα; Από τους γιατρούς, τους μηχανικούς, τους δικηγόρους, τους δημοσιογράφους, τους δημοσίους και ιδιωτικούς υπαλλήλους;
Ολοι αυτοί απεργούν. Ολοι αυτοί είναι οι κοινωνία και αυτή η κοινωνία είναι απέναντι στην κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που δεν τόλμησε να τα βάλει με τα μεγάλα συμφέροντα και τη διαφθορά και αντιπαρατίθεται με τις λαϊκές τάξεις, τα λαϊκά εισοδήματα και τους νέους ανθρώπους για να μη ξεχνάμε και την αναταραχή στην παιδεία.
Ο γιαλός δεν είναι στραβός, η κυβέρνηση ενθυμούμενη το σκληρό δεξιό εαυτό της που εκτός των άλλων σημαίνει και υποταγή και εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων και του κεφαλαίου, αρμενίζει στραβά. Για αυτό και η κοινωνία είναι απέναντί της και την αποδοκιμάζει.
(Αρθρο από το GOAL NEWS)
Το σύνολο της κοινωνίας είναι απέναντι στην κυβέρνηση και την πολιτική που ακολουθεί και όχι απλά είναι απέναντι, έρχεται σε συνεχή αντιπαράθεση μαζί της. Οι περισσότεροι επαγγελματικοί κλάδοι απεργούν και είναι προφανές πως όταν απεργούν τόσοι κλάδοι επαγγελμάτων, δεν πρόκειται ούτε για συνδικαλιστική υποκίνηση σε μια απεργία, ούτε για κλαδικές λογικές. Πρόκειται καθαρά για διεκδίκηση δίκαιων αιτημάτων από το λαό.
Από πού να ξεκινήσει κανείς και που να τελειώσει κανείς. Από τους εργαζόμενους στην τοπική αυτοδιοίκηση που παρατηρήθηκε το φαινόμενο της αποκομιδής των σκουπιδιών υπό την παρουσία των ΜΑΤ; Από τους εργαζόμενους στη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ κατά των οποίων υπήρξε η πρωτοφανής δικαστική απόφαση πως πέραν αυτής της απεργίας θα είναι παράνομες και όλες οι μελλοντικές απεργίες τους, εφόσον έχουν τα ίδια αιτήματα; Από τους γιατρούς, τους μηχανικούς, τους δικηγόρους, τους δημοσιογράφους, τους δημοσίους και ιδιωτικούς υπαλλήλους;
Ολοι αυτοί απεργούν. Ολοι αυτοί είναι οι κοινωνία και αυτή η κοινωνία είναι απέναντι στην κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση που δεν τόλμησε να τα βάλει με τα μεγάλα συμφέροντα και τη διαφθορά και αντιπαρατίθεται με τις λαϊκές τάξεις, τα λαϊκά εισοδήματα και τους νέους ανθρώπους για να μη ξεχνάμε και την αναταραχή στην παιδεία.
Ο γιαλός δεν είναι στραβός, η κυβέρνηση ενθυμούμενη το σκληρό δεξιό εαυτό της που εκτός των άλλων σημαίνει και υποταγή και εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων και του κεφαλαίου, αρμενίζει στραβά. Για αυτό και η κοινωνία είναι απέναντί της και την αποδοκιμάζει.
(Αρθρο από το GOAL NEWS)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)